Please follow and like us:
0

ሰዎች የራሳቸውን ማንነት በማስመሰል ጉዞ መቀጠል የለባቸውም። የዚህ ዓይነቱ ጉዞ በደንብ ከተከታተልከውና ካስተዋልከው አንተን ለሁሉም ዓይነት ተሞክሮዎች የተጋለጥክ ያደርግሃል፡፡ በአጋጣሚዎች የተሞላ የአልታወቁ ሰዎችና ቦታዎች አዳዲስ ነገሮችና ፈተናዎች ሕይወትህን ሊፈትኑ የሚችሉ አዳዲስ እይታዎችን፣ አዳዲስ ሀሳቦችን፣ አዳዲስ የጠባይ መንገዶችን ጉዞው ቀስ በቀስ ያመጣብሃል፡፡

ስለዚህ ሰዎች ሆይ የራሳችሁን እውነተኛ ሕይወትና ጉዞ ታገኙ ዘንድ የእናንተን ቀና መንገድ የሚያዘጋጁ በእውነት ላይ የተመሠረቱ አስተሳሰቦች ሊኖራችሁ ይገባል፡፡

ራእያችሁና ጉዟችሁን ቀላል የሚያደርገው በእምነት ላይ የተመሠረቶ  እንቅስቃሴ ሲሆን ነው፡፡ እናንተ በእቅዳችሁ በየቀኑ በመደባችሁት የጊዜ ብዛት አይደለም፤ ጉዳዩን በእቅድ ይዛችሁ ለብዙ ጊዜ በቋሚነት የምታነቡት ረጅም ልብ ወለድ ታሪክ አይደለም፡፡ በዐይን የቅኝት ምልከታ እንደ ሚነበብ የረጅም ታሪክ ክፍልም አይደለም፡፡ እየተጓዛችሁ ያላችሁት በእምነት የውስጣዊ ማንነትን በማግኘት ሃይማኖት ላይ ተመሥርታችሁ ነው። ሕይወታችሁን መምራት ያለባችሁ ስለዚህ እናንተ ዛሬ ነው ያላችሁ ለነገ የተስተካከለ ካለ ለማድርግ  ጉዟችሁን ተጠቀሙበት፡፡

“የተጠራቀመ  እምነትና የራስ ማንነት” የራስን ማንነት በማግኘት ጉዞ በጀመራችሁ ጊዜ፣ በመቀጠል ጉዞው ረጅም በመሆኑ በጸሎት ጀምሩት እግዚአብሔር አምላክ የልቡናችሁን መሻት እንዲ ፈጽምላ ችሁ፡፡ የሱ ፈቃድ ነውና  ከዚህ በኋላ በድል የተሞላ፣ በእውቀት የጐላ ጉዞ ይሆንላችኋል፡፡

ለሕይወት መሰናክል የሆኑ ድርጊቶች በኑሮ እንኳን በመንገዳችሁ ፈጽሞ አያጋጥሟችሁም፡፡ ይህም የሚሆነው ሀሳባችሁንና ራስን ዝቅ በማድረግ ከሆነና መልካም ስሜት ሰውነታችሁንና መንፈሳችሁን ሊሰማችሁ ይችላል፡፡ ከላይ የተጠቀሱትን የእግዚአብሔር ፈቃድ እንዲሆን በእቅዳችሁ ያልተሸከማችኋቸውን ከሆነ በበሰለ ሁኔታ በእምነት ማየትን ይጠይቃል፡፡ በመቀጠልም የሕይወት ጉዞው ረጅም በመሆኑ አሁንም ጸልዩ፡፡ የክረምቱ እና የበጋው ጊዜ ሲመላለስ በጣም ረጅም ነው፡፡ ይህም እናንተ ወደ ጣፋጭ ፍሬ የምትገቡበት፣ የምታገኙበት ወቅት ስለ ሆነ። እነዚህም ለመጀመሪያ ጊዜ የትዕግስታችሁና የጽናታችሁ ምክንያት የሚታዩበት ነው፡፡ ሁልጊዜም የተጠራቀመ የራሳችሁን ታሪክ፣ እምነት ማንነት በማይለዋወጥ የጠባይ ሁኔታ ጠብቁት፡፡  በሕወታችን ላይ የእግዚአብሔር ፈቃድ  ነው፡፡ ነገር ግን ወቅቱ አሁን ነው ብላችሁ አትቸኩሉ ይህ ለረጅም ዓመታት በእቅድ የተያዘ እምነትንም የሚጠይቅ መልካም ጉዳይ ነው፣ ይህንን በብቸኝነት እንደ እሴት ከትውልድ ጋር ማያያዝ ይገባል። ይህ መልካም ነውና፡፡ በመንገዳችሁ ባገኛችሁት በሁሉም ድረሱበት ይህም ሲባል የተጠራቀመ የራስ ማንነታችሁ ግድ የለም ይደርስበታል ብላችሁ አለመጠበቅ ነው ጊዜውን ዋጁት፡፡

የተጠራቀመ የራስ ማንነታችሁ ጥሩ የሆነ የሕይወት ጉዞ አላት፡፡ ያለሷ ጉዞውን በፍፁጹም አታገኙትም ጥበብ ናትና፡፡ የተጠራቀመ የራስ ማንነት የጥፋተኝነትና የወንጀለኝነት ስሜት እንዲሰማችሁ አታደርግም፡፡ አሁንም ከእግዚአብሔር ባገኛችሁት ታላቅ ጥበብ በብዙ ተሞክሮ በእርግጠኝነት እንደተረዳችሁት የተጠራቀመ ማንነታችሁ ማለት ማንኛውም ፈተና በትእግሥት ማሸነፍ ስትችሉ ይህች ናት፡፡ “ጸልዩ ጉዞው ረጅም ነውና” የናንተን ዕድል ፋንታ መዳረሻ ለመድረስና መቸኮል ምንም ምክንያት የለም፡፡ ችኮላ ታደናቅፋለችና በዝግታ ጀምሩ፤ ስለዚህ በመንገዳችሁ ላይ በምታገኙት ገጠመኞች ትደሰቱ ይሆናል፡፡ የእናንተን የስብዕና ረገድ በማጥናት እንዲህም ሲባል ሂደቶችን፣ ልምዶችን፣ ደስተኛ ያለመሆን ምንጮችን፣ ረባሽ የሆኑ ሁኔታዎችን ጀብዱ በዕውቀትና በትሕትና የተሞላ እንዲሁም የጥንካሬ እና የጥበብ ግኝትም ጭምር ነው፡፡ ይህም ሲባል ‘Lestrigonians’ or cannibals እነዚህም የናንተን ጉዞ የሚፈትኗችሁ ናቸው፡፡ እነዚህ ድርጊቶች ሕይወትን የሚያበላሹና የሚያሰናክሉ ክፉ ጥርጥርና ዕድሌ ይህ ብቻ ነው ብሎ አስቀድሞ ለመወሰን ወደ መጥፎ መንገድ የሚገፈትሩ ናቸው፡፡

የእናንተን ሕይወት እና ኑሮ ለሃይማኖት ትልቅ አስተዋጽኦ በማድረግም ድርሻ አለው፡፡ ሁሌም የተጠራቀመ የራስ ማንነታችሁን በህሊናችሁ ያለምንም መለዋወጥ ጠንካራ ነኝ ባለሙሉ ተስፋ ነኝ ማለት ይገባል፡፡ ይህ የራስን በእምነት፣ ባሕል ወግ ለነፍሳችና ለሥጋችን የደኅንነት መንገድ ነው፡፡ ይህም የእናንተ የመጨረሻ ግባችሁ ነው፡፡ አትፍሩ እየተቀያየሩና እየተደጋገሙ የሚመጡ ሀሳቦችንና አስፈሪ ስሜቶችን ፈጽማችሁ አሜን ብላችሁ አትቀበሏቸው፡፡ እነዚህንና መሰል ክስተቶችን፤ ገዳይ ወይም አሳማኝ ሀሳቦችን ወይንም በጭንቀት ጣራ መድረስን ስለዚህ ይህ አላስፈላጊ ነው፡፡ ለሕይወታችሁ መምረጥ ያለባችሁ በራስ የመተማመን ስሜትንና በሌሎች ሀሳብ አለመደናገርን፣ ጥሩ ሰውነት ስሜት እና መንፈስ እንዲሰማችሁ አስፈላጊ ነው፡፡ ውስጣዊ የራስ ማንነታችሁን የሚያበለፅጉትን ሀሳቦች አስቡ፤ እናም በበለፀገ ሀሳብ እንዲስፋፉ ፍቀዱላቸው፡፡ ያለምንም ፈተና እንድትሆኑ ከፈለጋችሁ፣ አእምሯችሁን ጉዳት በሌላቸው ቅንና እውነትንና ሃይማኖትን መሠረት ያደረጉ እቅዶችና፣ራእዮችን  ሀሳቦች ሙሉት፡፡ እነዚህም አሳቦች ስቃይ የለሽና የታቀዱ የእግዚአብሔርም ፈቃድ መሆን ይኖርባቸዋል፡፡ ዓለምን በራስ መተማመን ተመልከቷት፡፡ ሕይወትን ፊት ለፊታችሁ ተመልከቷት እንጂ በመታከትና በጉዳት መንፈስ አይሁን፡፡ የግድ በማዕበሉ ውስጥ በትክክል በሁለት እግራችሁ መቆም አለባችሁ፡፡

እናንተ በእናንተ የሚሆነውን ነገር የሚደረገውን ሁሉ ፈጽማችሁ አትፍቀዱ፡፡ ወደ ረዳት አልባ ማርሽ ለመግባት ወይም በዘፈቀደ የሚመጣ ጭንቀትን አእምሯችሁን ህሊናችሁን ሁሉ ለእግዚአብሔር ስጡ፡፡ ስለዚህ ስለ የውስጥ ሰላምን የሚያመጡላችሁን ስሜቶች በተጠራቀመ የራስ ማንነታችሁ በእምነታችሁ ሰላም ሊሰማችሁ የግድ ነው፡፡ ነገር ግን ባመዛኙ የሕይወት ጉዞውን እንዲያድግ አድርጉ፣ ሞክሩ፣ ነገር ግን ጉዞው ዛሬ ነው ብላችሁ ፈጽማችሁ አትቸኩሉ፤ በዝግታ ፍጠኑ እንጂ፡፡ በመኖር ውስጥ የመጨረሻ ጠቃሚ ግብና ለውጥ በሰላም መኖር ነው፡፡ በየጊዜው ክስተቱ ዕውቅናንና ዕድልን በእውነተኛ ደስታ በማፈራረቅ ነው፡፡ ሀብታም መሆን ይቻላል ግን ሀብቱ የሚገኝበትን መንገድ መመርመር ያስፈልጋል፡፡ ሀብታም መሆንና ታዋቂ ሰው መሆን ይቻላል፡፡ የቅድስና ዕውቀትም ለሰው ተሰጥቶታልና፡፡ እንደ ፍላጎታችን ለመሆን ያለንን ጉጉት በመተው ራስን ለእግዚብሔር ማስገዛት ነፃና የተረጋጋን ሰዎች እንሆናለን፡፡ በቀላል መመዘኛዎች ከኖርን ጉዞውን አስደሳችና ረጅም እናደርገዋለን፡፡ ማንም ቢሆን የገጠመኙን ጥቅም በየጊዜው እያንዳንዷ ቀን ውስጥ እና ለእያንዳንዷ ቅፅበት በደስታ መኖርን እያንዳንዱ በእምነት ማግኘት ይችላል፡፡ ሕይወትን ለማስደሰት ቦታው መንፈሳዊነት ብቻ ነው፡፡ ጊዜውም አሁን ነው፡፡ ደስተኛ እና ታማኝ በመሆን አብረዋችሁ የሚጓዙትንም የሰው ዘር ሁሉ በእምነት ጽናት ደስተኛ አድርጓቸው፡፡

እናም ከአባቶች በወረሳችሁትና በራሳችሁ የተጠራቀመች ማንነት ስትደርሱባት ያገኛችሁትን ታላቅ ጥበብ አስቡ፡፡ የተጠራቀመች የራስ ማንነታችሁ ከሁሉም በላይ የሆነውን ጉዞ ሰጥታችኋለች ተቀበሏት፡፡ የተጠራቀመች የራስ ማንነት ነው፡፡ ከተለያየ ፈተና የዳንክበት ትልቁ ሃይማኖት ነው፡፡ የራስም ማንነት ነው፡፡ እውነተኛ የራስ መገለጫ ነው፡፡ የተጠራቀመ ሰብዕና ነው እንጂ ሌላ አይደለም፡፡ የራሳችሁ መገለጫ ሲለካ ሁልጊዜም እንደገና የምታገኙት ሚሥጢር ነው፡፡ የማያልቅ ዘለዓለማዊ ነው፡፡

በሰዎች የሃይማኖትና የዓላማ ፅናት ሲሆን ይህም የሰው ልጆች የሚኖራቸው የራሳቸው የመዳን አቅም ኃይል በሳይኰሎጂና በአካል ደረጃም ጭምር ለሁሉም የተሰጠው በመሆኑ ነው፡፡ ባለሙያ ማለት የሚሠራው ይህንን የማዳን ኃይል በሕክምና ወይም በሳይኰቴራፒ የማገገም ሥራን ወደ ሰዎች አእምሮ ማምጣት ነው፡፡ ነገር ግን ጤና በተፈጥሮ ደረጃ የሚገኝ አካል ነው፡፡ ሰው በራሱ የራሱን ማስመለስ ይችላል፡፡ However, health is the natural state of being a person can restore himself or herself ‘by reframing’ አዲሱ የራስ ገፅታ ሌላ አይደለም፣ ማንነትህን ማወቅ በእቅድ መመራት እንጂ ሌላ ምስጢር አይደለም፡፡ ነገር ግን ሥራን ወይም ተግባርንና በትክክለኛ አረዳድ ተረድቶ ራስን በአግባቡ መምራት ነው፡፡ ይህም የግለሰቦች፤ የቤተሰብ፣ የሀገርም ጭምር ነው፡፡ ሀሳቡ የተለየዩ ዘዴዎች ውጤት ነው፡፡ የተለያዩ የተዘበራረቁ እና በጣም በሰዎች ያልተሰካኩ ስብዕናዎችን ለማየት የሚረዳ ነው፡፡

ማንም ሁኑ፣ ምንም ሁኑ፣ የትም ኑሩ፣ ምንም ሥሩ ነገር ግን የምትኖሩ፣ የምታስቡ የራሳችሁ ፀባይ ያላችሁ ሁሉ፣ የራሳችሁ እምነትና ገፅታ ወይም መገለጫ ተፅዕኖ ለማድረግ ጉልህ አስተዋጽኦ ይኖራችኋል፡፡ የራስ ገፅታችሁ መልካም ከሆነ ይህ ለእናንተ መልካም ነው፡፡

እንደ ፈቃድ ብትኖሩ ትሞታላችሁ፡፡ ነገር ግን በሃይማኖትና በመንፈሳዊ ሥራ የሥጋችሁን ፈቃድ ብትገድሉ ለዘለዓለም በሕይወት ትኖራላችሁ በእግዚአብሔር መንፈስ የሚሠሩ ሁሉ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፡፡ ሮሜ 8÷13፡፡

መንፈስ ማለት መንፈሳዊ ሥነ ምግባር ነው፡፡ የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ምጽዋት፣ ቸርነት፣ እምነት፣ ገርነት፣ ንጽሕና ነው፡፡ በጌታችን በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ያመኑ ግን ሰውነታቸውን ከምኞትና ከኃጢአት ለዩ አሁንም በመንፈስ እንኑር በመንፈስም እንመላለሰ ገላ 5፥22። ኤፌ. 4፥30

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ

ቤተ ክርስቲያን ልማትና ክርስቲያናዊ

ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበባ – ኢትዮጵያ

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

                                       በርታ ሰውም  ሁን!!

ነቢየ እግዚአብሔር ልበ አምላክ ቅዱስ ዳዊት የሚሞትበት ቀን በቀረበ ጊዜ ልጁን ሰሎሞንን እንዲህ ሲል አዘዘው፡- በርታ ሰውም ሁን የምታደርገውንና የምትሄድበትን ሁሉ ታከናውን ዘንድ በሙሴ ሕግ እንደተጻፈ ሥርዓቱንና ትእዛዛቱን ፍርዱንና ምስክሩንም ትጠብቅ ዘንድ በመንገዴም ትሄድ ዘንድ የአምላክህን የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ጠብቅ ልጆችህ መንገዳቸውን ቢጠብቁ በፊቴም በፍጹም ልባቸውና በፍጹም ነፍሳቸው በእውነት ቢሄዱ ከእስራኤል ዙፋን አይቋረጥም ብሎ የተናገረውን ቃል ያጸና ዘንድ ነው፡፡

1ኛ ነገሥት 2÷1-4 በነቢዩ ቃል መሠረትነት ላይ ተመርኩዘን ዓለም በተለያዩ ባሕርየት ባላቸው ሰዎች የተሞላች ናትና በመልካም ሥነ ምግባር አስተምሮ ዙሪያ ያለንን ግንዛቤ እንገልጻለን፡፡

በዓለም ላይ አንድ አይነት ባሕሪ ያሏቸው ሰዎች አሉ ለማለት በእጅጉ ያስቸግራል፡፡ ሰዎች በአንድ መሥሪያ ቤት አብረው የሚሠሩ፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ አብረውን የሚያገለግሉና የሚገለገሉ ናቸው፡፡ ነገር ግን እነዚህ ሰዎች ተለይተው የሚታወቁበት የራሳቸው የሆነ የተለየ ክፉ ጠባይ አላቸው፡፡ ይኸውም ከቁጥጥር ያለፈ ቁጣ፣ ጎጂ የሆነ ምላስ፣ በቀላሉ የመከፋት እና የማዘን ጠባይ የሚታይባቸው፣ አሁን ስቀው እና ተጫውተው እንደሆነ ከልቡናቸው በሚፈልቀው ክፋት ምክንያት ወዲያው የሚያኮርፉ፣ ዛሬ ያመሰገኑትንና ያደነቁትን ሰው በቅጽበት የሚነቅፉና የሚተቹ፣ አሁን በጣም የወደዱትን ትንሽ ቆይተው በእጅጉ የሚጠሉ፣ ስለ ራሳቸው እንጂ ስለ ሌላው ሰው ፍላጎት እና ፈቃድ ፍጹም ግድ የሌላቸው፣ ተጠራጣሪዎች፣ ስጉዎች፣ በየጥቃቅኑ ምክንያት የሚነጫነጩ፣ ስግብግቦች፣ በዚህች ምድር እኛ ብቻ እንኑር የሚሉ ሆዳሞች፣ የሌላው ሰው ጉዳይ የማይሰማቸው እና የማይቆረቁራቸው፣ የተማሩ የሚመስሉ ነገር ግን አንዳች የማያውቁ፣ በተተኪ ትውልድ ላይ ሬት የሚዘሩ ወዘተ ናቸው፡፡

አስቸጋሪ ከሆነባችሁ ሰው ጋር ያላችሁን ግንኙነት ሰላማዊ ለማድረግ፣ በየጊዜው በመካከላችሁ የሚፈጠሩትን ግጭቶች በተለያየ መንገድ ለመፍታት የተቻላችሁን ሁሉ ሞክራችሁ አቅቷችሁ ይሆን? የራሳችሁን ፍላጎት ትታችሁ አስቸጋሪው ወይም ነገረኛው ሰው የጠየቀውን ሁሉ “እሺ!” በማለት ሰላም ለመፍጠር ሳትሞክሩ እንዳልቀራችሁ እንገምታለን፤ “እሺ! አንተ እንዳልክ” በማለት የራሳችሁን ፈቃድ መሥዋዕት ብታደርጉም በመካከላችሁ ያለውን ግጭት ማቃለል እንዳልቻላችሁ ስትረዱ፤ “ሰላም ማምጣት የሚቻለው በደካማነት ሳይሆን በብርቱነት ነው” ብላችሁ በማመን ኮስተር ብላችሁ ጽኑ የሆነ አቋም ለመያዝ ሞክራችሁም፣ የምትፈልጉትን ዓይነት ውጤት ስላላስገኘላችሁ፣ አሁንም አልቻልኩም! አቃተኝ! ብላችሁ ተስፋ ቆርጣችሁ ይሆን? ሁኔታው የበለጠ እየከፋ ሲመጣባችሁ፣ ያ አስቸጋሪ የሆነባችሁ ሰው፣ የእናንተን ሕይወት መራራ በማድረግ እናንተን ለመቅጣት ታስቦ የተፈጠረ፣ እናንተ ደግሞ የእርሱን ሕይወት ለማመቻቸት ብቻ እግዚአብሔር “የመሥዋዕት በግ” አድርጎ የፈጠራችሁ መስሎ ተሰምቷችሁ ያውቅ ይሆን? በቀመሳችሁትስ መራራ ሕይወት ምክንያት ከላይ የጠቀስነውን ዓይነት ስሜት ቢሰማችሁ፣ ከአስቸጋሪው ሰው በስተቀር የሚፈርድባችሁ ሌላ አካል ይኖራል ብላችሁ አትገምቱ ይሆናል፡፡ “አእምሮው ከጡንቻ የተሳለ” እንደተባለ፡፡

አስቸጋሪ ሰዎች እንዴት ዓይነት ናቸው? ተለይተው የሚታወቁበትስ ምልክታቸው ምንድነው? አስቸጋሪ ሰዎች ተለዋዋጭ ባሕሪ ስላላቸው ምን እንደሚወዱ እና ምን እንደሚጠሉ፣ ምን እንደሚያስደስታቸውና እንደማያስደስታቸው ለይቶ ማወቅ በጣም አስቸጋሪ የሚሆንበት ጊዜ አለ፡፡ አስቸጋሪ ሰዎች እውነተኛ ማንነታቸው እንዳይታወቅባቸው በቀልጣፋ ንግግራቸው ራሳቸውን የመደበቅ ልዩ ችሎታ ያላቸው በመሆናቸው ቀረብ ብለው ካላዩአቸው በስተቀር ሰላማዊ ሰው በመምሰል ብዙዎች “አስቸጋሪ” የምንላቸው ሰዎች በባሕሪያቸው እንዲሁም የአስቸጋሪነታቸው መጠን የተለያየ ይሁን እንጂ ሁሉም የሚመሳሰሉበት አንድ ነገር አለ፡፡ ይህም ከእነርሱ ጋር ተቀራርቦ መኖር፣ አብሮ መሥራትም ሆነ ቤተ ክርስቲያን አብሮ ማገልገል በጣም ከባድ መሆኑ ነው፡፡ አስቸጋሪ ሰዎች ምን ዓይነት አስተሳሰብ እና ጠባይ እንዳላቸው መሠረት ላይ ተመርኩዘን ተጨማሪዎችን ለማሳየት የሚከተሉትን ዘጠኝ ጠባዮች ከዚህ በታች እንመለከታለን፡፡ በማር. 7÷22

ተጠራጣሪነት

ሀ. አስቸጋሪ

አስቸጋሪ ሰዎችን አስቸጋሪ ከሚያደርጓቸው ምክንያቶች አንዱ በብዙ ነገር ተጠራጣሪ መሆናቸው ነው፡፡ በሃይማኖት፣ በሥልጣን፣ በሥራ፣ በማንኛውም መልካም ግንኙነት ይጠራጠራሉ፡፡ ያዕ. 3÷17

ለ. ቁጡነት

ቁጡነት ብዙዎቻችን ቁጣ በአግባቡ ወይም በሥርዓቱ ሲገለጽ ነው የምናውቀው ነገር ግን እያየንና እየሰማን ያለው ቁጣ ሰላማዊ በሆነ መንገድ ሲፈታ አላየንም፡፡ ታዲያ “በምንም ምክንያት እንዳትቆጡ” የሚለውን የእግዚአብሔር ቃል መተላለፍ አይሆንምን? 2ኛ ጢሞ. 4÷2-3

ሐ. ነቃፊነት

መንቀፍ ልማዳቸው የሆኑ ሰዎች ራሳቸውን ከሰው ሁሉ የበላይ አድርገው ሌላውን የበታች በማድረግ በየአደባባዩ በነቃፊ ቃል ንግግራቸውን ይከፍታሉ፡፡ እብሬት በተሞላበት ንግግራቸው አያውቁም እንዳይባሉ በማንኛውም ነገር ራሳቸውን ከፍ ከፍ በማድረግ የሚያሳዩትና የሚያቀርቡት ሁሉን እንደሚያውቁ አድርገው ነው፡፡ መጽ. ምሳሌ 20÷19

መ. ስለ ሌላ ሰው ስሜት ግድ የለሽነት

አስቸጋሪ ሰዎች የሌላውን ሰው ስሜት ምን ያህል እንደሚጎዱ እያወቁ በግድ የለሽነት የመጣላቸውን ቃል ከአፋቸው አውጥተው ይወረውራሉ፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ የቤት ራስ ያለው እኮ ግድ የለሹን ሳይሆን ለዚች ቤት የሚያስበውን ነው፡፡ ዘሌ. 19÷17፣ ማቴ. 18÷19፣ ፊልጵስ. 3÷4

ሠ. አኩራፊነት

ፊት ለፊት እንዲህ ዓይነት ቃላት ተናግረኸ ለምን ትጐዳኛለኸ በማለት ፈንታ ማኩረፍ የሚቀናቸው ሰዎች አሉ፡፡ ባኮረፈኝ ቁጥር ሁል ጊዜ እርሱን መለማመጡ አሁንስ ሰለቸኝ የምንል ስንቶች እንሆን? በዚሁ ምክንያት እናንተ በጸሎታችሁ ደግፉን የምንል ብዙዎች ነን፡፡ 2ኛ ቆሮ.1÷11
ረ. ለእኔ ብቻ ይደረግልኝ ባይነት
  ፊት ለፊት እንዲህ ዓይነት ቃላት ተናግረኸ ለምን ትጐዳኛለኸ በማለት ፈንታ ማኩረፍ የሚቀናቸው ሰዎች አሉ፡፡ ባኮረፈኝ ቁጥር ሁል ጊዜ እርሱን መለማመጡ አሁንስ ሰለቸኝ የምንል ስንቶች እንሆን? በዚሁ ምክንያት እናንተ በጸሎታችሁ ደግፉን የምንል ብዙዎች ነን፡፡ 2ኛ ቆሮ.1÷11

ስለ ሌላው ሰው ግድ የሌላቸው ለራሳቸው ብቻ የሚያስቡ የዚህ ዓይነቱ ፀባያቸው ምክንያቱ ምን ይሆን? “ ምክንያቱማ ፈረሱ የታሰረበት ቦታ መጋጥ ብቻ ነው፡፡” እንደተባለ፡፡ ማቴ. 23÷25

ሰ. ተለዋዋጭነት

ተለዋዋጭ የሆነ ጠባይ ያላቸው አሁን ጥሩ ሰው መስለው እንደሆነ ጥቂት ቆይተው መጥፎ ይሆናሉ፡፡ ለአንድ ሳምንት ያህል ሰላማዊ ሰው መስለው እንደሆነ ድንገት ባልታወቀ ምክንያት ፍጹም ተለውጠው ሌላ ሰው ይሆናሉ፡፡

ሸ. አምባገነናዊነት

ሁልጊዜ ሌላውን በቁጥጥራቸው ሥር ለማዋል ስለሚፈልጉ ከሰዎች ጋር ጥሩ የሆነ ግንኙነት መፍጠር አይችሉም፡፡ ሁሉን በእጃቸው ጭብጥ በእግራቸው እርግጥ አድርገው መያዝ ስለሚፈልጉ የሌላውን ሐሳብ ምንም ያህል ጥሩና ትክክል ቢሆንም መቀበል አይፈልጉም፡፡ እያንዳንዳችሁ ሌሎችን የሚጠቅመውን እንጂ ራሳችሁን የሚጠቅመውን አትመልከቱ፡፡ ሮሜ 12÷3

ቀ. ተበቃይነት

በተበቃይነት አስቸጋሪ የሆኑ ሰዎች በፀባያቸው ማንኛውም በጐ ነገር ጥሩ ሆኖ አይታያቸውም፡፡ ሌላውን ሰው ደስ የሚያሰኝ ነገር እነርሱን ደስ አያሰኛቸውም፡፡ የተለያዩ ምክንያቶችን በመፍጠር ከመበቀል ወደ ኋላ አይሉም፡፡ በእነርሱ ዘንድ ፈሪሃ እግዚአብሔር እና ሃይማኖት ቦታ የለውም፡፡ ሮሜ 12÷19

ከእንዲህ ዓይነቱ እጅግ አስቸጋሪ ሰው ጋር የሚኖር ወይም የሚሠራ ማንኛውም ሰው በቅድሚያ ማወቅ ያለበት፣ ከላይ የገለጽናቸውንና ሌሎችንም የአስቸጋሪነት ጠባይና እንዲሁም ከአስቸጋሪው ሰው ጋር አብሮ ሲኖር ሁልጊዜ ለጥቃት የተጋለጠ መሆኑን ነው፡፡ ይኸውም አስቸጋሪ ሰዎችን ለመምከር ወይም የአስቸጋሪ ሰዎችን ጠባይ ለመለወጥ ሳይሆን አስቸጋሪ ሰዎች ተለይተው የሚታወቁበትን ምልክቶች ለመጠቆምና እንዲሁም አብሮአቸው የሚኖረው ሰው፣ በአስቸጋሪ ሰዎች ጠባይና ድርጊት እንዳይጎዳ ራሱን መጠበቅ የሚችልባቸውን አንዳንድ መንገዶችን ለመጠቆም ነው፡፡ አስቸጋሪ የሆኑ ሰዎችንና ጎጂነት ያለውን ጠባያቸውን ለይተን እንድናውቅና እንዲሁም አብረን እንዴት መኖርና መሥራት እንደምንችል ጠቃሚ የሆነ ምክር ያስፈልገናል፡፡ ያለአግባብም ተስፋ እንዳንቆርጥ፣ በተረጋጋ መንፈስ መምራት እንድንችል፣ ዓላማችንን እንዳንሥት፣ እግዚአብሔር የሰጠንን የመምረጥና የመወሰን ነጻነቱን እንዳንለቅ፣ እንዲሁም በአስቸጋሪ ሰዎች እንዳንጎዳ አስፈላጊውን ድንበር ማበጀት እና ድንበሩን እንዴት ማስጠበቅ እንደምንችል ከፍተኛ ጥንቃቄ ማድረግ አለብን፡፡ ይህን ካደረግን ድንበር ምን እንደሆነ፣ እንዲሁም ድንበር የሌለው ሕይወት ምን ያህል ለጥቃት የተጋለጠ መሆኑን በቀላሉ መረዳት እንችላለን፡፡ ሰው ከሰው ሁሉ ጋር ሁልጊዜ በሰላም አብሮ መኖር የሚችል ቢሆን ኖሮ ጥሩ ነበር፡፡ ይሁን እንጂ ከልምዳችን እንደተረዳነው ከሰው ሁሉ ጋር ሁልጊዜ በሰላም መኖር አይቻልም፡፡ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ “የሚቻላችሁ ቢሆን ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ለመኖር በእናንተ በኩል የሚያስፈልገውን ሁሉ አድርጉ” ሮሜ. 12÷18 ብሎ ባልጻፈም ነበር፡፡ እግዚአብሔር ለብቻችን እንድንኖር ስላልፈጠረን፣ ከሰው ሁሉ ጋር ያለን ግንኙነት አስቸጋሪ ሲሆነብን፣ ከሰው ሁሉ ሸሽተን ለብቻችን ለመኖር ከማሰብ ይልቅ ተቻችለን መኖር የምንችልበትን መንገድ መፈለግ አለብን፡፡ ከምንጊዜውም የበለጠ በአሁኑ ጊዜ ሰዎች እርስ በእርስ ወዳጆች የነበሩ ጠላቶች ለምን ይሆናሉ? በሥልጣን፣ በገንዘብ ወዘተ ምክንያት ሰው የሰው ጠላት ለምን ይሆናል? ብለን መጠየቃችን አይቀርም፡፡ ችግሩን ብቻ ማውራት የማይጠቅም መሆኑን ነው የተረዳነው ነገር ግን መፍትሔው ምን ይሆን? ከሁሉም በላይ ሰላም፣ ፍቅር፣ ስምምነትና እንደዚሁም እውነተኛ የማኅበረሰብ እኩልነት መሆኑ አያጠያይቅም፡፡ ገላ. 5÷22 ሆኖም ሰላም፣ ሁለት ተቃራኒ ወገኖች የሚያገኙት ታላቅ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው፡፡ ሰላም በየትኛውም አቅጣጫ የሕይወት ሁለንተናዊ ፍጹምነትን የሚያመለክት ነው፡፡ የቤተ ክርስቲያን እና የሀገርን ዕድገት ብልጽግና፣ ትምህርትና ጤናን፣ እንዲሁም ሕይወት በጠባይዓዊ ሞት ኅልፈት እስኪፈጸም ድረስ ያለውን ረዥም ሕይወት ይገልጣል፡፡ ግላዊና ማኅበራዊ ደኅንነትን ፀጥታና መረጋጋትንም ያሳያል፡፡ ዮሐ. 20÷19፡፡ ሰላም በምድር ለሰው ልጅ ከሚያስፈልጉ እጅግ የከበሩና የተወደዱ ከሁሉም ቅድሚያ ከሚሰጣቸው ነገሮች ሁሉ በላይ ነው፡፡ ሮሜ 13÷10 ቅዱስ ጳውሎስ “ያለ ሰላም እግዚአብሔርን ማየት የሚችል የለም” እንዳለ ዕብ. 12÷14 ሰው ያለ ሰላም ማየት የማይችለው እግዚአብሔርን ብቻ ሳይሆን ባልንጀራውንም ጭምር ማየት አይችልም፡፡ ሰላም የሌላቸው ወገኖች ሊተያዩ እና ሊነጋገሩ አይችሉም፡፡ መልካም ሥራ የሚገለጸው ለእግዚአብሔር ሕግ መታዘዝ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በመፈጸም እና የእግዚአብሔርን ሥራ በመሥራት ነው፡፡ ማቴ. 5÷16፣ ዮሐ. 4÷34፡፡ ሰው ያለእምነት እግዚአብሔርን ሊያስደስት አይችልም ዕብ.11÷6፡፡ ይልቁንም ሰው በክርስቶስ ሲያምን የተለወጠ ልብ ስለሚኖረው መልካም ሥራ ይሠራል፡፡ በዚህም በጐ ሥራው ይመሰገናል ዋጋውንም በመንግሥተ ሰማያት ይቀበላል፡፡ ማቴ. 25÷21፣ 2ኛ ቆሮ. 5÷10፡፡

“ዓለም በሦስት ነገሮች ማለትም በፍትሕ፣ በእውነትና በሰላም ትጸናለች” እንዲሉ ቤት ያለ ምሰሶ ሰላምም ያለ ፍትሕ አይጸናም፡፡ በኅብረተሰብ ውስጥ ፍትሕ ካለ አንዱ የሌላውን ሀብት አይመለከትም፡፡ የራሱን ትቶ በሌላው እጅ ያለውን በቅንዐት አያይም ደግሞም ፍትሕ እና ሰላም በሰፈነበት ኅብረተሰብ ውስጥ አስቸጋሪ ሰዎች ብዙም አይኖሩም፡፡ ቢኖሩም እንኳ በሚፈጥሯቸው እኩይ ተግባራት በእጅጉ ስለሚታወቁ የሌላውን ሰላምና መልካም ሥራ ሲያናጉ ይለያሉ ሁሉም ከተገነዘባቸው ደግሞ ብዙም ሕይወት አይኖራቸውም፤ ክፉ ሥራቸውንም ሥር ሳይሰድ መቁረጥ መለየት ይቻላል፡፡

 

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ

ቤተ ክርስቲያን ልማትና ክርስቲያናዊ

ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበባ – ኢትዮጵያ

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0
  1. ጥያቄ ፈተና እና ተጋድሎ? በመነኮሳት እንዴት ይገልጣል? በመጽሐፈ መነኲሳት ማር ይስሕቅ ምፍ ፮ አንቅፅ ፴፫

በእንተ ሕሊናት እኩያት እለ ይመጽአ በግብር እመንገለ ሐኬት ዘይከውን እምቅድሜሆን።

አው ከክፉ ሕሊናት አስቀድሞ በሚደርስ ስንፋና ካለመጠበቅ የተነሣ  ተአቅቦን በማስረሳት ከገዳም ወይም ከበአት በመወጣት በተለያየ ሁኔታ ሰይጣን በግድ የሚያመጣውን የክፉ ሕሊናትን ሁሉ በመብል፣ በመጠጥ በፍቅረ ንዋይ፣ ፍቅረ ሢመት የሚመጣ ፈተና ወይም ፆር ነው።

ወኢንመጡ ነፍሰነ ኵለንታሃ ለሐኬት ወለጽርዓት።

ተዓቅቦን ለመተውና ከገዳም ለመውጣት ሕገ ገዳምን ለማፍረስ ሰውነታችንን ሁሉ ለመብል፣ ለመጠጥ ለሐኬት አሳልፎ መስጠት ትልቅ ፈተና ነው።

በዚህ ምክንያት የተሰናከሉት እንዲህ ያሉት ሰዎች በሚጸልዩበት የጸሎት ጊዜ ክፉ ሕሊናን ገንዘብ አድርገው እግዚአብሔርን እናስብ ባሉ ጊዜ መብል መጠጥ ሌሎችም ፍትወታት እኩያት በሕሊናቸው በአእምርቸው ያመ                                                                                                                   ጣባቸዋል።

 ወዛቲ ይእቲ እንተ አጥረይናሃ ጊዜ ሐኬትነ።

በስንፍናችን በሐኬታችን ተዓቅቦን ባፈረስን ጊዜ የገባነውን ቃል ኪዳን በዘነጋን ወቅት ገንዘብ የምናደርጋት ውጤት ኃጢአት ናት።

የሕሊና ሁከት ክፉ ሕሊና ማለት አብዝቶ ከመመገብና ከመጠጣት ስንፍናና አእምሮ ማጣትም ልክ መጠን ከሌላቸው አብዝቶ ከመናገር ለሕይወት የማይሆን ጭሆት  እንዲሁ አብዝቶ ዋዛ ፈዛዛ ሐሜትን አሉባልታ ቀልድ ከመጫወት የተነሳ ሕሊናን ታሰናክላለች ልቡናንም ከጸሎት፣ ከስግደት  ከምሥጢር ከእግዚአብሔር ፍቅር ይለየዋል፣ ተዓቅቦን ራስ መግዛትን ያፈርሳልና።

መፍትው ለመነኮስ ዘተዓርቀ እምግብር ሰማያዊ ከመ ይኩን ግኁሠ እምኵሉ ግብር ዓለማዊ።

ከጊዜያት የተለየ መነኩሴ ከዓለማዊ ግብር መለየት ይገባዋል። ማለትም ከዓለማዊ ሥራ የተለየ ከዘመድ አዝማድ የተለየ መነኲሴ ፈጽሞ ለምነና ሕይወት እንቅፋት ከሚሆኑ ሁሉ መለየት አለበት።

መነኲሴ ልቡናውን ከማየት ከመስማት መከልከል አለበት።

እለ ናሁ ይድኅፁ ውስተ ዛቲ ምግባራት

በነቢብ በገቢር ፈተና እንዳይሰናከሉ በገዳም በበዓት በመጽናት፣ በመጠበቅ የገቢረ ኃጢአት ሥራ ሰይጣን እንዳያሠራቸው ከሰው በመለየት ከማየት ከመስማት (በአርምሞ) ጸጥ በማለት ከሚገኝ ተዓቅቦን በማዘውተር ድል መንሳት ይገባል።

ከመ የኀልዩ ኅሊናተ ርሱሐተ

ሰይጣን ክፉ ነገርን ያስቡ ዘንድ ክፉ ሕሊና ለክፉ ሥራ ይታዘዙ ዘንድ ልባቸው ላይ ክፉ ነገራትን እንዲፈጽሙ በአእሙሯቸው ያሳስባቸዋል።

‘‘ወይረክቡ ምትሐተ አባላቲሃ” በአእምሯቸው  የቀረጸውን  የተለያየውን  በዚህ ዓለም ያለውን ፍትወት ስስእት፣ ትዝሕርት፣ ትምክህት፣ በምትሐት ያገኛሉ። በዛን ጊዜ ወይርሕቅ እምኔሆም ዘይረድኦሙ።

 በዛን ጊዜ የሚረዳቸው የሚጠብቃቸው መልአክ ይለያቸዋል (እንደ ሙሴ ዘሴሐት ስንክሳር ዘመስከረም ፫)

ሙሴ ዘሴሐት ያልተማረ ጨዋ ምእመን ነበር። መንኖ ከሰው ተለይቶ ከበረሃ ወድቆ ይኖር ነበረ። ከብቃቱ የተነሣ አዕዋፍ እየመጡ ያጫውቱት ነበር። ሲፈልግም ለተለያዩ ተግባራት ይልካቸውና  እሺ በጀ ብለው ይላላኩት ነበር። ለምሳሌ ምግቡን ሳይቀር ከገነት የዕፁው ፍሬያት ያመጡለታል።

ከዕለታት በአንዱ ቀን ሰይጣን ሽማግሌ መነኲሴ መስሎ ታየው። ሙሴ ዘሴሐትም የወዴት ነህ ብሎ ጠየቀው። ሰይጣንም ሲመልስ ዓለማዊ ነበረኹ

አንዲት ልጅም ወልጄ አለሁ አሁን የሚረዳኝ አጥቼ ባስብ ባስብ አንተን አገኘሁ ስለዚህ እርዳኝ አለው።

ሙሴ ዘሴሐትም

መነኲሴ ሚስት ያገባልን አለው? ምነው እነ አብርሃም ሚስት በማግባታቸው ተጎዱ እንዴ አለው? ሙሴም

የእነ አብርሃምን ካገኘሁ ብሎ ከበአቱ ተከትሎት  ወጣ። ከዚህ በኋላ ከሰፊ ሜዳ ላይ ወስዶ ገሉን ጠጠሩን ወርቅ ብሎ አስመስሎ የዱር አራዊቱን ፈረስ፣ በቅሎ፣ ቅጠሉን፣ አበባውን ግምጃ አስመስሎ እሷን ከመጋረጃ ውስጥ አድርጎ አሳየው።

ወድያው እሱ ደግሞ የሞተ መስሎ ታይቶታል ይህስ የሚገርም ብሎ  ሙሴ ሰይጣኑን በሰው አምሳል የመጣውን ቀብሮ ወደሷ ተመልሶ ቢሄድ ምትሐት ሁና ጠፋችበት። ማርይሳ ምዕ. ፬፥

  1. ለመነኲሴ ሹመትና ሽልማለት!! ማለት ምን ማለት ነው። መልሱ ይህ ነው ማር ይሳ ምዕ.፩ ና በአንቀጽ ፴፫

ሰው ክቡር ነው እግዚአብሔርን ለማገልገል ብሎ በበአት በዋሻ በገዳም ደስ ብሎት መከራ መስቀል በማሰብ መከራ ለመቀበል ቢዘጋጅ  በነፍሱ  ከኀልዮ ኃጢአት ጽሩይ (የጠራ) ይሆናል።

 ጸጋ እግዚአብሔር ስለ አዱረበትም ማንን ማንንም ባይነቅፍ ባያማ

 ከፍትውት ከፆር የተለየ ከመከራ የራቀ ነው። ለእመ ኢመጽአ ኀበ   

 ክብራት መነኲሴ ተድላ ሥጋ ባይወድ። ወለእመኢተቈ ጥዐ በቅድመ እለ    ይሜንንዎ።በሚንቁት በሚጠሉት በሚያጥላሉት ሰዎች ዘንድ የማይቆጣ የማይቀየም

እስመ ናሁ ሞተ እምዛቲ ሕይወት

እነሆ እርሱ ከዚህ ዓለም የሚኖሩ ዓለማውያን ሥራ ተለይቷዋልና  አንድ ጊዜ ሞቷልና።

አባቶች ሌላው ገጽታቸው

ኢትመንኖዎ ለኃጥእ—- ይላሉ

በደል ያለበት ሰው እንኳን ቢኖር ኃጥኡን ኃጥእ ነው ብለህ አትንቀፈው

እስመ ኲልነ አባስያን

ሁላችንም ኃጥአን ነንና በእግዚአብሔር ፊት ማንም ጻድቅ የለም።

ሕገ እግዚአብሔር ስለ አፈረሰ ብለህ ለመገሠጽ ብትቆጣም በጥንቃቄ ይባስኑ እንዳይጠፋ

‘‘ብኪ በእንቲአሁ” ስለእሱ ብለህ አልቅስለት እዘንለት፣ ጾልይለት እንጂ አትጥላው። መሆን ያለበት መፍትው ለከ ከመ ትጽላእ ኃጣዊኢሁ።

አንተ መጥላት ያለብህ የሚሠራትን መጥፎ ሥራና ኃጢአትን ነው። ማለትም በግብር እንዳትመስለው መሆን ይገባሃል። አላ ሰአል በእንቲአሁ

ክብር ይግባውና ጌታችን መድኃኒታች ኢየሱስ ክርስቶስ ትመስለው ዘንድ። ‘‘እስመ ውእቱ ረፈቀ” ምስለ አባስያን እርሱ ሳይቀየማቸው ከኃጥአን ከመጸብሃን ጋር በልቷልና። ማቴ. 9፥10 (ሉቃ. 23፥4)

በእኛ በሰው ልጆች ከሚዘብት ከሰይጣን የተነሣ አንተን በሚመስል ሰው የሚዘብትን ለምን ትጠላው።

ፍቅር ከሌለህ ጻድቅነትህ ፍጹምትነህ ርትዕነትህ ወዴት አለ?

ኃጥኣን ከግብራቸው ተመልሰው በትሩፋት በመጽናትና በተአቅቦ ይኖሩ ዘንድ ኃጢአተኛ በደለኛ ብለህ ከመስደብ ይልቅ በቀቢጾ ተስፋ ከንስሓ እንዳይርቁ ማድርግ ግድ ነው።

  1. ለመነኮሳት ክብራቸውና ጽድቃቸው ወይም ማዕረጋቸው በምን ይገለጣል።

ለክብራቸው ፍጻሜ የለውም

እስመ ኲሎሙ ይከውኑ አማልክት ዘበጸጋ።የምንኲስና ሥርዓትና ሕይውት ጠብቀው በተባሕትዎ በተባሕትዎ በጽፁምነት የኖሩ አበው መነኲሳት

 

በፈጣርያቸው ቸርነት ሁሉም አማልክት ዘበጸጋ ይባላሉና። በሚያከብራቸው በጌትነቱ ብርሃን የተሰጣቸውን  የጽድቅ ክብር ያያሉና።

በአእምሮ በትሩፋት በተጋድሎ ፍጹማን የሆኑ ሁል ጊዜ የሚሰጥ መአርግ የጌትነቱ ክብር ይጨመርላቸዋል።

  • ወደ ፍጹም አንክሮም የምታደርስ ይህች ናት።
  • ልቡናቸውን ሰማያዊ ያደረጉ መናንያን አባቶቻችን ዓለምን ከነ ግንሣግንስ ጥለውታል ረስተውታል።
  • ለዚህም ነው ምንኲስና ወደ ፍጹም አንክሮ የምታደርስ ክብርት ናት። ለኖረበት ለተጠቀመበት።

“ ፍቃድህን ሁሉ ለእግዚብሔር ፈቃድ አስገዛ ማለትም ያንተን ፈቃድ

  ትተህ  የእግዚአብሔርን ፈቃድ ፈጽም”

በመዓልትም በሌሊትም በንጽሐ ልቡና ወደ እግዚአብሔር ለምን። ወደ

ንጽሐ ልቡና የደረሱ አባቶች እርሱን አይተውት ደስ ይላቸዋልና ለካ ይህን ያህል ለትሩፋት ለጾም፣ ለጸሎት፣ ለስግደት፣ ለተባሕትዎ ይተጉ የነበሩ ከዚሀ ለመድረስ ነው ብዬ አንክሮዬ በዛ።

ሶቦ ኀለየ ልብየ

ልቡናዬ የንጽሐ ነፍስን ነገር ባሰበ ጊዜ በንጽሐ ነፍስ ያሉ ጻድቃንን ባሰብሁ ጊዜ የንጽሐ ነፍስን ነገር እመረምር ዘንድ በንጽሐ ነፍስ ያሉት አይ ዘንድ

በወደድኊ ጊዜ ከንጽሐ ነፍስ ማዕረግ ደረስኩ እንደ አዳም በስምንተኛው ማዕረግ ደረስኩ

ዳግመኛ ከንጽሐ ነፍስ ወደ ንጽሐ ልቡና ወጣሁ ክንጽሐ ልቡና ለመድረስ ይተጉ የነበሩ ስለ ጻድቃን ነገር አንክሮዬ በዛ። የሥጋ ንጽሕና በሥጋ ከሚሠራ ኃጢአት መንጻት ነው።

የነፍስ ንጽሕናም በልቡና ከምትኖር ከኅልዮ ኃጢአት መለየት ነው።

‘‘ንጽሐ ልቡናሰ ይከውን በርእየ ምሥጢራት”።

የልቡና ንጽሕና ግን ምሥጢር በማየት ይገኛል።

በነፍስ በሥጋ ከሚሠራው ኃጢአት በእግዚአብሔር አጋዥነት ንጹሕ ነውና።

“ነፍሶሙኒ ዘእንበለ ሕማም” ነፍሳቸውም ኀልዮ ኃጣውእ የለበትም። ከንጽሐ ልቡና ማዕርግ ደርሰዋል።

የልቡና ንጽሕና የነፍስ በሚሆን ዕውቀት ከክፉ ሕሊና ሲርቁ የሚሰጥ ሲሆን ከሕዋሳተ ሥጋ በልዩ ላሉ ለሕዋሳተ ነፍስ ሰማያዊ ምሥጢር በማየት ጊዜ ከፍጹምነት የተነሣ የሚሰጥ ነው። ለምን በብዙ ነገርና ወገን ለክርስቶስ ካለው ወይም መከራ መስቀሉን በማሰብ መከራን ተቀበሉ። በተለያየ ጊዜ ሰዎች በሚደርሱባቸው የተለያዩ የእድሜልክ ፈተናዎች ስለተፈተኑ ፈተናውን በትእግስት ድል ስለነሱ መነኲሳት። ከዚህ በኋላ “ዝ ውእቱ  መካነ ፍስሐ ኀበ አልቦቱ ጽላሎተ ሞት”።

የሞት ወሬ የማይሰማበት ቦታ ይህ ነው ይላቸዋል። አምላካቸው ምክንያቱ ስለ ጽድቅ ብለው ተርበዋልና፣ ተጠምተዋልና። የጨለማ ወሬ የሐሜት ወሬ  የማይሰማበት ራበኝ ጠማኝ የማይባልበት ቦታ ይህ ነው።

ከመ ትረሱ መንግሥተ ሰማያት ዘድልው ለክሙ”

 አስቀድሞ የተዘጋጀላችሁ መንግሥተ ሰማያት ትወርሱ ዘንድ።

ጽድቅን እንደ እህል የሚርባቸውና እንደ ውኃ የሚጠማቸው ጽድቅን አግኝተው ስለ ሚረኩ ደስ ይበላቸው። ማቴ. 5፥-5

ዝ ውእቱ ብሔረ ሕይወት!

በሕይወት በተድላ የሚኖሩበት ከተማ ይህ ነው።

ከጾም፣ ከጸሎት፣ ከስግደት፣ ትሩፋት ልሥራ ከማለት “ናሁ በጽሐ ይእዜ መዋዕለ ዕረፍት” እነሆ የሚያርፉበት ጊዜ ደረሰ ራእ፳፩፥፫

 

ከብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

 በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳ

 አዲስ አበባ

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

እግዚአብሔር የሚለው ስም የባሕርዩ ነው። ዓለምን ፈጥሮ የሚገዛ የማይታይና የማይመረመር  ሁሉን  ማድረግ የሚችል ሁሉንም የፈጠረ መጀመርያና መጨረሻ የሌለው ዘለዓለማዊ አምላክ መኖሩን  እናምናለን።

ከጌታችን ከመድኀኒታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ከሐዋርያት ከሊቃውንት በሦስቱ ጉባኤዎች

፩ኛ. በ፫፻፳፭ ዓ.ም በ፫፻፲፰ ሊቃውንት በኒቅያ ጉባኤ የተወሰነውን

፪ኛ. ፻፶ በ፫፻፹፩  ዓ.ም  ሊቃውንት በቁስጥንጥንያ ጉባኤ የተወሰነውን

፫ኛ. በ፬፻፴፩ ዓ.ም በ፪፻ ሊቃውንት  በኤፌሶን ጉባኤ የተወሰነውን

በተወሰነው ውሳኔ መሠረት በምሥጢረ ሥላሴም ሆነ በምሥጢረ ሥጋዌ  ቤተ ክርስቲያናችን የምታስተምረው ትምህርት  የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ሃይማኖት ጠብቆ በማስጠበቅ ለማስተማር ነው።

ሀ. «ከሥጋዌ በፊት ቃለ አካል አልነበረውም» የሚሉትን እነ ጳውሎስ ሳምሳጢን እናወግዛለን

ቃልከሥጋዌም በፊት አካላዊ መሆኑን እናምናለን እናስተምራለን።

ለ. የስብአልዮስንም ያንድ ገጽ ትምህርት እናወግዛለን፤ አብ ወልድ መንፈስ ቅዱስ ፍጹማነ አካል

መሆናቸውን እናምናለን እና ስተምራለን።

ሐ. «ወልድ ፍጠር ነው»  የሚሉ አርዮሳውያንንም እናወግዛለን። አብ ልጄ  ይህ ነው ብሎ  የመሰከረውን

ተቀብለን አብ የወልድ አባት መሆኑን እናምናለን አባት ልጄ ነው  ካለ ለልጅ  ከአባት የበለጠ

ምስክርየለውምና። ወልድም« እኔን ያየ አባቴን አየ እኔና አብ አንድ ነን»(ዮሐ.፲፬ ፥ ፱-  ፲፥፴)  ባለው

መሠረት   ወልድ የአብ የባሕርይ ልጅ መሆኑን እናምናለ  እናሳምናልን። በዚህም የኒቅያ ጉባኤ  ወሳኔ

እንቀበላለን። ዘተወልደ ወአኮ ዘተገብረ ወልድ  የተወለደ  እንጂ ያልተፈጠረ መሆኑን እናምናለን

እናስተምራለን።

መ. መንፈስ ቅዱስም ከአብ የሠረጸ ከአብና ከወልድ የተካከለ መሆኑን እናምናልን (ማቴ ፫ ፥ ፲፮

የሐዋ ሥራ ፪፥፫) በ ፫፻፹፩  በቁስጥንጥንያ ከተሰበሰቡት አንድ መቶ ሃምሳ አባ ቶች ጋር ሆነን

መንፈስ ቅዱስን ሐጹጽ ያለ   መቅዶንዮስን እናወግዛለን።

ሠ. በምሥጢረ ሥጋዌም  የእግዚአብሔር ልጅ ቃል

ከእመቤታችን ከድንግል ማርያም ከሥጋዋ ሥጋ  ከንፍሷ ነፍስ ነስቶ መዋሐዱን እናምናልን  ስለዚህም

«ሥጋ እነጂ ነፍስ አልነሳም» ለሚሉ   መናፍቃን እናወግዛለን።

ረ. እመቤታን ድንግል ማርያም ወላዲተ እግዚአብሔር መሆኗን እናምናለን። ስለዚህም« አምላክ እሷ

በወለደችው አደረ የሚሉ ትን እነ ንስጥሮስ በ፬፻፴፩ በኤፌሶን ከተሰበሰቡት ፪፻ አበው ጋር

ሁነን  እናወግዛለን።

ሰ.  ወላዲተ እአምላክ ቅዱስት ድንግል ማርያም ቅድመ ፀኒስ፤ ጊዜ ፀኒስ፤ ድኀረ ፀኒስ፤ ቅድመ ወሊድ፤ ጊዜ

ወሊድ፤ ድኀረ ወሊድ፤ ድንግልናዋን እናምናለን።  በአማላጅነቷም እናምናልን። ስለዚህም

«ተደመረት ድኀረ ወሊያድ» የሚሉ መናፍቃን (ዘውእቱ ጸረማርያም ብሂል) እናወግዛለን።

ሸ. በቅዱሳን መላእክትና በቅዱሳን ሰማእታት በቅዱሳን ጻድቃን አማላጅነት እናምናለን ተሐድሶ

መናፍቃንን  እናወግዛለን ።

ቀ.  እመቤታችን የወለደችው ሥግው ቃል ከሁለት አካል አንድ አካል ከሁለት ባሕርይ አንድ ባሕርይ

መሆኑን እናምናለን ስለዚህም «ሁሉት አካል ሁለት ባሕርይ»  የሚሉ እነ ንስጥሮስ እናወግዛለን።

በ. በተዋሕዶ የሥጋ ገንዘብ ለቃል የቃል ገንዝብ ለሥጋ ስለሆነ ሥግው ቃል አንድ አካል አንድ ባሕርይ

አንድ ግብር አንድ ፈቃድ መሆኑን እናመናለን። ስለዚህም «መለኮት ይገብር  ግብረ መለኮት

ወትሰብእት ይገብር ግብረ ትስብእት» የሚሉ ልዮንንና በኬልቄዶን ፬፻፶፩ ዓ /ም የተሰበሰቡት

፮፻፴፮ መናፍቃንንና  ተከታዮቻቸውን እናወግዛለን።

ተ. በመጨረሻ በምሥጢረ  ተዋሕዶ ውላጤን ሚጠትን ቱሳሔን የሚያስተምሩ እነ አወጣኪን

እናወግዛለን።

 

ወስብሐት ለእግዚአብሔር

 

 

ከብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

      በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

       የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

  አዲስ አበባ

 

 

 

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

ማንነት ማለት መታወቂያ፣ መለያ ማለት ነው። በመሆኑም ማናቸውም ነገር የራሱ የሆነ ማንነት አለው። ከዚህም የተነሣ በማንነቱ እየተለየና እየታወቀ እገሌ ነው ይባላል። ጌታችንና አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ደቀመዛሙርቱን‹‹እርስ በርሳችሁ ፍቅሩ ቢኖራችሁ ደቀመዛሙርቴ እንደሆናችሁ ሰዎች ሁሉ በዚህ ያወቃሉ።››ሲል የገለጠላቸው ፍቅር   የማንነታቸው መታወቂያ መሆኑን ሲነግራቸው ነበር። ዮሐ.፲፫፥፲፭። ይህችም ፍቅር ጠላትን እስከመውደድ ድረስ የምትዘልቅ ናት። ማቴ ፭-፥፵፬ በብሉይ ኪዳንም ስለማንነት ‹‹በውኑ ኢትዮጵያዊ መልኩን ነብር ዝንጉርጉርነቱን ይለውጥ ዘንድ ይችላልን?›› ተብሎ ተገልጧል። ኤር.፲፫፥፳፫።

የማንነት ጥያቄ ቀላል አይደለም ምክንያቱም የማንነት ምልክት የጠፋበት ሰው ‹‹እገሌ ነኝ›› ማት አይችልምና። ለምሳሌ ኦርቶዶክሳዊ ማንነታቸውን ከጠሉ በኋላ ኦርቶዶክስ ነኝ የሚሉ አሉ። ይሁን እንጂ የማንነታቸው መግለጫ የሆነውን ኦርቶዶክሳዊ ማንነታቸውን ይዘው እስካልተገኙ ድረስ እነርሱ ኦርቶዶክስ አይደሉም።ስለሆነም ‹‹እገሌ የምንባልበትበትን እና ሕይወታችንም ጭምር የሆነውን ማንነታችንን ከነምሥጢሩ ከትርጓሜው፣ ሥርዓተ ቤተ ክርስቲያናችንን ከነምሥጢሩ ከነትርጓሜው ከነጸጋው ቅርሳችንን ከቅድስናው፣ ከነበረከቱ፣ ታሪካችንን ከነገድሉ በእምነት ልንጠብቀው ይገባል።

ሃይማኖት ከጥንት ከመጀመሪያው የሰውና የእግዚአብሔር ግንኙነት ነው። ምክንያቱም እግዚአብሔር ሰውን በመልኩ እና በምሳሌው የፈጠረው ስሙን እንዲቀድስ ክብሩን እንዲወርስ ነውና። ዳግመኛም የሰው ልጅ እምነት አጉደሎ፣ በኃጢአት ወድቆ በተደበቀበት ጊዜም እግዚአብሔር ‹‹አዳም አዳም ወዴት ነህ›› ብሎ ያሰማው ድምጽና እርሱን ለመፈለግ ወደ እርሱ ያደረገው ጉዞ ሃይማኖት ነው። ከዚህም የተነሣ ሃይማኖት ፍኖተ እግዚአብሔር ይባላል። በተለይም የክርስትና ሃይማኖት የአምላክ መገለጥ ነው። ምክንያቱም ጌታ ከእመቤታችን ከቅድስት ድንግል ማርያም ከሥጋዋ ሥጋ ከነፍሷም ነፍስ ነስቶ በመወለድ ሰው ሆኖ የተገለጠውና የጠፋውን ሰው ለመፈለግ ነውና። በመሆኑም ይህ የሰውን ልጅ ለመፈለግ የተደረገ አምላካዊ ጉዞ የተፈጸመበት እና የታተመበት ሃይማኖት ፍኖተ እግዚአብሔር መባሉ የሚገባ ነው።

ሃይማኖት ከመጀመሪያው ጀምሮ የመጣ አንድ ጊዜም ለቅዱሳን የተሰጠ ነው። ይኸንንም በተመለከተ ሐዋርያው ይሁዳ በመልእክቱ ‹‹ወዳጆች ሆይ ስለመዳናችን ልጽፍላችሁ እጅግ ተግቼ ሳለሁ ለቅዱሳን አንድ ጊዜ ፈጽሞ ስለተሰጠ ሃይማኖት እንድታገደሉ እየመክርኋቸው እጽፍላችሁ ዘንድ ግድ ሆነብኝ።›› ሲል ተናግሯል። ይሁ.፩፥፫ ቅዱስ ጳውሎስ ‹‹ አንድ ሃይማኖት›› ሆነዋል። ኤፌ.4፥4። ቅዱስ ዮሐንስ የተመለከትነውንም እጆቻችንም የዳሰሱትን እናወራለን›› ብሎአል። ፩ኛ. ዮሐ. ፩፥፩።

ይህ ነው ሃይማኖት ለሰው ልጆች የተሰጠ፣ በቅዱሳንም አንደበት የተሰበከ ብቻ ሳይሆን በኋላም ጌታ ራሱ በመዋዕለ ሥጋዌው ባስተማረው ትምህርት እና በፈጸመወ ቤዛነት ያጸናው ነው። ቀጥሎም ከእርሱ የተማሩ ሐዋርያት በዓለሙ በሙሉ አስፋፍተውታል ቅዱስ ፪ጳውሎስ ለእናንተ ደግሞ አሳልፌ የሰጠሁትን እኔ ከጌታ ተቀብያለሁ›› ያለው ለዚህ ነው ፩ኛ. ቆሮ. ፲፩፩፥ ፳፫። በገላትያ መልእክቱም ወንድሞች ሆይ በእኔ የተሰበከ ወንጌል እንደሰው እንዳይደለ አስታወቃችኋለሁ። ጌታችን መድኃኒታች ኢየሱስ ክርስቶስ ገልጦልኛል እንጂ እኔ ከሰው  አልተቀበልሁትም አልተማርሁትምም›› ብሏል። ገላ. ፩፥፲፩-፲፪።

                                                                                        ከብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

 በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበባ

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

 

መግቢያ

የሊቃነ ጳጳሳት ሐዋርያዊ ውርስ

      ሊቃነ ጳጳሳት ሐዋርያዊ ውርስ ያላቸው የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ናቸው፡፡ የእነኚህ ጳጳሳትና ሊቃነ ጳጳሳት ተቀዳሚ አበው የጌታችንና የመድኃኒታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ሐዋርያት ከሆኑት እነርሱም የመጀመሪያዋ ቤተ ክርስቲያን መሪዎች ነበሩ፡፡

ቤተ ክርስቲያንን እና (መንጋውን) ይጠብቁ ዘንድ ጌታ ለሐዋርያቱ እኩል ሥልጣን ሰጥቶአቸዋል፡፡ በሐዋርያት መካከል የሥልጣን የበላይነት ጥያቄ በተነሣ ጊዜ እርሱ የቤተ ክርስቲያን ራስ እንደሆነ እና በእነርሱም መካከል መበላለጥ እንደሌለ አስረድቷቸዋል፡፡ በበላይነት የመምራቱን ሓላፊነት በኩረ ትንሣኤ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሐዋርያቱን የመንጋው ጠባቂ አድርጐ በተለያየ አቅጣጫ ወደ ዓለም አሰማርቶአቸዋል፡፡ “እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ፡፡” ማቴ. 28÷19-20፡፡ ሐዋርያቱ የሚጠብቁት የራሳቸውን መንጋ ብቻ ሳይሆን በእግዚአብሔር ስም የተሰየመውንና የእግዚአብሔር የሆነውን መንጋ ነው፡፡ ስለዚህ ነው በታላቅ አደራ በመንጋው ላይ የተሾሙት፡፡     በተመሳሳይ መልኩ በሐዋርያቱ ተከታይ እና ወራሽ በሆኑ ሊቃነ ጳጳሳት መካከልም የሥልጣን መበላለጥ የለም፡፡ ቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊት መንግሥት ስትሆን መሥራቿ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የቤተ ክርስቲያኗ ራስ እና አካሏ ነው፡፡ ቤተ ክርስቲያንም የእርሱ አካሉ ናት፡፡ (ኤፌ.1÷23)

ሊታወሱ የሚገባቸው ዋና ዋና ነገሮች

ሀ.  የተቀበሉት ሥልጣነ ክህነት ምእመናንን እና ምእመናትን በመንፈሳዊ አባትነት ለመምራትና ለማስተዳደር ከክርስቶስ ያገኙት ሥልጣን ነው፡፡ (1ጴጥ. 5÷14)፡፡ ይህን ሥልጣን ከታሰበለት ዓላማ በተለየ መልኩ ለዓለማዊ ጥቅም ካዋልነው ክርስቶስ በደሙ በመሠረታት በቤተ ክርስቲያኒቱ ሕግ እና ቀኖና መሠረት ያስጠይቃል፡፡

ለ. የክርስቶስ ትሕትና ለሊቃነ ጳጳሳት ሁሉ መመሪያ ነው (በቅዱስ ሲኖዶስ ውሳኔ)፡፡ የክርስቶስ ሕይወት ለሁሉም መመሪያ እንደሆነ ቢታወቅም፤ በተለይ ሊቃነ ጳጳሳቱ ይህን ትሕትና በመድገም የክርስቶስን ብርሃን ለጨለማው ዓለም ማብራት ይጠበቅባቸዋል፡፡ “ወለክሙሰ አኮ ከማሁ ወባሕቱ ዘይፈቅድ እሞኔከሙ ይኩን ዐቢየ ይኩንክሙ ላእከ፡- ወዘሂ ይፈቅድ እምኔክሙ ይኩን ሊቀ ይኩንክሙ ገብረ፡፡ እስመ ኢመጽአ ወልደ እጓለ እመሕያው ከመ ይትለአክዎ ዘእንበለ ዳእሙ ከመ ይትለአክ ወየብ ነፍሶ ቤዛ ብዙኃን” በእናንተስ እንዲህ አይደለም፡፡ ነገር ግን ማንም ከእናንተ ታላቅ ሊሆን የሚወድ የእናንተ አገልጋይ ይሁን ከእናንተም ማንም ፊተኛ ሊሆን የሚወድ የእናንተ አገልጋይ ይሁን እንዲሁም የሰው ልጅ ሊያገለግል ነፍሱንም ለብዙዎች ቤዛ ሊሰጥ እንጂ እንዲያገለግሉት አልመጣም፡፡ (ማቴ.20÷26-28)

ሐ. ቤተ ክርስቲያንን ማስተዳደር ማለት በአንድ ሰው የምትመራ ብቻ ሳይሆን ከተሾሙት የቤተ ክርስቲያን ልጆች ሁሉ ጋር በአንድነት የሚከናወን ሓላፊነት ነው፡፡ ይህንንም ከሐዋርያቱ ሲኖዶስ መገንዘብ ይገባል፡፡ (ማቴ.23÷8፣ የሐዋ.14÷23፣ 15÷6-23)፡፡

መ. ቤተ ክርስቲያንን ማስተዳደርና ምእመናንን ማስተማር እንዲሁም ምሥጢራተ ቤተ ክርስቲያንን መፈጸም የተያያዙ ናቸው፡፡ (1.ተሰ 5÷12፤ 1ጢሞ.3÷2-7)፡፡

ሠ. የቤተ ክርስቲያን ትምህርት ከጌታ ትምህርት እና ከሐዋርያት ስብከት እንዲሁም ከዚሁ ጋር ከማይጣረሰው ቅዱስ ትውፊት የወጣ አይደለም፡፡ (ገላ.1÷8-9)

ረ. ቤተ ክርስቲያን በእግዚአብሔር ቃል መሠረት በየትኛውም ማኅበረሰብ ውስጥ ዳኝነት የመስጠት ሥልጣን ያላት መሆኗንና ይህንም ሥልጣን ተጠቅመው ለሰው ልጆች መብት መጠበቅ የጐላ ድርሻ ማበርከት ይጠበቅባቸዋል፡፡

ሐዋርያት በጵጵስና ሥልጣነ ክህነት እና በመንፈስ ቅዱስ የተለያዩ ጸጋዎች ተሞልተው በየሔዱበት ቦታ ሁሉ ቤተ ክርስቲያንን መሥርተዋል፡፡ ኢ-አማንያንን አስተምረው አሳምነው አጥምቀው ከክርስቶስ ጋር አስተዋውቀው የጸጋ ልጅነትን አሰጥተው የእግዚአብሔርን መንጋዎች አገልግለዋል፡፡ እነርሱ ባሉበት ቦታ አማንያኑ አሉ፡፡ ሐዋርያቱ ያስተማሩትም ሕዝብ ባለበት ደግሞ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን አለች፡፡ ያለሐዋርያት ቤተ ክርስቲያን አልነበረችም አንድ ሁለት እያሉ አስተምረው የሰበሰባት አንዲት ቤተ ክርስቲያን የአማንያን ስብስብና ጉባኤ በክርስቶስ የሆነ አንዲት ቤተ ክርስቲያን ይባላል፡፡

ስለዚህም አግናጥዮስ የተባለ የመጀመሪያ የክርስትና ዘመን አባት በመልእክቱ እንዲህ ብሏል፡-

  • ሊቀ ጳጳሱ ባለበት ቦታ መንጋው ደግሞ አለ፡፡ ልክ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ባለበት ቦታ ሁሉ ቤተ ክርስቲያኑ እንዳለች ማለት ነው ይላል፡፡
  • ስለዚህም አንድ ሊቀ ጳጳስ እንደተቋም ይታያል፡፡ ሊቀ ጳጳሱ የሕዝብ አገልጋይ ታማኝ መንፈሳዊ አባት ሕዝቡን በፍቅር ወደ መንግሥተ እግዚአብሔር የሚመራ፤ ታማኝ ጠባቂ፣ ለመንጋው የሚገደው፤ እርሱ በጾም በጸሎት በስግደት በማስተማር በመምከር በማስተዳደር ዕረፍት አጥቶ ለሌሎች ዕረፍትን የሚያሰጥ፣ በስሙና በማዕረጉ ብቻ ሳይሆን ሕይወቱ በቅድስና የሚታወቅ መሆን ይገባዋል፡፡
  • ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለሐዋርያው ቅዱስ ጴጥሮስ “ረዐይኬ አባግዕየ” “በጐቼን ጠብቅ” አለው ምን ዓይነት አጠባበቅ? ዮሐ. 21÷15
  • መንጋዎቻቸውን ከእነዚህ ዓይነቶች የገሃነም ደጆች ተከላክለው በትጋት እንዲጠብቁ የተመረጡት ደግሞ 12ቱ ሐዋርያትና በእነርሱ እግር የተተኩ ሊቃነ ጳጳሳት ናቸው፡፡ (ሮሜ.1÷5፣ 1ቆሮ 9÷1)፡፡
  • ሊቃነ ጳጳሳቱ ከተሾሙበት ጊዜ አንስቶ የመንግሥተ ሰማያት መክፈቻዎችን በሓላፊነት ተቀብለዋል፡፡ በበላይነት የእግዚአብሔር መንፈስ የሆነው መንፈስ ቅዱስ እየተቆጣጠራቸው በእርሱ አጋዥነት በክርስቶስ ያመኑትን በትምህርታቸው በምክራቸውና በጸሎታቸው እገዛ ወደ መንግሥተ ሰማያት እንዲያደርሱ ተፈቅዶላቸዋል፡፡
  • ይህንንም በታማኝነት ሲፈጽሙ በሰውና በእግዚአብሔር ፊት የተመሰገኑ (ብፁዓን) ተብለዋል፡፡ ስለዚህ አገልግሎታቸው በምድር ይሁን እንጂ የአገልግሎታቸው ፍሬ መንግሥተ ሰማያት እንደሆነ ይህ የጌታችን ቃል ያረጋግጥልናል፡፡
  • የመንግሥተ ሰማያት መክፈቻውን በአንዱ በቅዱስ ጴጥሮስ እጅ ብቻ አላስቀመጠውም፡፡ ለአንዱ ጴጥሮስ የተሰጠው በሌሎች አገልጋዮቹ ሐዋርያት ላይም እንዳለ እሙን ነው፡፡ በመሆኑም ለሐዋርያቱ ሁሉ እኩል ሥልጣን ሰጣቸው፡፡
  • እየተመካከሩ በተሻለ መልኩ አገልግሎታቸውን በታማኝነት እንዲወጡ በጋራ መክረው የተሻለውን እንዲወስኑ ብዙ የሆነውን የመንጋውን ደኀንነት የመንጋው እረኞች ተቀራርበውና ተመካክረው እንዲጠብቁ ለእያንዳንዱ እኩል ሓላፊነትን ሰጣቸው በመንጋው ላይ (በቤተ ክርስቲያኑ ላይ) በእውነት በቅንነት የሚያስተላልፉት ውሳኔ ሁሉ በሰማያት የሚጸና ውሳኔ አድርጎ እንደሚቆጥርላቸው አረጋገጠላቸው፡፡ (የሐ.ሥራ 13÷4-12)፡፡
  • መንጋውን በሙሉ ግልገሎቹንም ጠቦቶቹንም በጎቹንም በእኩል እንዲጠብቁ አዘዛቸው መንጋውን በዕድሜ ልዩነት፣ በሀብት ልዩነት፣ በቦታ ልዩነት፣ በሥጋ ዝምድና፣ ሳያበላልጡ በተመሳሳይ ሕግና ሥርዓት በእኩልነት እንዲያስተዳድሩ አደራ ተጣለባቸው፡፡ (ማቴ.11÷25፣ ሉቃስ 16÷15)፡፡
  • አደራውን በአግባቡ እስከፈጸሙ ድረስ በመንጋው የክርስቶስ ሕዝብ ላይ ያላቸው ሥልጣን በሰማያትም የሚያስከብራቸው እንደሚሆን ጽኑዕ ተስፋ ተሰጣቸው፡፡ (ማቴ.13÷11፣ 18÷18፣ 20÷19-28፣ ማር.6÷7-13፣ ሉቃስ 9÷1-6፣ 10÷1-12)፡፡

ይቀጥላል

የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

እና የቅዱስ ሲኖዶስ አባል

አዲስአበባ

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

የሰው ልጅ “ይህ ይገባል፤ ይህ አይገባም፤” ይላል፡፡ ተገቢና ተገቢ ስላልሆነ ድርጊት ይጠቅሳል፡፡ ተገቢና የማይገባ ብሎ በመናገሩም ራሱ የሰው ልጅ ከሥነ ምግባር ጋር የተሳሰረ መሆኑን ያመለክታል፡፡ እንደዚህ “ማድረግ ይገባል፤ እንደዚህ ማድረግ ፈጽሞ አይገባም” የሚሉት ቃላት ብዙ ጊዜ የምንሰማቸው እንደሆኑ ግልጥ ነው፡፡ የምንሰማቸውም መጽሐፍ ቅዱስን ከሚያነብበውም ሆነ ከማያነብበው፣ በእግዚአብሔር ከሚያምነውም ሆነ ከማያምነውም ነው፡፡ ቤተሰባችንን ወይም የምንሠራበትን ቦታ ብንመለከት እነዚህ ዓረፍተ ነገሮች ምን ያህል የሕይወታችን ክፍል እንደሆኑ ለመረዳት አያቅትም፡፡ የሚገቡና የማይገቡ የሚባሉ ድርጊቶች ባይኖሩ ፍርድ ቤት፣ ዳኛና ምስክር፣ ዋስና ጠበቃ የሚባሉትም እምብዛም ባላስፈለጉ ነበር፡፡ እንግዲህ “የሚገቡና የማይገቡ” የምንላቸው ሁኔታዎች የሰው ልጅ ክፍል ስለሆኑ፣ ሥነ ምግባር በሰዎች ላይ እንደተጣለ ጫና ተደርጎ እንዳይታይ ያስፈልጋል፡፡

የሥነ ምግባር መልእክት ሰው ነጻ የሚሆንበትንና ክፋትን የሚያሸንፍበትን መንገድ ማሳየት እንጂ በሰው ላይ ቀንበር መጫን አይደለም፡፡ ሥነ ምግባር ሰው ከተሳሳተ ራስ ወዳድነት እንዲላቀቅ የሚጠራ መልእክት አለው፡፡ ሥነ ምግባር በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በሰፊው የሚገኘው፣ መጽሐፍ ቅዱስ የሰውን ልጅ ተጨባጭ ሁኔታ በስፋት ስለሚዳስስ ነው፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ የሰውን ልጅ ሁኔታ ሳይደብቅና ሳያድበሰብስ በግልጥ የሚናገር የእግዚአብሔር ቃል ነው፡፡

ሀ. ሰዎችና እምነት፣

በጥንት ዘመን የነበሩ ሕዝቦች ለሥነ ምግባር ቦታ ቢኖራቸውም ከእምነት ጋር የተያያዘ አልነበረም፡፡ ሥነ ምግባርን ከእምነተ ጋር ያጣምራል፡፡

እምነት ማለት ከሥነ ምግባር ሕግ ወደ ወጣው ሰው መልካም ዜና ይዞ ለመጣው እግዚአብሔር ከሰው በኩል የሚሰጠው ምላሽ ነው፡፡ ሥነ ምግባር ብዙ ጊዜ ይህን የእግዚአብሔርንና የሰውን መተሳሰር ኪዳን በሚባለው ቃል ይገልጠዋል፡፡ ኪዳን ደግሞ የሰውን ተገቢ ምላሽና ተግባር ያካትታል፡፡ እምነት የእግዚአብሔር ስጦታ ነው፡፡ እምነት በሰው አካሄድና አኗኗር ላይ ተጽዕኖ አለው፣ የእግዚአብሔር ሕዝብም እንዴት መኖር እንዳለበት መጻሕፍት በስፋት ያስተምራሉ፡፡ እግዚአብሔር አንድ አምላክ እንጂ ብዙ አምላክ እንዳይደለ፣ ከፍጥረት ሁሉ በላይ የሆነ ፈጣሪ እንደሆነ፣ ለሰው ልጅም ክብርንና ነጻነትን የሰጠ አምላክ እንደሆነ ያስረዳሉ፡፡

የእግዚአብሔር ቃል የሚጠይቀው ሥነ ምግባር ሰውን ከማዳን ታሪክ ጋር የተያያዘ ነው፡፡ እንግዲህ እምነት ከሁሉ አስቀድሞ ይህን የእግዚአብሔርን የማዳን ጥሪ መቀበል ነው፡፡ ከዚያም እግዚአብሔር ፈጣሪና አዳኝ ስለሆነ የሰው ልጅ የሚሰጠው መልስ ሥነ ምግባርን ያካትታል መሪዎችም በሥነ ምግባር የታነፀ ሊሆኑ ይገባል፡፡ እግዚአብሔር በሲና ተራራ ላቆመው ኪዳን የእግዚአብሔር ሕዝብ አዎንታዊ መልስ ሰጥተዋል፡፡ ዐሠርቱ ትእዛዛትም የዚህ ኪዳን ክፍል ናቸው፡፡ (ዘጸ. 19÷7-18)

“አትግደል” የሚለው የእግዚአብሔር ትእዛዝ ከግብፅ ባርነት ሕዝቡን ነጻ ያወጣ አምላክ ነው፡፡ “አትስረቅ” የሚለውም ለሰው ልጅ በሙሉ ምድርን ምራት አስተዳድሯት ያለው አምላክ ነው፡፡ “አታመንዝር” የሚለውም የጾታን መልካምነትና የታማኝ ፍቅርን ታላቅነት ያወጀ አምላክ ነው፡፡ “ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ” የሚለውም ቃል “እኔ ቅዱስ ነኝና እናንተም ቅዱሳን ሁኑ” ከሚለው ቃል መለየት የሌለበት የልዑል እግዚአብሔር ቃል መሆኑ መረሳት የለበትም፡፡ (ዘሌ. 19÷19)

መጽሐፍ ቅዱስ ሥነ ምግባርን ከፍቅር ጋር ያዛምደዋል፤ ከሥነ ምግባር ትእዛዛት አንዱና ዋናው ፍቅረ እግዚአብሔር ሲሆን ሁለተኛውና ይህን የሚስለው ፍቅረ ቢጽ ነው፡፡ ፍቅር የሕግ ሁሉ ፍጻሜ ነው፡፡ “በመጀመሪያ ፍቅር ይኑርህ፤ ከዚያ በኋላም ሁሉን የመምራት፣ የመሥራት፣ አብነት አድርግ፡፡” ፍቅር ክፉ አያሠራም ለማለት ነው፡፡ የሥነ ምግባር ሕጎች ሁሉ በፍቅረ እግዚአብሔር ፍቅረ ቢጽ መጠቃለላቸውን ራሱ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ተናግሮአል፡፡ (ሮሜ 13÷8-10፣ ማቴ. 22÷34)

መጽሐፍ ቅዱስ እንደዚሁ ተስፋን ከሥነ ምግባር ጋር ያጣምራል፡፡ ሰው ተስፋ በቈረጠ ጊዜ የሥነ ምግባር ጉድለት ይታይበታል፡፡ ራሱንና ባልንጀራውን በተመለከተ ሊያደርገው የሚገባውን ሁሉ ከማድረግ ቸል ይላል፡፡ የእግዚአብሔርንም ቸርነት ለመጠባበቅ አይታገስም የእግዚአብሔር ቃል ግን ሦስቱ፡- እምነት፣ ተስፋና ፍቅር ጸንተው እንደሚኖሩና ከሁሉም ደግሞ ፍቅር እንደሚበልጥ፣ የሕጉም ሁሉ ማሠሪያ መሆኑን በአጽንዖት ይናገራል፡፡ (1ቆሮ. 13÷1-13)

ለ. ሰውና ኅሊናዊ ሥነ ምግባር (ሕገ ልቡና)

ኅሊናዊ ሥነ ምግባር ወይም ሕገ ልቡና ከመጸሐፍ ቅዱሳዊው የሥነ ምግባር ሕግ በፊት የነበረ ነው፡፡ ስለሆነም “ሕግ ጠባይዓዊ፤ ሕገ ልቡና” እየተባለ ይጠራል፡፡ መጽሐፋዊ ሕግ የሰው ልጅ በኃጢአት ከወደቀ በኋላ የተሰጠ ሲሆን ሕገ ልቡና ከውድቀት በፊት የተሰጠ፣ በልብ የተሳለ ወይመ የተቀረፀ ነው፡፡ ይሁን እንጂ የመጽሐፉ የልቡናው፣ የልቡናውም የመጽሐፉ ነው፡፡ “ሕግ ጠባይዓዊ ተውህበ እምኀበ እግዚአብሔር ልዑል ቀዲሙ፣ ዘተጽሕፈሰ ተውህበ እምድኅረ ተዓድዎተ ትእዛዝ፡፡”

“ጠባይዓዊ ሕግ ወይም ሕገ ልቡና አስቀድሞ ከልዑል እግዚአብሔር ተሰጠ፣ የተጻፈው ሕግ ግን ከትእዛዝ መተላለፍ በኋላ ተሰጠ፡፡” (ማር. ይስ. አን.2 ምዕ. 1÷28-29) ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ በሰው ልብ ያለው ወይም የተጻፈው ሕግ እንዲፈጸም የሚያስገድደውን ኃይል “ኅሊና” በማለት ገልጦታል፡፡ ሌሎችም ቅዱሳን አበው እንደ እርሱ ኅሊና ይሉታል፡፡ ቅዱስ ዮሐንስ አፈወርቅ “እግዚአብሔር ሰውን በፈጠረ ጊዜ በውስጡ መልካምንና ክፉን የሚፈርድ ኅሊናን ሰጠው” ይላል፡፡ በመቀጠልም “ሥነ ምግባራዊ ኅሊናን በሰው ለቡና ውስጥ ሁልጊዜ የሚሰማ የእግዚአብሔር ድምፅ ነው” ብሎታል፡፡

ቅዱስ አውግስጢኖስም በመዝሙር 58÷1 ትርጓሜያቸው ላይ የሚከተለውን ብለዋል፡፡ “ሰዎች በልባቸው ውስጥ ተቀርፆ እያለ ማንበብ የተሳናቸውን ሕግ ጠባይዓዊ እግዚአብሔር በጽላት ጽፎ ሰጣቸው፡፡”

የእግዚአብሔር ቃል ኅሊናን በተመለከተ ትልቅ ትምህርትን ይሰጠናል፡፡ ኅሊና በሰው ሕይወት ውስጥ ትልቅ ቦታ እንዳለው ያስተምረናል፡፡ (ዮሐ. 23÷1 – ሮሜ 2÷15)

ሆኖም ኅሊና ሲባል ሕግን ስንጥስ የሚወቅሰን ዳኛ ማለት ብቻ አይደለም፡፡ ኅሊና በፊት የሠራናቸውን ድርጊቶች የምንገመግምበት ኃይል ብቻም አይደለም፡፡ ኅሊና ወደፊት ልንሠራ ያቀድናቸውንም ይመለከታል፡፡ ኅሊና የወደፊት ሁኔታዎችን፣ ውሣኔዎችንና ድርጊቶችን እንድንመረምር ያደርገናል፡፡ አግባብ ያላቸውን ቁም ነገሮችንና መርሖዎችን እንድንለይ፣ በነጻ ፈቃድም መርጠን በሕይወታችን እንድንተረጉም ያስችለናል፡፡

አንዳንድ ጊዜ ስህተት እየፈጸመ ኅሊናው ላይወቅሰው ይችላል፤ ይህም ሊሆን የሚችለው ኅሊናው በተገቢ ሁኔታ ሳይታነጽ ሲቀር፣ ወይም እንደ በድን የማይሰማው ሲሆን ነው፡፡ ስለዚህ ኅሊናው እንዲታነጽ ትምህርት አስፈላጊ ነው፡፡ (1ቆሮ. 10÷25) ኅሊና ሰው ብቻውን ከአምላኩ ጋር የሚወያይበት መድረክ ነው፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ አምልካ ከሥነ ምግባር ጋር ተያይዞ እንደሚሄድ ይገልጻል፡፡ ነቢያትን ብንመለከት ንጹሕ የአምልኮት ሥርዐት፡-

  • ከትክክለኛ ፍትሕና ጽድቅ፣
  • ከፍቅርና እውነት፣ ድሀን ካለማስጨነቅ፣
  • ጉቦ ከመቀበል (ከሙስና)፣
  • ደምን ከማፍሰስ፣
  • በሐሰት ከመማል፣
  • ከስርቆትና ከግድያ፣ ከአመንዝራነት ንጹሕ ከመሆን፣
  • ክፉውን ነገር ከማስወገድ፣
  • መልካምን ከማድረግ ጋር መጣመር አለበት ይላል፡፡ (÷)

ከዚህም ጋር ነቢያት ግፍ ለሚፈጸምበት ድምፅ አልቦ ለሆነው ሕዝብ ቀዋምያን ከመሆናቸው ጋር እግዚአብሔር አያየንም፣ አይመለከተንም፣ አይጐዳንም፣ ጌታችን ማን ነው? የሚለውንም ሕዝብ ይገሥጹ ነበር፡፡ (2ሳሙ. 12÷1-15)

ሐ. የሥነ ምግባር መለኪያዎች

ማደግ፣ መቀየር ወይም መለወጥ የሕይወት አንደኛው ክፍል ነው፡፡ ሥነ ምግባርም አመለካከታችን እንዲቀየር ወይም እንዲለወጥና ወደተሻለ ደረጃ እንዲደርስ ይጋብዘናል፡፡ የሰው ልጅ በገዛ ራሱ ዓለምን እየበከላት መሆኑ ለሁሉ ግልጽ ነው፡፡ በዚህም አካሄድ የሰው ልጅ አግባብ ባልሆነ ኃላፊነት የጐደለው ሥነ ምግባር የሚኖረበትን ዓለም እያበላሸ ይገኛል፡፡ ለተተኪ ትውልድም የማትመች ዓለም እያደረጋት ነው፡፡ ሥነ ምግባር ያለው ሰው ግን ተፈጥሮን እንድናከብር እንድናደንቅ ይጋብዘናል፡፡ ለሰው ልጅ ጥቅምን የሚሰጡ ሕይወት ያላቸውና የሌላቸው ፍጥረታት ሁሉ ለዛሬ የሰው ልጅ ጥቅም እንደሆኑ ለመጻኢውም ትውልድ ጠቀሜታቸው እንደተጠበቀ እንዲቀጥል በጥንቃቄ መያዝን መንከባከብ የሥነ ምግባር ግዴታ ነው፡፡ ሆኖም ለሰው ልጅ ሊደረግ የሚገባውን ፍቅርና እንክብካቤ ለሰው ጥቅም ይሆኑ ዘንድ ለተፈጠሩት እንስሳት ለውጦ ማድረግ ተገቢ አይሆንም፡፡ (ዘጸ. 2÷19)

የብዙ በደልና ደም መፋሰስ ምክንያት ትዕቢት፣ ቅንአትና ቁጣ፣ ቂምና በቀል፣ እግዚአብሔር ያየኛል፣ ይመለከተኛልም አለማለት፣ ራስ ወዳድነት፣ ወዘተ ናቸው፡፡

ሥነ ምግባር ግን ትሕትናን በሌሎች ዕድገት ደስ መሰኘትን፣ ይቅርታን፣ የእርቅ መንፈስን፣ ክፉን በክፉ አመጽን በአመጽ አለመቃወምን፣ ቂምን መተውን፣ አለመበቀልን ያስተምረናል፡፡ የዚህም ዋናው አስተማሪ ጌታችን መድኅኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ (ማቴ. 5÷38)

እንደዚሁም መሪዎች የተጠየቂነት መንፈስ መኖር ተገቢ መሆኑን፣ ታማኝነትን እግዚአብሔር ያየኛል ማለትን ብቻ ሳይሆን እግዚአብሔር ይፈርዳል ማለትንና እግዚአብሔር ከሁሉ በላይ መሆኑን ማወቅና መገንዘብ ያስፈልጋል፡፡

በአሁኑ ዜጎች በተለያዩ አደንዛዥ ዕፀዋት ሱስ ብዙ ወጣቶች ከሥነ ምግባር ውጭ ሆነዋል፡፡ ሁሉ  ነገር ለሰው ልጆች የተፈቀደ ቢሆንም ሁሉ ነገር በሰው ላይ እንዲሰለጥን አያስፈልግም፡፡ ሰው ለሁሉ ነገር ተሸናፊና ተገዢ መሆን የለበትም፡፡ እንቁላልና እንቧይ፣ ዳቦና ድንጋይ ቢቀርብለት የትኛውን ለመምረጥ ከፈጣሪ የተሰጠውን ነጻ ፈቃድ በአግባቡ መጠቀም ይኖርበታል፡፡ እሳትና ውኃ ቢቀርቡለትም እጁን ወደየትኛው መስደድ እንዳለበት የሚወስነው ማንም በማያስገድደው ነፃ ፈቃዱና አእምሮው ነው፡፡

የመጀመሪያው ሰው ነጻ ፈቃዱን ተጠቅሞ እንዲበላ ያልተፈቀደለትን ዕፅ በመብላቱ በራሱና በዘሩ ሁሉ ላይ ከባድ ጉዳትን እንዳመጣ የዛሬውም ትውልድ ያልተፈቀዱ ዕፀዋትን በተለያየ መንገድ በመጠቀም በራሱና በወገኑ በሀገሩም ላይ ትልቅ ጉዳትን እያስከተለ ነው፡፡

አደገኛ ወይም አደንዛዥ ዕፀዋት ምንድን ናቸው? በአደንዛዥነታቸውና በአደገኛነታቸው ከታወቁትና እየተወገዙ ካሉት ዕፀዋት ጥቂቶች፡-

  • ዕፀ ፋርስ ሔሮን
  • አብሾ ኮከይን
  • ዕፀሳቤቅ ካናቢስ
  • አስተናግሮ ፒቲድን
  • ጅባራ፣ ሺሻ ጫትና ትንባሆ
  • ሞርፈን ወዘተ … መሆናቸው ታውቋል፡፡

የእነዚህ ዕፀዋት ሱሰኛ መሆን በውስጥና በውጭ አካላት ላይ እስከ ሞት ድረሰ ከፍተኛ ጉዳትን እንደሚያመጣ በጤና ባለሙያዎች ሲነገር በማኅበራዊና በሃይማኖታዊ፣ በምጣኔ ሀብትም ላይ የሚያደርሰው ጉዳት ከፍተኛ ነው፡፡

የአካል ጠረን መለወጥ የአእምሮ መቃወስ በአለባበስና በአነጋገር ግድየለሽ መሆን መፍዘዝ፣ መደንዘዝና መደንገዝ፣ ለዝሙት መጋለጥ ከምንድነው? አብዛኛውን ጊዜ በአደንዛዥ ዕፅ ተጎጂ ከመሆን የተነሣ እንደሚከሠት እየተስተዋለ ነው፡፡

ሐሰት ተገቢ እንዳልሆነ የሚገልጡ ትምህርቶች ከመጽሐፍ ቅዱስ ውጭ ቢገኙም ከእምነት ጋረ የተጣመሩ ሁነው አይታዩም፡፡ ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስን ስንመለከት ሕይወት ያለው፣ ከእምነት ጋር የተያያዘ ነጥብን እናገኛለን፡፡ ምክንያቱም ሕግ ፊደል ብቻ ሳይሆን ሕይወት የሚሰጥ መንፈስ መሆኑን ከመጽሐፍ ቅዱሳዊው ሥነ ምግባር ማግኘት እንችላለን፡፡ በደስታ ለእውነት መቆምም ከዚሁ ይመነጫል፣ ጽድቅን እንደ እህል መራብ፣ ፍትሕን እንደ ውኃ መጠማት ከዚህ ይመጣል፡፡ አዲሱ የክርስቶስ ሕግ በውጪው ነገር አይለካም፣ ወደ ውስጥ ዘልቆ የሚገባ ነው፡፡ ለፍቅር፣ ለሰው ልጅ እውነተኛ ደስታና ጥቅም ሲባል ሕይወትን እንኳ መሥዋዕት ማድረግ ተገቢ መሆኑን ያስተምራል፡፡ የፍጹም ደስታና ሰላም ምንጩ ይህ ነውና፡፡ (ዮሐ. 15÷12፣ ኤፌ. 4÷25)

መ. የሥነ ምግባር ግንባታ

የልዑል እግዚአብሔር ትእዛዝ “በሐሰት አትመስክር” ይላል፡፡ ይህ ለፍትሕ ጽኑዕ መሠረት የሚሆን ትምህርት (ሥነ ምግባራዊ ሕግ) ነው፡፡ “የሌላውን ገንዘብ አትመኝ”፡፡ ከዚህ የበለጠ የሙስና መድኃኒት (ፀረ ሙስና) ያለ አይመስልም፡፡ “እርስ በርሳችሁ ይቅር ተባባሉ”፡፡ ከዚህ የበለጠ የበቀል መድኃኒት የት ይገኛል? ይቅርታ፣ መቻቻል ከሌለ ደም ደምን እየጠራ፣ አመጽ አመጽን እየወለደ ማኀለቅት ወደሌለው ጥፋት መጓዝ ይሆናል፡፡ “በአንተ ላይ እንዲደረግ የማትፈልገውን በሌላው ላይ አታድርግ” ይላል፡፡ ከዚህ የተሻለ የቢሮክራሲ መድኃኒት የት ይገኛል? ስለ ጾታ መልካምነት፣ ስለ ሰው አካል ክቡርነት፣ ስለ ሥነ ምግባራዊና ኃላፊነትን ስለተላበሰ ጾታዊ ጥምረት “አታመንዝር” ይላል፡፡ በዝሙት ምክንያት ለሚከሰተው በሽታ ሁሉ ከዚህ የበለጠ መድኃኒት ምን አለ?

የእግዚአብሔር ቃል ሰው የእግዚአብሔር አርአያና ምሳሌ መሆኑን ያስተምራል፡፡ ከዚህ ሌላ ለሰው ምን ክብር አለው? በአንጻሩም ሰው በሥነ ምግባሩ ሕፀፅ ምክንያት ራሱን ባለመጠበቁ ምክንያት እንደ እንስሳ መሆኑን ይናገራል፡፡ ከዚህም የከፋ ሰውን የሚያዋርድ ውርደት የለም፡፡ (ዘፍ. 1÷26 – መዝ. 48÷12)

“ልጆች ወላጆቻችሁን አክብሩ፣ ወላጆችም ልጆቻችሁን አታስቈጡ፤ ሠራተኞች ለአሠሪዎቻችሁ ታዘዙ፣ አሠሪዎችም ሠራተኞችን አትበድሉ፣ ዜጎች አግባብ ያላቸውን ባለ ሥልጣናት አክብሩ” ይላል፡፡ (ኤፌ. 6÷1-9)

ዛሬ ዓለም እያጣው ያለ የመሪዎችና የቤተ ሰብእ ሥነ ምግባራዊ አመራር፣ የማኅበረ ሰብእ ሰላማዊ ሕይወት ትምህርት ይህ አይደለምን?

ሠ. ሥነ ምግባር እንዴት ማጐልበት ይቻላል

  • ስለ ሰው ልጅ ክብር፣ ሕይወትን ስለ ማክበር፣ ፍጥረትን ስለ ማድነቅ፣ ስለ ዘላቂ ሰላም አስፈላጊነት፣ ስለ መደማመጥና መቻቻል፣ ስለ ልግስና፣ ለበጎ ዓላማ ስለ መቆም፣ የምድርን ሀብት አብሮ ስለ መካፈል በሚሰጥ ትምህርት፣ እንደዚሁም በሥነ ሥርዓት፣ በሥራው ፍቅረና በባህላውያን እሴቶች ኅሊናን ማነጽ፣

ኅሊና ሊታነጽ የሚችለውም

  • በማናቸውም ምክንያት ክፉን መሥራት ትክክል አለመሆኑን ስንማር፣
  • ዜጎች የቤተሰብም የሀገርም ተስፋ ናቸው፡፡ ተስፋ ብቻ ሳይሆኑ የሁሉም ነገር ተረካቢም ናቸው፡፡ ስለዚህ ገና በመዋዕለ ህፃናት ጀምሮ በየትምህርት ቤቱ የሥነ ምግባር ትምህርት በአግባቡ ሊማሩ ይገባል፡፡
  • ሰዎች እንዲያደርጉልን የምንፈልገውን ለሌሎች ስናደርግ፣
  • ከፍርሀት፣ ከስስት፣ ከስግብግብነትና ከራስ ወዳድነት ነጻ ስንሆን ነው፡፡ ሥነ ምግባር ዐሠርቱ ትእዛዛት ማወቅ ይገባቸዋል “አምላክህ እግዚአብሔርን በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም ኃይልህ ውደደው፡፡ ባልንጀራንም እንደ ራስህ ውደደው፡፡” በተባሉት አምላካዊ ትእዛዝ ፍቅረ እግዚአብሔርና ፍቅረ ቢጽ ጓደኛህን እንደ ራስህ ውደድ፡፡ እንደ ጌታችን መድኃኒታችንና አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት በእነዚህ በሁለት ማለትም 10ቱ ትእዛትና 6ቱን በመጠበቅ ዐበይት የሥነ ምግባር ሕግጋት ኦሪትና ነቢየት ተጠቃልለዋል፡፡ ከዚህም ጋር ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በአንቀጸ ብፁዓን የተናገራቸው ስድስት ሕግጋተ ወንጌል ለመጽሐፍ ቅዱሳዊው ሥነ ምግባር ፍጹም ናቸው፡፡ በመጨረሻም ይህን ጽሑፍ በሐዋርያው በቅዱስ ጳውሎስ የሥነ ምግባር ትምህርት አስባለሁ፡፡ (ማቴ. 22÷35)

“ፍቅራችሁ ያለ ግብዝነት ይሁን፡፡ ከክፉ ራቁ፣ በጎውንም ያዙ፣ ለጽድቅ ማድላት፣ እርስ በእርሳችሁ በወንድማማችነት መዋደድ ተዋደዱ፣ የምትራሩም ሁኑ፡፡ እርስ በእርሳችሁ ተከባበሩ፡፡ ዋኖቻችሁን አክብሩ፣ ለሥራ ከመትጋት አትለግሙ፣ በመንፈስ ሕያዋን ሁኑ፡፡ ለእግዚአብሔር ተገዙ፣ በተስፋ ደስ ይበላችሁ፣ በመከራ ታገሡ፣ ለጸሎት ትጉ፣ ችግረኞችን ለመርዳት ተባበሩ፣ እንግዳ መቀበልንም አዘውትሩ፡፡”

“የሚያሳድዷችሁን መርቁ፣ መርቁ እንጂ አትራገሙ፣ ደስ ከሚለው ጋር ደስ ይበላችሁ፡፡ ከሚያዝነውም ጋር እዘኑ፣ እርስ በእርሳችሁም በአንድ ዐሳብ ተስማሙ፡፡ የትዕቢትን ነገር አታስቡ፣ ራሱን ዝቅ የሚያደርገውን ሰው ምሰሉ፡፡ እኛ ዐዋቂዎች ነን አትበሉ፡፡ ክፉ ላደረገባችሁም ክፉ አትመልሱለት፡፡ በሰው ሁሉ ፊት በጎውን ተነጋገሩ…. ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ኑሩ፡፡ ወንድሞቻችን፣ ራሳችሁ አትበቀሉ፣ ቁጣን አሳልፉአት፣ በቀል የእኔ ነው፣ ብድራትንም እከፍላለሁ ይላል እግዚአብሔር” ተብሎ ተጽፎአልና፡፡ ጠላትህ ቢራብ አብላው፣ ቢጠማም አጠጣው፡፡ ይህን ብታደርግ በራሱ ላይ የእሳት ፍም ትከምራለህ፤ ክፉውን በመልካም ሥራ ድል ንሳው እንጂ ክፉውን በክፉ ድል አትንሳው” (ሮሜ 19÷9)

አባሳሙኤል፤

የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

እና የቅዱስ ሲኖዶስ አባል

አዲስአበባ

 

 

 

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ

አመ ፲ ለወርኃ መጋቢት ፳፻፱ ዓ.ም በዛቲ ዕለት አዕረፈ አባ ገብረ ሥላሴ ወልዱ ለሳሙኤል ዘዋልድባ

በዚችም ዕለት የዋልድባው ታላቁ አባት መ/ም አባ ገብረ ሥላሴ (አባነጮ) በእረፍተ ሥጋ ከዚህ ዓለም ተለዩ፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ ከአባታቸው ከአቶ ገብረ ሕይወት ዐባይ ከእናታቸው ከወ/ሮ ወለተ ዮሐንስ በ1915 ዓ.ም በዋግ ሕምራ ልዩ ስሙ ሰላምዬማርያም በተባለ ቦታ ተወለዱ እድሜያቸው ለትምህርት እንደደረሰ ጊዜ በተወለዱበት ደብር ከመ/ም መ/ጌታ ኃ/ማርያም ከፊደል እስከ ንባብ ከተማሩ በኋላ ለትምህርት ፍለጋ በተለያዩ ጉባኤ ቤቶች ተዘዋውረው አቋቋም፣ ቅዳሴ፣ መጽሐፈ ሐዲሳት ትርጓሜን  ተምረዋል፡፡

ክህነትን በተመለከተ ዲቁና ከብፁዕ አቡነ ይስሐቅ ማጨው ቅስና  ከብፁዕ አቡነ ሚካኤል ጐንደር ተቀብለዋል፡፡

እኒህ አባት ከትምህርት ቤት በኋላ በምናኔ ወደ ታላቁ ዋልድባ ገዳም በ1930 ዓ.ም ገቡ፡፡ ከዚህ በኋላ  በገዳሙ ማኅበር ምርጫ በረድእነት እንዲያገለግሉ ተመድበው የገዳሙን ሕይወት ምናኔ ሀ ብለው ጀመሩት፡፡ አንድ ሰው ኅሊናውን ለምናኔ አነሣሥቶ ወደ ገዳም በሚገባበት ወቅት የሚያጋጥሙት ፈተናዎች እጅግ በጣም ብዙዎች ናቸው፡፡ በዓለማችን እንደ ገዳም ያለ ፈተና የሚበዛበት ቦታ የትም የለም፡፡ ሰብአዊ፤ዓለማዊና ሰይጣናዊ ፈተናዎች በሙሉ ተሰባስበው የሚገኙት በገዳም ውስጥ ነው፡፡ ምክንያቱም ብዙኅ ሕማሞሙ ለጻድቃን ማለት የጻድቃን መከራቸውና ፈተናቸው ብዙ ነው በተባለው መሠረት፣ በዚህ ዓለም ከሚኖሩ ሰዎች ይልቅ በምናኔ ወደ ገዳም በገቡ ሰዎች ላይ የሚደርሰው ፈተና የበለጠ ክብደት አለውና፡፡

ገዳማውያን አበው መነኰሳት እና እማት መነኮሳይያት በገዳማዊ ሕይወታቸው የሚዋጉት ከዚህ ዓለም ካለው ከሚታየው፣ ከሚጨበጠው፤ ከሚዳሰሰውና ከሚሰማው ፈተና ብቻ ሳይሆን ከማይታዩ፤ ከማይዳሰሱ፤ ከማይጨበጡ ረቂቃን አጋንንት  ጋርም ከመዋጋት አቋርጠው አያውቁም፡፡ ውጊያውም እስከ ዕለተ እረፍተ ሥጋ ድረስ የሚያቆም ውጊያ አይደለም፡፡ ስለዚህ በገዳም በመናንያን ላይ የሚደርሰው ፈተና ስፍር ቁጥር መጠን የለውም፡፡

በመጀመሪያ ደረጃ በገዳማዊ ሕይወት የሥራን ክቡርነት መረዳት፤ የተለያዩ ፈተናዎች ሲያጋጥሙ መታገስን፣ ሲታዘዙ ያለማጉረምረምና ያለመታከት የታዘዙትን መፈጸም፣ ጾምን፣ ጸሎትን፣ ስግደትን፣ ሕርመትን (ጾምን) መለማመድና ገንዘብ ማድረግ የግድ ነው፡፡ ምክንያቱም ገዳም የትጉሃን መናኸሪያ እንጂ የሰነፎች መኖሪያ፣ መጦሪያ ወይም መደበቂያ አይደለምና፡፡

ገዳማዊው መነኩሴ መ/ም አባ ገብረ ሥላሴ በገዳማቸው ውስጥ በተለያዩ የሥራ ክፍሎች ሲመደቡ ማለትም አትክልትን መትከል፣ መኮትኮትና ውኃ ማጠጣትን፣ እርሻ ማረስን ሌሎችንም አስፈላጊና ተገቢ የሆኑ ተግባራትን በማከናወን፣ በገዳሙ ውስጥ ከሚኖሩ መሰሎቻቸው ገዳማውያን መነኮሳት ጋር  በመስማማትና ማንኛውንም ዓለማዊና ሥጋዊ ፈቃድን በማስወገድ ደከመኝ፣ ሰለቸኝ ሳይሉ ጸንቶ በማገልገል መንፈሳዊና ገዳማዊ ግዴታቸውን ተወጥተዋል፡፡ ይህም ተግባራቸውና አገልግሎታቸው ደግሞ የአንድ ገዳማዊ መናኝ ጠባይ፣ ችሎታ፣ ፍቅረ ቢጽነት የሚመዘንበት የምናኔ መስፈርት ነው፡፡ ልክ እንደ አባ ዮሐንስ ሐፂር ትዕግስትን መላበስ ይጠበቅባቸዋልና፡፡

አባ አሞይ የደረቀ እንጨት ተክሎ ለምልማ እስክታፈራ ድረስ ውኃ እንዲያጠጣት ለአባ ዮሐንስ አዘዘው አባ ዮሐንስም ያለማጉረምረም በትሕትና በመቲረ ፈቃድ ዐሥራ ሁለት ምዕራፍ ያህል ከሚርቅ ቦታ በቀን ሁለት ጊዜ ውኃ ተሸክሞ እያመላለሰ ያጠጣ ጀመር፡፡ በሦስተኛው ዓመት ያች እንጨት ለምልማ አብባ ያማረ ፍሬ አፈራች፡፡

አባ አሞይም በዮሐንስ ታዛዥነት እጅግ ተደሰተ፡፡ ፍሬውን ለቅሞ ለገዳሙ ማኅበር እንካችሁ ይህ የታዛዥነት ፍሬ ነው እያለ ሰጣቸው፡፡ ዮሐንስም በልቡናው ዘወትር እግዚአብሔርን ያስብ ነበር፡፡ ለአንድ ደቂቃ እንኳን ፈጣሪን ከማሰብ አቋርጦ አያውቅም መ/ም አባ ገ/ሥላሴ (አባ ነጮ)

በረድእነት ለረጅም ዓመታት ካገለገሉ በኋላ በገዳሙ ሕግና ሥርዓት በ1947 ዓ.ም ሥርዓተ ምንኩስናን ከመ/ም አባ ተክለገሪማ ተቀብለዋል፡፡ በመቀጠል ማኅበሩ በመደባቸው ማንኛውም የአገልግሎት ሥራ ደከመኝ ሰለቸኝ ሳይሉ አገልግለዋል፡፡ እንዲሁም ቁምስና ከብፁዕ አቡነ ሉቃስ ቀዳማዊ የአርሲ ሀገረ ስብከት ሊቀ ጳጳስ ተቀብለዋ፡፡ በተለይ በመምህርነት ገዳሙን ለማስተዳደር የገዳሙ ማኅበር መርጧቸው የገዳሙ አበምኔት መምህር አባ ገብረ ሥላሴ ገብረ ማርያም (አባነጮ) የዋልድባ አብረንታንት ዘቤተ አቡነ ጣዕመ ክርስቶስ ገዳም መምህር በመሆን ለረጅም ዘመናት አገልግለዋል፡፡ መምህርነቱን ከለቀቁ በኋላ ለ35 ዓመታት በአብረንታንት ገዳም ተወስነው (በሕርመት) እህል ሳይበሉ ቋርፍ ብቻ በቀን አንድ ጊዜ በመመገብ በጸሎትና በስግደት በተባሕትዎ ነበሩ፡፡ በጠቅላላ በዋልድባ ገዳም ለ71 ዓመታት ኑረዋል፡፡

ሀ. መምህር ወባሕታዊ አባ ገብረ ሥላሴ (አባ ነጮ) ሁሉንም የመነኑ (የናቁ) መንፈሳዊ አባት!!

የዋልድባ ገዳም ገጸ ምድር በሰሜን በኩል የተከዜን ወንዝ በምሥራቅ በኩል የእንስያን ወንዝ በደቡብ በኩል የወይባ ወንዝ በምዕራብ በኩል የዛሬማን ወንዝ የሚያካልሉት ታላቁ የዋልድባ ገዳም በአራት ወንዞቹም በሚገናኙበት የተከበበ ቦታ ተሻግሮ በግርማ ሞገስ የታጀበው በደን ጥቅጥቅ ያለ ቦታ በብዛት የተለያዩ የበረሃ አራዊትና የተለያዩ አዕዋፍ የሚኖሩበት በተለይ የነብሩ ድምፅ ወደ ማታ አካባቢ ለወጣኒ መናኝ እንቅልፍም አያስተኛ፡፡ ከዚህ ጋር የዝንጀሮ አብሮ እየተቀባበሉ በጉሩፕ መጮሕ ምንድነው በዚህ በረሃ (ገዳም) የተፈጠረው ያስብላል፡፡ ከተወሰነ ጊዜ በኋላ ርጭና ጸጥ ይልና ትንሽ ቆይቶ በአንጻሩ የአባቶች የባሕታውያን ጸሎትና ስግደት የመቁጠርያ ድምፅ ልክ እንደሚጓዝም ንብ ይሰማል፡፡ ያለህበት ቦታ ምንኛ ቅዱስ መሆኑን ሕሊናህ በሙሉ ይሠበራል እኔ ማነኝ የት ነው ያለሁት ከምድር ወይስ ሀገረ ብፁዓን፣ሀገረ መላእክት ያስብላል፡፡ በተለይ በታላቁ አብረንታንት ገዳም ሥራቸውን ምስጋና ብቻ ያደረጉ የምድራችን መላእክት ከአለባበሳቸው እስከ አነጋገራቸው በተባሕትዎ እስከፍጹምነት የደረሱ የዚህን ዓለም ጣጣ ውጣ ውረድ የማያውቁ ከምድራዊ ምኞት ነፃ የሆኑ የዓለም ኅብረተሰብ በተለያየ ምኞት እርስ በራሱ በሚናቆርበትና በሚጠፋፋበት በተለይ በአሁኑ ጊዜ ግማሹ በሃሣብ ግማሹ በተግባር ታላላቅ ምድሪዊ ተስፋዎች አሉን በሚል ምኞት እነኝህ ሐሳቦች ፍላጐቶች ሁሉ ለማግኘት በውኑም በሕልሙም በሚለይበት በአሁኑ ዘመን፡፡

ነገር ግን እንዲህ ያለ ከንቱ ምኞት ዓለም በአንተ እንጂ አንተ በዓለም እየኖርክ አይደለህም እነዚህ ሥጋዊ ተስፋዎችና ፍላጎቶች ስኬታማ ስለማይሆኑ ግራ ትጋባለህ በስሜት ህዋሳትህ ለብዙ ጊዜ ትመራለህ መንፈስህ እነዚህን ስሜቶችህን በተቃወመች ጊዜ እጅግ ትቃወማለህ ከዚህ አይነቱ ተጽእኖ መቸ ትላቀቅ ይሆን? በዓይንህ ያየኸውን በጆሮህ የሰማኸውንና በእጅህ የዳሰስከውን ብቻ ታምናለህ በዓይን ካላየህ በጆሮ ካልሰማህ ሁሉንም ነገር ትጠራጠራለህ ለጥርጣሬህ ምክንያት ምን ይሆን? ለዚህ መንሥኤው በሥጋዊ ፍላጐት መኖርና በስሜትህ መመራትህ ነው ማንም እንዳያይህና እንዳይናገርብህ ስምህ እንዳይነሣ አጸያፊ ነገሮችን በድብቅ ትፈጽማለህ፡፡ ነገር ግን ሰው ሆይ ማንም እንዳላየህ ታስብ ይሆናል፡፡ ነገር ግን የሐናንያንና የሰጲራን ሸፍጥና ክህደት ማየት በቂ ነው፡፡ መንፈስ ቅዱስን መዋሸት አይገባምና፡፡ የሐ. ሥራ 5÷1፡፡

አበው  እንደ መ/ም አባ ገብረ ሥላሴ አባ (አባነጮ) የመሰሉ እግዚአብሔርን የሚያፈቅሩ ሁሉንም የመነኑ ሕጉንና ትእዛዙን አክብረው በንጽሕና ተጠብቀው ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ እግዚአብሔር የማትታይ፤ የማትለወጥ፤ የማትሞት፤ የማትሻር፤የማታልፍ ዘለዓለማዊ ኃይል አምላክ እያሉ ያለማቋረጥ እድሜ ዘመናቸውን በሙሉ ሲያመሰግኑት ኑረዋል፡፡ ለወደፊቱም እንዲሁ እያመሰገኑትና እያመለኩት ይኖራሉ፡፡ ከእግዚአብሔር የተሰጠ ምሥጢርን የሚያውቁ ራሳቸውን ለእግዚአብሔር ያስገዙ ባሕታዊ ፈቃደ ሥጋን በፍጹም ልቡና በቁርጥ ሕሊና ቆርጦ በመጣል የታወቁ አበው ናቸው፡፡ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ ለዕብራውያን ሰዎች በጻፈው መልእክቱ ላይ ጻድቃንሰ ዔሉ ገዳማተ ወበዘብድወ ጠሊ ወበሐሜለት ጻድቃን ሁሉን እያጡ የበግና የፍየል ለምድ ለብሰው ዞሩ ዓለም አልተገባቸውምና በምድረ በዳና በተራራ በዋሻና በከርሰ ምድር ተቅበዘበዙ ዕብ. 11÷31-38

እኒህ ባሕታዊና ገዳማዊ አባት ሕይወታቸውን በሙሉ ለእግዚአብሔር የሰጡ የሕይወት ዘመናቸውን ሁሉ ከእግዚአብሔርን በማገልገል አሳልፈዋል፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ (አባነጮ) አገልግሎት ከሁሉም በላይ የሚወዱ የሚመክሩ ትዕግስትን ገንዘብ ያደረጉ አባት ነበሩ፡፡ አንድ መነኩሴ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ በቅዳሴ ጊዜ በጸአድወ አልባስ ከወትሮ ለየት ያለ መልክ ያላቸው በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሲያስተናብሩ በተመስጦ አያቸው፡፡እጅግ በመገረምና በዝምታ በመመልከት ከቅዳሴ በኋላ ዛሬ ምንድነው ምክንያቱ ሕገ አበው ፈረሰ እንዴ! እንዴት ነጭ ልብስ የለበሱ ሰዎች ቤተ ክርስቲያን ይገባሉ ብለው ጠየቁ፡፡ በገዳሙ ሕግ (ብጫ) ወይም ወይባ ብቻ ነው መልበስ የሚፈቀደው መ/ር አባ ገ/ሥላሴ ለመነኩሴው ሲሏቸው አባ ዝም ይበሉ ብለው ለብቻ ወስደው እርስዎ እግዚአብሔር ያደለዎት ምሥጢሩን የገለጸልዎት ትልቅ አባት ነዎት፡፡ ከቤተ ክርስቲያን ያዩአቸው ሰዎች አይደሉም መላእክት ናቸው፡፡ ስለዚህ ለማንም እንዳይናገሩ ብለው መክረዋቸዋል፡፡ አባቶች በሰው ልቡና ገብተው ምን እንዳሰብክ ምን እንደሠራህና እንዳጋጠመህ ያውቃሉ፡፡ ልክ ዳዊት በኢዮብ፣ ኢዮብ በዳዊት ልብ፣ ሳኦል በአበኔር፣ አበኔር በሳኦል ልቡና ሐዋርያው ቅዱስ ጴጥሮስ ሐናንያና ሲጲራ ምን እንዳደረጉ እንዳወቁ አበውም በሰው ልቡና ያለውን ሁሉ ያውቃሉ፡፡

ከዚህ በኋላ እኚህ አባት በጸሎት በአታቸው ሆነው አምላካቸውን በማመስገን እንዲወሰኑና ለዚህ እጅግ ጥልቅ ስለሆነው ስለ መንፈሳዊ ማዕረግ ልገልጽልዎት እፈልጋለሁ አሏቸው እና አባም እሺ አሏቸው፡፡ እየውልዎት የባሕታውየን የመጀመሪያው ማዕረግ በአራቱም አቅጣጫ መርሳት ነው፡፡ በዚህ ጊዜ በአካባቢህ ስላሉ ሁሉም ነገሮች ምንም ሳትጨነቅ በበአትህ በጸሎትም ሆነኸ በተመስጦ መሆን አለብህ፡፡ ከዚያ ከተፈጥሮ ሕግ በላይ በሚሆን በሌላ ዓለም ትኖራለህ ከዚያ የት እንዳለህ እንኳን በቤት ውስጥ ይሁን በውጭ መሆንህ የምታውቀው ነገር አይኖርም፡፡ ያየኸውንም ተአምር ሁሉ ከእግዚአብሔር የሆነውን ለማንም አትናገር፡፡ ወደ ሀገረ ብፁዓን ብትነጠቅ ወይም ወደ ሰማይ ብትወሰድ እንኳ ምንም የምትለው ነገር የለም፡፡ “እንዲህ አይነቱን ጸጋ ለማግኘት ማንም ራሱን አያታልል፡፡ ከእናንተ ማንም በዚህ ዓለም ጥበበኛ የሆነ ቢመስለው ጥበበኛ ይሆን ዘንድ ሞኝ ይሁን”፡፡ 1ኛ ቆሮ. 3÷18

ሦስቱ አሥራው ካሥሩ አሥራው ጋር የሚሠወሩበት የተክል ቦታ አለ፡፡ ልክ እንደኗ ዋልድባ ገዳም (ሐተታ) በምሥራቅ በኩል ያለ የተክል ቦታ ሌሊት ካደረበት ውርጭ የጧት ሙቀት ያገኛል ቀን ከዋለበት ሐሩር የማታ ጠል ያበርደዋል እንዲህ ሁኖ ሰባት ነገር ያስገኛል፡፡ ቅጠል፣ ልምላሜ፣ ጽጌ፣ ፍሬ፣ ጣዕም፣ መዓዛ፣ ነፍስ ያስገኛል፡፡ እንደ ሙቀት፣ እንደጠል ረድኤት እንደ ውርጭ፣ እንደ ሐሩር መከራ እንደ ተክል የባሕታዊ ሰውነት፣ እንደ ምድሩ ልቡና ነው፡፡ እንደዚህም ሁሉ ባሕታዊ በረድኤተ እግዚአብሔር ተጠብቆ የኖረ እንደሆነ ሰባት ሀብታትን ከእግዚአብሔር ያገኛል፡፡ እንደ ቅጠል ሃይማኖት እንደ ልምላሜ አእምሮ እንደጽጌ ትሩፋት፣ እንደ ፍሬ ፍሬ ክብር እንደ ጣዕም ጣዕመ ጸጋ፣ እንደ መዓዛ መዓዛ ጸጋ እንደ ሥጋ ብርሃን ያስገኛልና “ወይስቅዮም”፣ ዐራቱን ባሕርያተ ሥጋ ካምስቱ ሕዋሳተ ነፍስ ጋራ ያከብራቸዋል፡፡ ንጽሐ ሥጋ ንጽሐ ነፍስ ንጽሐ ልቡና ካሥሩ ማዕርጋት ጋራ ይሰጣታሉ፡፡ በፍቅረ ቢጽ በፍቅረ መላእክት በፍቅረ እግዚአብሔር ልብ ከክብር ወደ ሚበልጥ ክብር ይመራል፡፡ ፍቅረ ቢጽ መከራ ይቀበላል፡፡ በፍቅረ መላእክት ወደ ጸጋ ይመራል፡፡ በፍቅረ እግዚአብሔር ለሚያድርበት የአምላክ የክብሩ መገለጫ ለመሆን በፍጹም ክብር ይከብራል፡፡ አንድም ግዙፋንን ረቂቃንን በማየት ልቡና ከክብር ወደሚበልጥ ክብር ይመራል፡፡ ግዙፋኑን በሚያይበት ጊዜ መከራ ይቀበላል ረቂቃኑን የእግዚአብሔር ክብር በሚያይበት ጊዜ ወደ ክብር ይመራል በፍጹም ክብር ይከብራል መ/ም አባ ገ/ሥላሴ ለወጣንያን መነኮሳትና አርድእት ሲመክሩ ፍጹም መሆን ትፈልጋለህ ነፍስህ ከእስር ተፈትታ ነጻነት ወዳለበት ቦታ እንድትሄድ ትፈልጋለህ? ከሁሉ በፊት ከዓለማዊ ምኞት፣ ከዓለማዊ ፍትወት ራቅ፣ ከፍቅረ ንዋይ ራቅ፣ ከስሜትህ ተጽእኖና ዓለም በውስጧ ከሳለችብህ ነገር ሁሉ ራቅ፡፡ በመጀመሪያ  በእግዚአብሔር ፊት ራስህን እንደ ትንሽ ሰው አድርገህ አቅርብ ብለው ይመክራሉ፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ በዋልድባ ገዳም ማንኛውም በገዳሙ የአርድዕትነት ሥራ ያልሠሩት ነገር የለም፡፡ ከልጅነት እስከ እውቀት ድረስ በትህትና፤ በመቲረ ፈቃድ፤ በፍቅር፤ በመታዘዝ በተመደቡበት ኃላፊነት ሁሉ አሉ የሚባሉ ሥራዎችን በሙሉ ሠርተዋል፡፡ ማኅበሩ ለታላቅ መዓርግ ሲመርጣቸው እኔ ለዚሁ ታላቅ ገዳም ማኅበር በአበ ምኔትነት መምራት አይገባኝም፡፡ በሁሉም ነገር ከኔ የተሻሉ እነ እገሌ እያሉ አይሆንም ብለው በሌሊት ተነሥተው ወደ በረሃማው የገዳሙ ሌላው ገጽታ ገብተው በዋሻ ውስጥ ለመፍለስ ወሰኑ፡፡ ከወሰኑም በኋላ ወደ ዋሻው ጉዟቸውን ቀጠሉ፡፡ ነገር ግን ጥሪው የእግዚአብሔር ስለሆነ የተወሰነ ደቂቃ ከተጓዙ በኋላ ያልጠበቁት ነገር ገጠማቸው፡፡ በጣም የሚያስፈራ ከውፍረቱም ከርዝመቱም በጣም ትልቅ ዘንዶ መንገዱን ዘግቶ አላሳልፍ አላቸው፡፡ በወዲህ ቢሉ በወድያ እያሉ ለማለፍ ቢጥሩም እያለፈ መንገዱን በመዝጋት ከለከላቸው፡፡ አይ ይህ ነገር የእግዚአብሔር ፈቃድ ስላልሆነ ነው ብለው ወደ ማኅበር ተመለሱ፡፡  ዘንዶም ሸኝቷቸው ተሰወረ፡፡ አበው በሁሉም ነገር በትሕትና እኔ አንሳለሁ፤ ከኔ እነ እገሌ ይሻላሉ፤  ለሥራው የበለጠ ውጤት ያስገኛሉ፤እነሱን ለምናችሁ ሹሙ በማለት  ከልብ በመነጨ ቀና አስተሳሰብ ምነናዊ ሕይወት ልሾም፣ ልታይ ልታይ የሚያሰኝ ፆር ጠፍቶላቸው የእግዚአብሔርን ሕግ በመጠበቅ ወደ ፍጹምነት መዓርጋት ይደርሳሉ፡፡ መንፈሳዊውና ባሕታዊ አርበኛ አባ ገብረ ሥላሴ(አባ ነጮ) ምርጫው የገዳሙ ማኅበርም የእግዚአብሔርም ስለሆነ በጸጋ የተቀበሉት በ1970 ዓ.ም ነበር፡፡

ለ. የስም ባሕታዊነት አያጸድቅም!!

በዋልድባ ገዳም በአንድ ወቅት አንድ የስም ባሕታዊ ፀጉሩን አስረዝሞ (ቀራንዮ) የብረት መስቀል ተሸክሞ ከከተማ ወደ ዋልድባ ገዳም የመጋቢት መድኃኔዓለም የዓመቱን ክብረ በዓል ለማክበር ይመጣል፡፡ ዋናው ቦታ ላይ አብረንታንት ከመድረሱ በፊት አውቆ ሠራ የምትባል የአትክልት ቦታ ደረሰ እና በገዳሙ ሕግ እግሩን አጥበው ቋርፍ ሰጥተው በእንግዳ ማረፍያ ቤት እደር አሉት፡፡ እንግዳው የተኛበት ቤት ከታች የአንድ ባሕታዊ መኝታ ቤት ሆኖ ከላይ ፎቅ ነገር ነው፡፡ እንግዳው ከተኛበት በእንቅልፍ ሰዓት ማለትም ሌሊት ሰውየው ይሰግዳል እንዲባል ተንጋልሎ ተኝቶ በእግሩ ቤቱን ይመታል፡፡ ይህ ሁኔታ ግራ የገባቸው ከታች ያሉት ባሕታዊ ተነሥተው ቀስ ብለው ሲያዩት ሰውየው ተኝቶ እግሩን ብቻ እያወራጨ የተኛበትን መሬት ሲደበድብ ባሕታዊ አዩት፡፡ እኒህ አባት አባ ገ/ማርያም አውቆ ሠራ ይባላሉ፡፡ የአትክልት ቦታ ኃላፊው ናቸው፡፡ ዱላቸውን ይዘው ተነሱ፡፡ የሰውየውን ትክክለኛ ማንነቱን ስለ ደረሱበት አንተ አስመሳይ ሂድ ውጣ እንደ አንተ አይነቱ በአባ እንጦንስና መቃርስ ቆብ የሚቀልድ ወስላታና ውሸታም እዚህ አያድርም ብለው በሌሊት አስወጥተው አባረሩት፡፡

ለምን ቢባል በሰዎች ዘንድ ትልቅ መስሎ መታየት እውነተኛ ሳይሆኑ በሰው ዘንድ እውነተኛ ባሕታዊ መስሎ መታየት በእግዚአብሔር ዘንድ ኃጢአት ነው (ደካማና ኃጢአተኛ ከሰው ሁሉ የበታች እንደሆንክ ብታስብ ለአንተ መልካም ነው) ዋጋህን ታገኛለህና ዋጋህን የሚከፍልህ ሰው ሳይሆን ራሱ አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ ማንኛውም መልካም ስጦታ ማንኛውም ፍጹም በረከት ከእግዚአብሔር ነው፡፡ ያዕ. 1÷17፡፡

ከዕለታት አንድ ቀንም አንድ ባሕታዊ የጠለቀ ትምህርት የሌለው ሂዶ ብቻውን ከበረሃ በገዳሙ በአንዱ ክፍል በዋሻ ዘግቶ እየጸለየ እየሰገደ ተቀመጠ፡፡ ከዕለታት አንድ ቀን ሰይጣን መጥቶ ምነው ከዚህ እልም ካለ በረሃ ብቻህን አለው? ባሕታዊው ሲመልስም እጸድቅ ብዬ ነው አለው፡፡ ሰይጣኑ ዝም ብሎት ሄደ እንደገና በሌላ ጊዜ መጥቶ ምነው አባ ብቻህን ከዚህ በረሃ አለው? ባሕታዊው ክርስቶስን ባገኘው ብዬ ነው አለው ያው ሰይጣኑ ያሁኑ ይባስ ብሎት ትቶት ሄደ፡፡ በሌላ ጊዜ አባ መቃርስ የሚባል አባት ወደባሕታዊው ሄደና የተደረገው ሁሉ ስለተገለጸለት ካንተ ዘንድ ሰው አልመጣም ብሎ ጠየቀው፡፡ አልመጣም አለው፡፡ አባ መቃርስም የእውነቱን ንገረኝ አለው፡፡ አወ መጥቶ ነበር አለው፡፡ ምን አለህ? አለው፡፡ ብቻህን ከዚህ በረሃ ለምን ተቀምጠሃል አለኝ፡፡ እጸድቅ ብዬ አልኩት፡፡ ዝም ብሎኝ ሄደ፡፡ ለሁለተኛ ጊዜ መጣ፡፡ ምነው ብቻህን አለኝ፡፡ ክርስቶስን ባገኝ ብዬ አልኩት፡፡ ያሁኑ ይባስ ብሎኝ ትቶኝ ሄደ አለው፡፡ አዬ ምነው እንዲህ ማለትህ የምትጸድቅና ክርስቶስን የምታገኝ አንተ ብቻ ነህ በዓለም ያሉ ሁሉ ክርስቶስን የሚያገኙት መሰለህ ተሳስተሃል ለሦሰተኛ ጊዜ የመጣ እንደሆነ የእኔስ ግብሬ የከፋ ስለሆነ ውሻን አሥረው ለብቻው እንደሚያኖሩት እኔም ባሕርዬ ቢከፋ ግብሬ ከሰው ባይስማማ ከዚህ መጥቼ ከሰው ተለይቼ፣ ከበዓት፣ ተከትቸ፣ ውኃ ተጎንጭቸ፣ ድንጋይ ተተርሼ፣ ተቀምጨአለሁ ብለህ በለው እንጂ እንደዛ እንዳትለው አለው፡፡ ሰይጣኑም በሌላ ጊዜ እንደ ልማዱ መጣ ጠየቀውም መነኩሴውም አባ መቃሪ እንደነገረው አድርጎ ነገረው (አኮ አንተ ዘገበርከ ዘንተ አባ መቃሪ ውእቱ) ይህን ያደረገ መቃሪ ነው አንተ አይደለህም ብሎት ትቶት ሄደ፡፡

በጓደኞችህ መካከል በተቀመጥህ ጊዜ እንዳታፍር ጥረው ግረው በላባቸው ያገኙትን ሀብት ተሰብስበው የሚበሉትን፤ የሚጠጡትን አዘጋጅተው ሲበሉ ሲጠጡ እገሌ ተስፋ የለውም ብለው ይጠሩታል፡፡ ያን ጊዜ እኔ ይህን ያህል አገባሁ አገኘሁ እያሉ ሲጫወቱ ያልሠራ ያፍራልና እንደዚህም ሁሉ በመንፈሣዊ ሥራ (አለል ዘለል) ቀልድ፤ አሉባልታ፤ ሐኬት የተቋራኙት ሰው አትሁን፡፡ በጻድቃን መካከል በተቀመጥህ ጊዜ እንዳታፍር በአባ ብሾይ ገዳም የቆስጠንጢኖስን ስም በጸሎተ ቅዳሴ በጸሎተ ማኅበር ይጠሩታል፡፡ ከዕለታት አንድ ቀን ቆስጠንጢኖስ መነኮሳት በክንፈ እሳት እየበረሩ ወደ ኢየሩሳሌም ሰማያዊት ሲገቡ አይቶ በአካለ ነፍስ መጥቶ አባ ብሾይን “ሰላም ለክሙ ብፁዓን መነኮሳት” አላቸው አንተም ብፁዕ ነህ በዘመንህ ቀርነ ሃይማኖት ቁሞልሀልና አለው፡፡ ይህንስ አውቄ ቢሆን መንግሥቴን ለቅቄ ከበረሃ ወድቄ ጤዛ ልሼ ደንጊያ ተንተርሼ በኖርሁ ነበር አለ፡፡

የሁሉም አብነቱ አባቶች ናቸው፡፡ እንዲህ ያሉ የትሩፋት አበጋዞች በሰውነት ያለ አእምሮ ጠባይዕ ሥራ ሠርቶ ሊገለጽ ነው እንጂ ተሰውሮ ሊቀር አይደለም፡፡ ሰውነታቸው በወዲህም በወድያም ከበረች (ወጻድቃንሰ ውስተ ሕይወት ዘለዓለም) ሥራውን ሠርተው ክብሩን ይወርሱ ዘንድ ጻድቃንስ ሁልጊዜ በዘለዓለም ሕይወት ውስጥ ናቸው፡፡ በመሠረቱ ባሕታዊ ማለት ተባሕተወ ብቸኛ ሆነ፤ ከሰው ተለይቶ ሰው ወደማይደርስበት ቦታ ሔዶ ሥጋውን ክዶ ለነፍሱ ብቻ ያደረ ማለት ነው እንጂ በየከተማው እየዞረ የተባሕትዎ ልብስ ለብሶ የማስመሰያ ልብስ ለብሶ በቅዱሳን ባሕታውያን ስምና ልብስ ከተለያዩ ሥጋዊ ችግሮች ለመውጣት የሚደረግ ውዥንብር ፍጹም ሰይጣናዊ ሥራ ነው፡፡ ማታለልን ማስመሰልን እንዲያውም በአባቶች ስምና ልብስ ሳይበቁ በቅቻለሁ፤ ሳያውቁ አውቄአለሁ የሚሉ ምእመናንን ግራ የሚያጋቡ ከቤተ ክርስቲያናችን ሕግና ሥርዓት ውጭ በፍጹም ከአንድ መንፈሳዊ ነኝ ከሚል እንዲያውም ባሕታዊ ገዳማዊ የማይጠበቅ ተግባራት ሲፈጽሙ ማየት በጣም ያሳዝናል፡፡ እነዚህ ሰዎች እንዲህ አይነቱን ተግባር የሚፈጽሙ ግማሾቹ በጭራሽ ምንም አይነት የቤተ ክርስቲያን ትምህርት እንኳ የላቸውም፡፡ የተወሰኑት ደግሞ “ዘጎየ እም ዐጸባ” ናቸው እግዚአብሔር ይቅር በላቸው፡፡

በነገራችን ላይ እነዚህን አበው ገዳማውያን መነኮሳትና መናንያን (ግሑሳን) ብለን በሁለት ከፍለን ልናያቸው እንችላለን፡፡ ከላይ የተጠቀሰው ባሕታዊ የሚለው እንዳለ ሆኖ ግሑስ ማለት ትርጉሙ ከዚህ ያልተለየ ሆኖ ፍሉስ፣ ፈላሲ፣ ምንም ምን የሌለው፣ ምንም ምን የማይፈልግ፣ ከምንም ከምን ጋር ግንኙነትና ፍላጐት ሁሉ የተለየ፤ ምሳውንም፣ ራቱንም ጸሎት ስግደት የእግዚአብሔር ቃል ብቻ ያደረገ ማለት ነው፡፡ ልብሱንም ሳይለውጥ እላዩ ላይ የሚያልቅ የልብስ ዓይነቱም በጣም የተለየ ነው፡፡ ይህውም ሰሌን ወይም አጽፍ ነው፡፡ አጽፍ ማለት ከቆዳ የተሠራ ማለት ነው፡፡ የጽሞና ጊዜያቸው እግር በማታዘረጋ ዋሻ ወይም ጐጆ ሆነው ጌታዬ አምላኬ ሆይ ከራሴ ጋር ብቻዬን በምሆንበት ጊዜ አንተ ከእኔ ጋር ስለሆንክ እኔም ከአንተ ጋር ነኝ እባክህ አምላኬ ሆይ ሰዎችን እንድተውና እራሴን ከአንተ ጋር እንዳደርግ፡፡ እራሴን እንድረሳና ሐሳቤን በአንተ ላይ እንዳደርግ እርዳኝ፡፡ ይህ ለእኔ መልካም ነውና በማለት አምላካቸውን ይማጸኑታል፡፡

  • ራሳቸውን የማይላጩ፣ የሚያሰክር መጠጥ የማይጠጡ፣ ከሁሉም የማይገባ መጥፎ ነገር የተከለከሉ፣ ናዝራውያን ናቸው፡፡ ናዝራዊ ማለት ከክፉ ነገር ሁሉ የተከለከለ ማለት ነው፡፡ ቋንቋው የዕብራይስጥ ነው፣ ናዚር ወይም ናዛር ማለት ከክፉ ነገር ሁሉ የተከለከለ፣ ስእለት ወይም ብፅዓት ያደረገ፣ ሕይወቱን በሙሉ ለእግዚአብሔር የሰጠ፣ በሰውነቱም የተቀደሰና የተለየ ሰው ማለት ነው፡፡
  • እንደነ ሶምሶን፣ እንደነ ሳሙኤል መሳ. 13 ሳሙ. 11 ዮሐንስ መጥምቅ ሉቃ. 1-15 ናዝራውያን ተብለው ይጠሩ ነበር፡፡ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን በተወለደበትና ባደገበት ናዝሬት ኢየሱስ ናዝራዊ ተብሏል ወይም ተብሎ ይጠራል፡፡
  • አዳምን ከነልጅ ልጆቹ ከኩነኔና ከዘለዓለማዊ ሞት እንዲያድነው ጽኑ ተስፋና ብፅዐት ሰጥቶ የነበረ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ናዝራዊ ተባለ፡፡ “ወቦአ ናዝሬተ ኀበ ተሐፅነ ከመ ይሰመይ ናዝራዊ፡፡” ናዝራዊ ይባል ዘንድ ናዝሬት ገብቶ አደረ፡፡ ማቴ. 2÷23 ለእኛም ተባሕትዎውንም ሆነ በገዳም መወሰንን፣ መጾም መጸለይን፣ መስገድን፣ በገዳም መኖርን የአስተማረን እርሱ ራሱ ሊቀ ካህናት መድኃኔዓለም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ ክርስትናንም የመሠረተ እርሱ ነውና “ወእምዝ ወሰዶ መንፈስ ቅዱስ ለእግዚእ ኢየሱስ ገዳመ ከመ ይትመከር እምኀበ ዲያብሎስ” ማቴ. 4÷1
  • “ወጾመ አርብዐ መዓልተ ወአርብዐ ሌሊተ ዐርባ መዓልትና ዐርባ ሌሊት ጾመ፡፡” ሠራዔ ሕግ ነውና:: ሥራውን በገዳም መሠረተ፡፡ በገዳም ምን መደረግ እንዳለበት አስተምሮና ሠርቶ ካሳየ በኋላ ዓለሙን ለማስተማር “በዓለም በሚገኙት ሁሉ አስተማሪ እንዲሆኑ ሐዋርያትን መረጠ፡፡” መጀመሪያ ቅዱስ ጴጥሮስንና ቅዱስ እንድርያስን ቀጥሎም ቅዱስ ያዕቆብንና ቅዱስ ዮሐንስን ጠራቸው፡፡ “ዓለሙን ተውት እኔን ተከተሉኝ” ማቴ. 4÷1-2፣ ማቴ. 4÷18-22፡፡
  • አባቱንና እናቱን፣ እኅትና ወንድሙን፣ ዘመድ አዝማዱን ትቶ ያልተከተለኝ የእኔ ደቀ መዝሙር ሊሆን አይችልም አላቸው፡፡ እነሱም ሁሉንም ትተው ተከተሉት፡፡ ማቴ. 4÷22፣ ማቴ. 19÷27፡፡ ቅዱስ ጴጥሮስም የጠየቀው ስለዚህ ነበር፤ እንዲህ ሲል እኛ ሁሉን ትተን ተከተልንህ፡፡ “ናሁኬ ንሕነ ኀደግነ ኩሎ ወተሎናከ ምንተ እንከ ንረክብ” ሁሉን ትተን ተከተልንህ የምናገኘው ጥቅም ምንድን ነው? አለው ጌታም እንዲህ ሲል መለሰለት፡፡ “አማን እብለክሙ አንትሙ ተለውክሙኒ አመ ዳግም ልደት አመ ይነብር ወልደ እጓለ እመሕያው ዲበ መንብረ ስብሐቲሁ አንትሙኒ ትነብሩ ዲበ ዐሠርቱ ወክልኤቱ መናብርት ወት£ንኑ ዐሠርተ ወክልኤተ ሕዝበ እስራኤል” እውነት እላችኋለሁ እናንተስ የተከተላችሁኝ በዳግመኛ ልደት የሰው ልጅ በክብሩ ዙፋን በሚቀመጥበት ጊዜ እናንተ ልትፈርዱ በዐሥራ ሁለቱ ዙፋን ትቀመጣላችሁ፡፡ ማቴ. 19÷28

በዘመነ ነቢያት የተገኘ ሥርዓተ ተባሕትዎ በዘመነ አበው በነሄኖክና በእነመልከ ጼዴቅ ተያይዞ እንደ ቅዱስ ዮሐንስ መጥምቅ ተግባራዊ ሆኖ ከሐዋርያትና ከሰብዓ አርድዕት ደረሰ፡፡ ከዚያም እንደ አባ እንጦዮስ፣ የዋህ ጳውሊ፣ በዘመናችን ደግሞ እንደ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ አባ (ነጮ) ቅዱሳን ተገኝተውበታል፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ አባ (ነጮ) የተባሉበት ምክንያት ከቅላታቸው የተነሳ ነው እንጂ ሌላ ትርጉም የለውም፡፡ በጣም ቀይና ርቅቅ ያሉ ከአንደበታቸው ቃለ እግዚአብሔር ብቻ የሚወጣ አባት ናቸው፡፡ ከሠላሳ ሰባት ዓመታት በላይ እህል ሳይበሉ በገደሙ ሕግና ደንብ መሠረት (ቋርፍ) ማለትም ሥራ ሥርና ቅጠላ ቅጠል በቀን አንድ ጊዜ ብቻ በመመገብ ለቁመተ ሥጋ ያኸል ነበር የሚኖሩት፡፡ ለዚህም ነው ሰውነታቸው (በቋርፍ) ተጐሳቁሎ ይታያል፡፡

9-2

ከአብረንታንት ገዳም ውጭ ወጥተው ሌላ ቦታ አይንቀሳቀሱም፡፡ ከቅጠላ ቅጠል በቀር ሌላ ቀምሰው አያውቁም ሌሊትና ቀን በድካምና በጥረት እየሠራን እንኖራለን እንጂ ከማንም እንጀራን አልበላንም እንዲያውም አልበላንም፡፡ ይህም እኛን ልትመልሱ በሥራ ራሳችንን እንደ ምሳሌ እንሰጣችሁአለን፡፡ 2 ተሰ. 3÷8

“ብፁዓን እለ ይርኅቡ ወይጸምዑ በእንተ ጽድቅ” አባቶች አብዝተንማ ከተመገብን ሰውነታችን ገቶ ማኖር እንደምን ይቻለናል ብለው ከሚበሉት ከሚጠጡት ከፍለው የሚራቡ ንዑዳን ክቡራን ናቸው ፡፡ ማቴ. 5÷6

መ/ም አባ ገብረ ሥላሴ /አባ ነጮ/ ገዳሙን በአበ ምኔትነት በሚያስተዳድሩበት ወቅት የማኅበረ መነኮሳቱ ብዛትና የገዳሙ ዕድገት ልዩ ነበር፡፡ በሌላ መልኩ ፈተናዎች አልነበሩም ማለት አይቻልም፡፡ ምንም እንኳን መነኮሳቱ ለፈተና ዝግጁ ቢሆኑም የራሱ የሆነ ታሪክ ትቶ አልፏል፡፡ ለምሳሌ የገዳሙን በርሃ (የኢህአፓ) እንቅስቃሴ ለመደበቅም ሆነ ለመተላለፍ ይጠቀሙበት ነበር፡፡ በከተማው (ደርግ) የሚያስተዳድርበት ወቅት ነበር፡፡ በዚህ ጊዜ ማኅበረ መነኮሳቱ የሚለብሱት (አቡጀዴ) መግዛት የተከለከሉበት ቅጠል ለብሰው ጊዜውን በጸሎትና በእንባ ያሳለፉበት ክፉ ወቅት ነበር፡፡ ገዳማውያን መነኮሳት ወደ ከተማ ለማኅበሩ የሚያስፈልግ ፍጆታ ሁሉ ለመግዛት በሚሄዱበት ጊዜ ለሽፍታ ለወንበዴ ነው የምትወስዱት፤ ወንበዴ ነው የላካችሁ፤ በማለት መብታቸውን ያጡበት እንደሰው ያልታዩበት ወቅት ነበር፡፡ በገዳሙ ከ1000 (ከአንድ ሺህ) በላይ መነኮሳት ይኖራሉ፡፡ ለእነዚህ ማኅበረ መነኮሳት ሊቃነ አርድዕት ናቸው የራቀውን የሚያቀርቡ፡፡ ከነዚህ ውጭ የገዳሙ መነኮሳት ያለ ሥራ ወደ ከተማም ሆነ ወደ ገጠር መውጣት አይፈቀድላቸውም፡፡ ገዳሙ በወባ በሽታ የታወቀ ነው፡፡ ምንም እንኳን መነኮሳቱ የወባ (ክኒን) ባይጠቀሙም ነገር ግን በሽታው አቅም ስለሚያሳጣ ስኳር ያስፈልጋል፡፡ ይሁን እንጂ በወቅቱ በነበረው ወታደራዊ ሥርዓት ለመነኮሳቱ ወታደሩ በየኬላው መነኮሳቱን ይፈትሽና ይዘውት የተገኘ ስኳርና ባትሪ ድንጋይ ምንድነው የያዝከው ስኳር ከሆነ ከአንድ ኪሎ በላይ አይፈቀድም ባትሪም እንደዚሁ ነው የተፈቀደው ሌላው ለወንበዴ ነው የምትወስደው መልስ በማለት የተገዛው የመነኮሳት ስኳርና ባትሪ ተወርሶ መነኮሳቱ ስኳር በመግዛታቸው ብቻ ከወር በላይ የታሰሩበት የተገረፉበት ጊዜ ነበር፡፡ በአንጻሩ የገዳሙን በረሃ የተቆጣጠረው (ኢሀአፓ) ደግሞ ለአረጋውያንና ለበሽተኞች የተቀመጠ (አቅምሐት) ማለትም ማር አምጡ በማለት በጉልበት ሲዘርፍ በተለይ በየአትክልት ቦታዎች የተመደቡ አርድዕት የመታሰር የመደብደብ ግፍና በደል ደርሶባቸዋል፡፡ በአንድ ወቅት ከህወሓት በመዘጋ ወልቃይት አካባቢ ያደረጉት ጦርነት (የኢሀአፓ) ሠሪዊት አፈግፍጎና ተሸንፎ ወደ ዋልድባ ገዳም ሸሽቶ ገባ በዚሁ ምክንያት መነኮሳቱን በማስገደድ ያላቸውን ቋርፍና ቅጠላ ቅጠል በመቀማት የአረጋውያንና የገዳሙን ምግብ አራቆቱት፡፡ በዚህም አልበቃ ብሎ በውጊያ የቆሰሉትን በግዴታ በማሸከም መነኮሳቱን ያሰቃያሉ፡፡ ወደላይ ብንሄድ ወንበዴ በገዳም ቢኖሩ ቀማኛ  ገዳሙ በእንዲሁ የሥቃይ ዘመናትን አሳለፈ፡፡ ገዳሙ በበረሀ እንስሳ የታደለ ነው፡፡ የሌለ እንስሳ አይነት የለም፡፡ ከቀጭኔና ዝሆን በቀር ስለዚህ ከአካባቢ የገጠር ነዋሪዎች ለአደን ወደ ገዳሙ ይመጣሉ፡፡ በአንድ ወቅት በዋሻ የሚኖር ባሕታዊ አዳኙን አየውና ምን አለ መሰላችሁ “አዳኝም ለከርሱ መናኝም ለነፍሱ ማልደው ተነሥተው ሁሉም ገሰገሱ አሉ በዋሻ ያሉ ባሕታዊ ሲናገሩ፡፡ አዳኙ ሰማቸውና ወድያውኑ መሳሪያውን ጥሎ እኔም ለከርሴ ሳይሆን ለነፍሴ ብሎ መነነ”፡፡

 

9-4እንዲሁም አንድ የንጉሥ ልጅ ነበረ ከአባቱ ቤት መነኮሳት መጥተው አደሩ፡፡ ሌሊት መልአከ እግዚአብሔር መጥቶ ለልጁ እነዚህን መነኮሳት ተከትለህ ሂድ አለው፡፡ ተከትሎም ሄደ፡፡ ከገዳሙ ሲደርስ ወድያውኑ በሽታ አደረበት፡፡ ታመመ (ከሃያ አምስት) ዓመታት በላይ በጽኑ ደዌ ወደቀ መነኮሳቱ ዐሥሩን ዓመታት ረድተውታል፣ ጠይቀውታል፣ አስታመውታል ዐሥራ አምስቱን ዓመታት ግን ሳይጠይቁት ወድቆ በስቃይ ኑሯል፡፡ ከዚህ በኋላ አባ ኪሮስ ጌታችን አምላካችንን  በጸሎት በመጠየቅ የአበው ባሕታውያን እረፍተ ሥጋ ወነፍስ እየዞሩ ለማየት ሲሄዱ ከዚያ ገዳም ደረሱ፡፡ ከቤተ ክርስቲያን ቢገቡ የእመቤታችንን ሥዕል አገኙ (ሰላም ለኪ) ቢሏት ሥዕሏ “ለከኒ” ለአንተም ሰላም ብላቸዋለች፡፡ ማኅበረ መነኮሳቱ የአባ ኪሮስ ፊታቸው እንደ ፀሐይ ሲያበራ መልካቸው ሲያጽደለድል አይተው እዚያው ይደር መነኮሳቱ ይህስ ዓለማዊ ነው ከዚያ ከእንግዳ ቤት በሽተኛው ድውዩ ካለበት ይግባ ብለው ወስዱዋቸው ሲገቡ ከድውዩ ጋር ቅዱስ ሚካኤል በራስጌ ቅዱስ ገብርኤል በግርጌ ሁነው ታማሚው ከመሐከል ወድቆ (ተኝቶ) አገኙት፡፡ አባ ኪሮስ ለመላእክቶች ከዚህ የተቀመጣችሁ ምን ሁናችሁ ነው? አሏቸው የመላእክት መልስ የዚህን ሰው ነፍሱን ከሥጋው ለይታችሁ አምጡ ተብለን ከእግዚአብሔር ዘንድ ታዘን ነበር ነገር ግን ነፍሱን ከሥጋው የማትለይልን ሁና እንጠብቃለን አሉ፡፡ አባ ኪሮስ ታማሚውን ደግሞ መልሰው አንተስ የወዴት አገር ሰው ነህ ብለው ጠየቁት፡፡ ታማሚውም የንጉሥ ልጅ ነበርኩ ከአባቴ ቤት መነኮሳት መጥተው አደሩ፡፡ ሌሊት መልአከ እግዚአብሔር መጥቶ ተከትለሃቸው ሒድ አለኝ፡፡ እኔም በታዘዝኩት መሠረት ተከትያቸው መጣሁ፡፡ ከገዳሙ እንደ ደረስኩኝ በደዌ ተያዝኩኝ ይኸውና ከሃያ አምስት ዓመታት በላይ ሆነኝ ዐሥሩን ዓመት መነኮሳቱ ጠይቀውኝ ነበር ከዚያ ወድያ ግን አልጠየቁኝም እንዲህ ወድቄ እኖራለሁ አላቸው፡፡ አባ ኪሮስም አዝነው አልቅሰው ሲያበቁ አይዞህ እንዲህ እንደ አንተ ሁሉ የሮም ንጉሥ ልጅ ነበረ መንኖ ወጥቶ ዛሬ ይሙት ይዳን የሆነውን የሚያውቅ ማንም የለም አሉት ራሳቸውን ነው፡፡ አባ ኪሮስ ከዚህ በኋላ ወደ ጌታችን አመለከቱ፡፡ እረፍተ ነፍስ እንዲያገኝ፡፡ ነፍሱ ከሥጋው ተለየች፡፡ ከዚያ ማኅበረ መነኮሳቱ አርፏል እንሂድ ጸሎተ ፍትሐት እናድርስ ብለው መጡ፡፡ አባ ኪሮስ ለመነኮሳቱ “አሰስሉ ማዕጠንተክሙ ሀለው መላእክት የዐጥንዎ” ብለው ገሠጿቸው ምክንያቱ ስልቹዎች በመሆናቸውና የገቡበትን ዓላማ በትዕግስት ያለመወጣት መንፈሣዊ ሕይወታቸውን ስለረሱ ከሃያ አምስት ዓመታት በላይ በገዳሙ ወድቆ በበሽታ ሲሰቃይ ረሱት ዘነጉት ዓለማዊነት አጠቃቸው፡፡ (ፊልክስዩስ) 162 – ገጽ 203

እግዚአብሔር የሚመርጠው እንደ ሰው አይደለም፡፡ ሰው መልክና ቁመት አይቶ ሀብትና እውቀትን ጉልበትን ጤንነት ከግምት ውስጥ አስገብቶ ለወገን ለዘመድ አድልቶ ይመርጣል፡፡ እግዚአብሔር ግን ፊትን ሳይሆን ልብን አይቶ ይመርጣል ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር ለልዩ ልዩ አገልግሎት የመረጣቸው ቅዱሳን በሰው ዘንድ የተናቁትንና ከምንም የማይቆጠሩትን ሰዎች በፈጣሪ ዘንድ ግን ከፀሐይ የበሩ ከወርቅና ከእንÌ የከበሩ ናቸው፡፡ በዋልድባ ገዳም አንድ መናኝ ከገዳሙ ከገባበት ዕለት ጀምሮ በጤንነት ይሁን በበሽታ እስከ ዕለተ ሞት ድረስ በሊቀ አበው ይረዳል፡፡ በሥራም ከሆነ እስከተፈቀደለት ያገለግላል፤ ይረዳል ለተባሕትዎ ከተፈቀደለትም በኋላ ብዙ ምግባረ ትሩፋትን ያለሐኬት ሐሳብን ያለመከፋፈል ልቡናን ለዓለማዊ ምኞት ከሚጋብዙ ንግግርና ከሌሎችም ለተባሕትዎ የማይመቹ ጋር ጊዜን በከንቱ ያለማባከን ክፉ ሕዋሳት ከራሳቸው አርቀው እንደ ወጣኒ ሳይሆን በፍፁማን አምሳል ረሀቡን ጥሙን ዋዕየ ፀሐዩንና በሽታውን እየታገሱ በጾም በጸሎት በስግደት ጸንተው ከእግዚአብሔር አምላክ ኀላፍያትና መጻእያት የተገለጸላቸው አባቶች ያለፉም በሕይወተ ሥጋ ያሉም ብዙ ናቸው፡፡ በዚህ የምናኔ ለነጽሮተ ሥሉስ ቅዱስ ማዐርግ የበቁ አባቶች እግዚአብሔርን በመዘከር የጸኑ ናቸውና (ወይነጽሕ ልቦሙ) ልቡናቸውም ንጹሕ ይሆናልና (እስመ እለኒ ደለዎሙ በዝየ ነጽሮተ ዝንቱ እሙንቱሰ እለተናዘዙ በአንብቦተ እግዚአብሔር) በዚህ ማዕረግ ጊዜ ለነጽሮተ እግዚአብሔር የበቁ ሰዎች እግዚአብሔርን በመዘከር የጸኑ ናቸው፡፡ (ወቦቱ ይቀትልዎ ለሕማመ ሁከቶሙ) የኀልዮ ኃጢአትን ድል ነስተውታል፡፡ ልቡናቸውም ንጹሕ ይሆናል፡፡ ለነጽሮት የበቁ ሰዎች እግዚአብሔርን በመዘከር የጸኑ ናቸው ብቃታቸውም በታናሹ ብርሃን መሸፈን ሳይቀር በታላቁ ብርሃን መሸፈን ሳይኖር እግዚአብሔርን ማየት ይቻላቸዋልና፡፡

ታሪክ እንደ አባ ጳጉሚስ ባንዲት ሴት አጋንንት ሠፍረውባት አየ ጥንቱንም ሰው ደካማ ነው በዝያውም ላይ በሴት ባሕርይ ይህ ተጨምሮ እንደምን ይቻላል ጌታዬ ወደኔ መልሰው ብሎ ጸለየ፡፡ በሴትየዋ የነበሩ ርኩሳን መናፍስት ወድያውኑ ያንድ ቀፎ ንብ ወዳንዱ ቀፎ ያንድ ማድጋ ውኃ ወደ አንዱ ማድጋ እንደሚገለበጥ በሷ ላይ ሠፍረው የነበሩ ርኩሳን መናፍስት ወደሱ መጡ፡፡ አባ ጳኩሚስም ማቅ ምንጣፍ ለብሶ ከመሬትም ካመድም ላይ ተኝቶ ርኩሳን መናፍስቱን ያማስናቸው ጀመር፡፡ ከዚህ በኋላ ከዚህ ሰው እንሒድ እንሒድ ሲሉ ሰማቸው፡፡ ሰው ከወዳጁ ቤት ውሎ አድሮ አይሔድምን? እናንተስ ለምን አትቆዩም አላቸው፡፡ ርኩሳን መናፍስቱ ግን ከገነት ካስወጣነው ከአዳም ልጆች እንዲህ ያለ ጸሎተኛና አርበኛ አይተን አናውቅም ብለው ብን ብለው ሔዱ፡፡ አበው  እንደ አልባሌ ሰው በገዳም ልብሳቸውን ሳይለውጡ የዚህ ዓለም ውጣ ውረድ ጣጣው ሁሉ ጠፍቶላቸው እንደነ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ (አባ ነጮ) ለወጣንያን ሲመክሩ እንዲህ ይላሉ፡፡ በልቡናህ የእግዚአብሔር ፍቅር በተሳለ ጊዜ ጣዕሙን አግኝተህ ደስ ይልህ ዘንድ ሕይወትህን በሙሉ ባለመሰልቸት እግዚአብሔርን በጸሎት በአምልኮት ጠይቀው፡፡ ይህን ምሥጢር በዓይነ ነፍስ ታየው ዘንድ እግዚአብሔር የሚሰጥህ ጸጋና ክብር ይህ ነው ማለት አይቻልም በሰው ልቡና ያልታሰበ ነው፡፡ በርታ የገዳሙን ሕግና ሥርዓት ጠብቀህ አባቶች ከደረሱባት ክብር መድረስ ትችላለህ ብለው ይመክራሉ፡፡

አበው ግሑሣን መነኮሳት

ከብዙ መናንያን (ግሑሣን) መካከል የአባ አስከናፍር ታሪክን መናገር እንችላለን፡፡ አባ አስከናፍር መልካም ሥነ ምግባር ካላቸው ቤተሰብ የተወለደ ነበር፡፡ ስለነፍሱ ብዙ ያስባል፡፡ ብዙም ይጨነቃል ቅዱሳት መጻሕፍትንም በእጅጉ ይከታተላል ያነባል፡፡

ከዕለታት ባንዱ ቀን በተወለደበት ቤተ ክርስቲያን አባቶች ተሰብስበው ስለመነኮሳት ማኅበራዊ ኑሮ እያነሱ ሲወያዩ ይሰማል፡፡ በሰማውም ታሪክም ልቡ በጣም ይመሰጣል፤ ከዚህ በኋላም ፈጽሞ ሕሊናው ዕረፍት ያጣል፡፡

በአንዱ ገዳም መግባት አለብኝ ብሎ ያስባል፣ አስቦም አልቀረም ተነሥቶ በምናኔ ወደአንድ ገዳም ይገባል በገዳሙም ሆኖ የብዙ አባቶችን ፈቃድ እየፈጸመ እየተጋደለ፣ ሥርዓተ ገዳማትንና ሥርዓተ ምንኩስናን እያጠና አያሌ ዘመናት በዚሁ ገዳም ተቀምጧል፡፡

አንድ ቀን መነኮሳቱ ስለግሑሳን አባቶች ታሪክ ስለ ብቃታቸውና ጸሎታቸው ሲነጋገሩ ይሰማል፡፡ በነገራችን ላይ አባ አስከናፍር የዓለማዊ ወሬ ዋዛ ፈዛዛ ቀልድ ሓሜት ሲናገሩ ሲሰማ ጆሮውን ደፍኖ ይሸሻል ይሮጣል፡፡ ስለእግዚአብሔር መንግሥትና መንፈሳዊ ሕይወት ሲነገር ከሰማ ግን ሁሉንም ትቶ ሥራውንም ጥሎ ጆሮውን ከፍቶ ዐይነ ልቡናውን አቅንቶ በተመስጦ ይሰማል እንጂ አይነቃነቅም፣ ጥሎም አይሸሽም፡፡

አባ አስከናፍር ከፍ ብለን እንደጠቀስነው መነኮሳቱ ስለግሑሳን ኑሮ ሲናገሩ የሰማውን ወድያውኑ በጥያቄ አባቶች ከናንተ የበለጡ ግሑሳን፣ መናነያን አባቶች አሉን? ብሎ ይጠይቃቸዋል፡፡ እነርሱም እንዴታ! እኛማ ከዓለም ትንሽ ነው የራቅነውና የተለየነው፡፡ አዎ ስንታመም አስታማሚ፤ ሐዘን፣ ችግር፣ ፈተና ሲደርስብን ምእመናን እየመጡ ያጽናኑናል፡፡ እነርሱ ግን ከአራዊትና ከጸብአ አጋንንት ጋር ዘወትር እየታገሉና እየተጋደሉ ነው የሚኖሩት፣ የእግዚአብሔር ፈቃዱ ከሆነ መላእክቱን ይልክላቸዋል ይሉታል፡፡

አባ አስከናፍር ግሑስ ለመሆን ተመኘ፣ አንድ ቀን ትንሽ ኅብስት ይዞ ከገዳሙ ይወጣል፡፡ ሦስት ቀን ሙሉ ተጓዘ ያችን ቁራሽ ኅብስት እንኳ ሳይቀምሳት እልም ካለ በረሀና የአሸዋ ሙቀት ከበዛበት ቦታ ይደርሳል፡፡ ደክሞታልና በዚያው በሞቀ መሬት ይተኛል፡፡

ጠዋት ሲነሣ በራስጌው አንድ ቴምር በቅሎ ዐሥራ ሁለት ዘለላ አፍርቶ፣ ከአጠገቡም የውኃ ምንጭ ፈልቆ ሲፈለፍል እና ሲፈስ አይቶ ይደሰታል፡፡ ይህ ቴምር ትናንትና አልነበረም የውኃ ምንጩም እንደዚሁ ፈጽሞ አልነበረም አልታየኝም፡፡ እግዚአብሔር አምላክ እዚህ እንድኖር ፈቃዱ ቢሆን ነው ብሎ ወሰነ፡፡ አንድ የቴምር ዘለላ ለአንድ ወር እየተመገበ፣ ከምንጩም ውኃ እየጠጣ፣ ከእኩያን አጋንንት ከርኩሳን መናፍስት ከኃያላን አናብስትና አናብርት ጋር እየታገለ 67 ዓመት ሙሉ በዚሁ በረሃና ዋዕየ ፀሐይ በሚቃጠልበት ቦታ ኖረ፡፡

(አባ ነጮም) እና አባ አስከናፍር የሚያመሳስላቸው ነገር ቢኖር የዓለማዊ ሥራ ሐሜትም ይሁን አሉቧልታ አይወዱም፡፡ እየተቆጡ ርቀው ይሄዱ ነበር፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴም በዋልድባ ገዳም 70 ዓመታት በተባሕትዎ ቋርፍ እየበሉ ማዬ ዮርዳኖስ እየጠጡ ኑረዋል፡፡

አባ አስከናፍር መላ ሰውነቱ የተሸፈነው በጠጉር ነበር፤ ከራሱ  እስከ እግር ጥፍሩ ድረስ የተሸፈነው በመላ ሰውነቱ በበቀለው ጠጉሩ ብቻ ነበር፡፡ አባ አስከናፍር አናብስት፣ አናብርት፣ ሌሎችም አራዊት ዘገዳም የተገዙለት፣ የሚያገለግሉት፣ የሚያረጋጉትና የሚያጽናኑት መላእክት ታዘውለት ከሰማይ እየወረዱ ነበር የሚላላኩት ከብቃቱ የተነሣ፡፡ “መላእክቱን ስለ አንተ ይልካቸዋል፤ እግርህም በድንጋይ እንዳትሰናከል በእጆቻቸው ያነሡልሃል” ይላል ነቢየ እግዚአብሔር ቅዱስ ዳዊት በመዝሙሩ፡፡ መዝ. 90/91 ቁ. 12

ከላይ በጠቀስነው ቦታ አባ አስከናፍር 67 ዓመት በሕርትምና እና በትሕርምትና በምነና ከቆየ በኋላ አባ ስንትዮስ የሚባል መነኩሴ ከነበረበት ገዳም በበረሀ በተባሕትዎ ያሉትን አባቶች መጎብኘት አለብኝ ብሎ ታጥቆ ተነሣ፡፡ ሐሳቡንም ለመፈጸም ጉዞውን ወደበረሀ ቀጠለ፡፡ በረሀውን ሲያስስም አባ አስከናፍርን አገኘው፤ አባ አስከናፍር መላ ሰውነቱ በጸጉር የተሸፈነ ስለነበረ አባ ስንትዮስ ባየው ጊዜ በጣም ደነገጠ፡፡ ምትሃት ነው ወይስ ሰው አለና ራሱን ስቶ በድንጋጤ ዝልፍልፍ ብሎ ወደቀ፡፡

አባ አስከናፍርም የአባ ስንትዮስን መፍራትና መርበትበት አይቶ አይዞህ ብሎ ቀኝ እጁን ያዘው እንዲህ አለው “ተንሥእ ኦ አባ ስንትዮስ ሠናይኑ ምጽዐትከ” አባ ስንትዮስ ወደዚህ በረሀ የመጣህበት ምክንያት በደህና ነውን? ብሎ አስነሣው፡፡ አባ ስንትዮስም አባ አስከናፍር በስሙ ስለጠራው ከድንጋጤው ተረጋጋ፣ ተጽናናም ተነሥቶም ቆመ ሁለቱም በሕብረት ጸሎተ ማርያም ጸልየው እንደጨረሱ ነገራተ እግዚአብሔርን እየተነጋገሩ ሳለ የእግዚአብሔር መልአክ ኅብስተ አኰቴት፣ ጽዋዓ በረከት ይዞ መጣ፡፡ ሁለቱንም አÌርቧቸው ሔደ፡፡

አባ አስከናፍር መልአኩ ከሔደ በኋላ ፊቱ የእሳት ፍም መሰለ ጥቂት ቆይቶም አረፈ፡፡ አባ ስንትዮስ በሁኔታው እጅግ አደነቀ፡፡ አባ አስከናፍርንም አጥቦ፣ ገንዞ ቀበረው፡፡ አባ ስንትዮስ አባ አስከናፍርን ከቀበረ በኋላ በዚያች ልዩ ቦታ ለመኖር ወሰነ፡፡

አባ ስንትዮስ በዚያች ሌሊት እዚያው ተኝቶ አደረ፤ ጠዋት ነቅቶ ወደቴምሩ ዛፍ ቢመለከት ደርቆ ከሥሩ ተመንግሎ አገኘው፤ ወደውኃው ቢመለከትም ከደረቅ አሸዋ በስተቀር የውኃ ምልክት እንኳ የነበረበት ቦታ አይመስልም ነበር፡፡

አባ ስንትዮስም እግዚአብሔር እዚህ እንድኖር አልፈቀደም ብሎ ወደገዳሙ ተመለሰ፤ የቅዱሳንን ገድል እየጻፈ ኖረ፡፡ የአባ አስከናፍርና የሌሎች ግሑሳን መናንያን አበውን ገድልና ተአምር እየዘገበ እስከ ዕለተ እረፍቱ ኖረ፡፡

ስለዚህ በከፋ ቀን ለመቃወም፣ ሁሉንም ፈጽማችሁ ለመቆም እንድትችሉ የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ሁሉ አንሡ፤ እንግዲህ ወገባችሁን በእውነት ታጥቃችሁ የጽድቅንም ጥሩር ለብሳችሁ በሰላም ወንጌል በመዘጋጀት እግሮቻችሁን ተጫምታችሁ ቁሙ የክፉን ፍላጻዎች ሁሉ ልታጠፉ የምትችሉበት የእምነት ጋሻ አንሡ የመዳን ራስ ቁር የመንፈስንም ሰይፍ ያዙ እርሱም የእግዚአብሔር ቃል ነው፡፡

ይህም ጌታችን አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ “ዘኢፆረ መስቀለ ሞትየ ኢይክል ይጸመደኒ” መስቀሉንም የማይዝ በኋላየም የማይከተለኝ ለእኔ ሊሆን አይገባውም ባለው ቃል መሠረት እነሆ እነዚህ አበው መነኰሳት ቃሉን ትእዛዙን እንደፈጸሙ ያሳስበናል፡፡ ማር. 8÷34፣ ሉቃ. 9÷23

ነገር ግን ውጫዊ ማንነታችን እንኳን ቢጠፋ ውስጣዊ ሕይወታችን ዕለት ዕለት ይታደሳል፡፡ የማይታየውን እንጂ የሚታየውን ባንመለከት ቀላል የሆነ የጊዜው መከራችን የክብርን የዘለዓለም ብዛት ከሁሉ መጠን ይልቅ ያደርግልናልና የሚታየው የጊዜው ነውና የማይታየው ግን የዘለዓለም ነው፡፡ (2ኛ ቆሮ. 4÷16)

“ዘይፈቅድ ይፀመደኒ ወይጽልኣ ነፍሶ ወያጥብዕ ወይፁር መስቀለ ሞቱ ወይትልወኒ” አበው መነኰሳት በገዳም ሲኖሩ ዋዕየ ፀሐይን ችለው፤ ብርዱንና ረሀቡን ታግሰው፤ ለዚች ለምታልፈው ጊዜያዊት ዓለም ምንም ሳያስቡና ከምንም ሳይቆጥሩ በሰው ዘንድ የተናቁ ከምንም የማይቆጠሩት ሰዎች በፈጣሪ ዘንድ ግን ከወርቅና ከዕንÌ ይልቅ የጠሩና የከበሩ ከብርሃናት ይልቅ ሰባት እጅ የሚያበሩ ናቸው፡፡

አበው መነኰሳት እንደ አባት ቅድስት ሥላሴ፤ እንደ እናት ቅድስተ ቅዱሳን ቅድስት ድንግል ማርያም እንደ ወንድምና እንደ እኅት ቅዱሳን መላእክት እንደ ርስት እንደ ጉልት የማታልፍ ርስተ መንግሥተ ሰማያት አለቻቸውና ደስተኞች ናቸው፡፡ በገዳማዊ ሕይወት የሚገባ ሐዘን አለ፤ ይኸውም የራስን ኃጢአት አይቶ፤ ግፍዐ ሰማዕታትን ሞተ ወልደ እግዚአብሔርን አስቦ፤ አምላክ ዓለሙን በሙሉ በምሕረት ዐይኑ እንዲጐበኘው መጸለይና በኃጢአት ምክንያት ለሚጠፋው ፍጥረት ማዘን የምንኩስና ዐቢይ ተግባር ነው፡፡ በገዳም ውስጥ የሚኖሩ ገዳማውያን የተባሕትዎና የሱባኤያቸው ትርጉም ይህ ነው፡፡

ከኀልዮ ኃጢአት የሚያነጻ መንፈስ ቅዱስ ነው፡፡ የባሕታዊ ንጽሐ ጠባይዑ ተጠብቆበት የሚኖር በመንፈስ ቅዱስ ነው፡፡ ባሕታዊን በልሳነ ነፍስ እንዲናገር የሚያደርገው መንፈስ ቅዱስ  ነው፡፡  ረቂቅ ምስጋናን ከመላእክት ጋራ እንደ መላእክት ያመሰግናል፡፡  ምሥጢር የሚገልጥ እግዚአብሔር ያደረበት ባሕታዊ ንዑዱ ክቡር ነው፡፡ አምላክ ልቡናውን   እንዲህ አድርጐ ውስጥ ለውስጥ መንፈሳዊ ምግብን ይመግበዋል፡፡ ሕዋሳተ ሥጋ ሥጋዊውን ምግብ ከሆድ አግኝተው እንዲመገቡ አበው በዚያ ከቅጠልና ስራስር በቀር እህል የማይቀመስበት ገዳም በምስጋና ብቻ ሆዳቸው ሞልቶ ያገኙታል፡፡ እንግዲህ ማነው ከእኛ መካከል ከእህል ተለይቶ ለ40 ወይም 70 ዘመናት መቆየት ይቅርና ለሳምንት የሚሰነብት ማንም የለም፡፡ አባቶች ግን የእግዚአብሔር ጸጋ በዝቶላቸው እስከ ዕለተ ሞታቸው ድረስ እህል ሳይቀምሱ (በሕርመት) ከእህልም ከሰውም በመለየት ይኖራሉ፡፡ ልቡናን ውስጥ ለውስጥ የሚመግበው መንፈስ ቅዱስ ነውና፡፡

ለዚህ ቅድስና ብፅዕና የሚያበቃ ገድልና ትሩፋት የሠሩ በዚህ መሠረት በጾም በጸሎት ተወስነው ርእሰ ባሕታውያን ለመባል የበቁ ለቁመተ ሥጋ ያህል (ቋርፍ) ተመግበው (ማየ ዮርዳኖስን) ጠጥተው ቅዱስ ውዱስ ስቡሕ እኩት ሃሌ ሉያ ሃሌ ሉያ እያሉ በየ ሰዓታቱና በየደቂቃው አባቶች ያመሰግኑታል፡፡ ምስጋናውም ምግብና ፈውስ የሕይወት መድኃኒት ሆኗቸው ይኖራል፡፡

የገዳሙን ዓፀባ ችለውና ታግሰው ራሳቸውን ለእግዚአብሔር ያስገዙ ታላላቅ ባሕታውያን ናቸው፡፡ አባቶች የዚህን ዓለም ትዝታ የሚያደርስባቸው ከዚያው ከገዳሙ የሚቀበሉት ፈተና በትዕግሥት ችለው ስለሚኖሩ፣ እርሱም ስለሚበዛባቸው ነው፡፡ ከረቂቃን አጋንንትም ጋር ጭምር ከመዋጋት አቋርጠው አያውቁም፡፡ በተጋድሎ ድል ነሥተው በመጨረሻ ጊዜ የማያልፈውን ዓለም መንግሥተ ሰማያትን ይወርሳሉ፡፡ የድል አክሊል ይቀዳጃሉ፡፡

በጸሎትና በትምህርት እንዲሁም በትሩፋት ለሀገርና ለወገን ብሎም ለመላው ዓለም ሰላምና ደኅንነት ደብሩን ገዳሙን፣ አገራችን ኢትዮጵያን ሕዝቧን መንበረ ማርቆስን ቅ/ቤተ ክርስቲያናችንን አጽናልን ጠብቅልን እያሉ ዘወትር እግራቸው ሳይታጠፍ ዓይናቸው እንቅልፍና ሳይሻ የላመ የጣመ ሳይቀምሱ፣ የሞቀ የደመቀ ሳይለብሱ፣ በመንፈሳዊ ሕይወት ወደፍጹምነት ምልአት ደረጃ ላይ ደርሰው እግዚአብሔርን ከማሰብ ለአፍታ ያህል እንኳ ሳያቋርጡ ይጸልያሉ፡፡

አባቶች በፍጹም ተጋድሎ ለወጣት መነኮሳት አርአያ በመሆን ትዕግሥትን ገንዘብ እንዲያደርጉ ይመክራሉ፡፡ አንድ መነኩሴ ራእይ በማየቱ የበቃሁ ሆኛለሁ ብሎ ያስብ ነበር ከገዳሙ አበምኔት ጋርም ስለመንፈሳዊ ሕይወታቸው እያነሱ ሲወያዩ አባቴ እኔ ዛሬ በራእይ የዓለምን ሁሉ ኃጢአት ግፍና በደል አየሁ፡፡ ስለዚህ የበቃሁ ሆኛለሁ ብሎ አጫወታቸው፡፡ አበምኔቱም አባ እስቲ በርትተህ ጸልይ ገና ነህ ብለው መለሱለት፡፡

እንደሁም በሌላ ጊዜ ወደ አበምኔቱ ቀርቦ አባቴ አሁንስ በቅቻለሁ ቅዱሳን መላእክት ከሰማይ ሲወጡና ሲወርዱ፣ የሕዝቡንም ኃጢአት ሲያስተሰርዩ አይቻለሁ አላቸው፡፡ እሳቸውም አባ ገና ነህ አሁንም በርታና ጸልይ ብለው ሸኙት፡፡ ይህም መነኩሴ ወደ ዋሻው ገብቶ አብዝቶ ይጾምና ይጸልይ ጀመር፡፡ ለሦስት ጊዜ ስላየው ራእይ ለአበምኔቱ እንዲህ ሲል ገለጸላቸው፡፡ አባቴ ሆይ ዛሬስ በዓለም ሳለሁ የሠራሁትን ኃጢአት ሁሉ አንድ በአንድ አሳየኝ፤ የኃጢአቴ ብዛትም ስፍር ቁጥር የለውም ሳለቅስም አደርኩ ኃጢአቴም እጅግ ብዙ ነውና ይቅር ይለኝ ዘንድ ይጸልዩልኝ አላቸው፡፡ እርሳቸውም ልጄ ሆይ የበቃኸው አሁን ነው ብለው አሰናበቱት፡፡

እግዚአብሔር የሚመርጠው እንደ ሰው አይደለም ሰው መልክና ቁመት አይቶ ሀብትና እውቀትን ጉልበትን ከግምት አስገብቶ ለወገን ለዘመድ አድልቶ ይመርጣል፡፡

እግዚአብሔር ግን ፊትን ሳይሆን ልብን አይቶ የመርጣል፤ ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር ለልዩ ልዩ አገልግሎት የመረጣቸው ቅዱሳን አበው በሰው ዘንድ የተናቁና ከምንም የማይቆጠሩ ሰዎች በፈጣሪ ዘንድ ግን ከፀሐይ የበሩ ከወርቅና ከእንÌ የከበሩ ናቸው፡፡

አባቶች የነፍሳቸውን ቅድስና ለሥጋቸው የሥጋቸውን ቅድስና ለአለባበሳቸውና ለአረማመዳቸው የተረፈ ነው፡፡ ከዚህም የተነሣ የቅዱሳን ትምህርታቸውና ሕይወታቸው ብቻ ሳይሆን ልብሳቸውም ጭምር የሰውን ሕይወት ይለውጣል፡፡ በዘመነ ብሉይ ነቢዩ ኤልሳዕ ሕይወቱ የተለወጠው ሁሉን ትቶ ለመከተል የቆረጠው የነቢዩ የኤልያስ መጐናፀፊያ ከትከሻው በወደቀበት ጊዜ ነው፡፡ 1ኛ ነገ. 19፣19፡፡

በጸሎት በተዘክሮ ጊዜ ክርስቶስን በልቡ አድሮ የሚያየው ብርሃኑንም አይቶ ደስ የሚለው መነኩሴ ድንቅ ነው፡፡ በልብሰ ብርሃን ተሸፍኖ የሚያየው ብፁዕ ነው ደስ የሚያሰኝ የመላእክትን ምስጋና በልቡ ተሥሎ ሲያመሰግኑ የሚሰማቸው በልሳነ ነፍስ ከመላእክት ጋር የሚያመሰግን ባሕታዊ ንዑድ ክቡር ነው፡፡ ሥጋዊ አንደበት ሊናገራቸው የማይችል ነገራትን ይናገራል፡፡ ማለት ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ እግዚአብሔር ቸር አምላክ የፍጥረቱ ሁሉ ጠባቂና መጋቢ ምስጋና ክብር ይገባሃል እያለ ከመላእክት ጋር ያመሰግናል፡፡ ለእኔ ንጽሕና ያለው ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ የደረሰባት የንጽሐ ልቡና ማዕረግ ይህችን ትመስላለች (ብፁዕ መነኮስ ዘተጠብለለ ልቡ በርእየተ ሥሉስ ቅዱስ) “ዘተጠብለለ፣ ዘጠለለ፣ ዘጠለ” ይላል አብነት ምሥጢራትን በማየት የከበረ መነኩሴ ጌታችን ለማገልገል ከሕፃንነት እስከ እርጅና ከወጣኒነት እስከ ፍጹምነት በትሩፋት የደከመ መነኩሴ ንዑድ ክቡር ነው ከጽማዌ እስከ ከዊነ እሳት ያሉ ማዕርጋትን ከጌታችን ከመድኃኒታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ዘንድ ገንዘብ ያደረጋቸው ባሕታዊ ንዑድ ክቡር ነው፡፡ መ/ም አባ ገ/ሥላሴ (አባ ነጮ) ከሕፃንነት ጀምረው እስከተባሕትዎ ደረጃ የደረሱ ገዳሙን በተለያየ መልኩ በመቲረ ፈቃድ በማገልገል ነው፡፡ እኒህ አባት የዘመናችን ጻድቅ ባሕታዊ ናቸው፡፡ በታላቁ ዋልድባ አብረንታንት ገዳም በተባሕትዎ ከኖሩ በኋላ መጋቢት 10 ቀን 2009 ዓ.ም የደብረ ዘይት ቀን በዕለተ ሰንበት በእረፍተ ሥጋ ከዚህ ከሚያልፈው ዓለም ወደ ማያልፈው ዓለም ዘለዓለማዊ መንግሥት ፈልሰዋል፡፡ ነፍሳቸውን በአብርሃምና በይስሐቅ አጠገብ ያኑርልን፡፡ በሕይወት ያሉትን አባቶቻችንም ጸጋውን አብዝቶላቸው ለገዳማችን ብሎም ለሀገራችን ለሃይማኖታችን መመኪያ አለኝታ ናቸውና እድሜና ጤና ሰጥቶ እግዚአብሔር በቸርነቱ ይጠብቅልን፡፡

በአጠቃላይ እንደ አላዋቂና ማንኛውም ዕውቀት እንደ ጎደለው ሰው ለማወቅ በእግዚአብሔር ፊት ቅረብ፡፡ ከዚያም ፍጹም ከሰው ልጅ ዕውቀት በሚለይና መንፈሳዊ በሆነው ዕውቀት ትሞላለህ፡፡ ይህም ዕውቀት ያልያዘው የለም፤ መንፈስም ጥልቅ ነገር እንኳን ሳይቀር ሁሉን ይመረምራልና (1ኛ ቆሮ. 2÷10) ድንኳን የሚሆነው ጊዜያዊ መኖርያችን ቢፈርስ በሰማይ ያለ በእጅ ያልተሠራ የዘለዓለም ቤት የሚሆን ከእግዚአብሔር የተሠራ ሕንፃ እንዳለን እናውቃለን፡፡ (2ኛ ቆሮ. 5÷1) መ/ር አባ ገብረ ሥላሴ በዋልድባ ገዳም 70 ዓመታት ከኖሩ በኋላ በጠቅላላ ከአባትና እናታቸው ቤት ተለይተው በምናኔ እንደወጡ ሳይመለሱ ለፍጹምነት መዓርግ ደርሰው በተወለዱ በ94 ዓመታቸው አረፉ፡፡ ነፍሳቸውን ከቅዱሳንና ከሰማዕታት ጋር ይደምርልን፡፡ አሜን

 

የጽሑፉ ምንጭ

ባሕታውያን በዋልድባ ገዳም ቁጥር ፩ እና ቁጥር ፪ መጻሕፍት ከአባ ተከስተ ብርሃን ወ/ሳሙኤል በ1995 እና በ1997 ዓ.ም ከታተመው  

 

በአሁኑ ብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን

ሊቀ ጳጳስ

መጋቢት 2009 ዓ.ም

አዲስ አበባ – ኢትዮጵያ

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

ሰውና እውነት የሰው ፈቃደኝነት ለእውነት በጣም ወሳኝ ነው፡፡ እግዚአብሔር እንዲያውቁት ብቻ ሳይሆን እንዲወዱት ይሻል፡፡ ከልብ ሲወዱት ያን ጊዜ ያውቁታል፡፡ ስለዚህ እግዚአብሔርን ማወቅና እንዲወዱትም ያስፈልጋል፡፡ እግዚአብሔርን ለመውደድ ደግሞ ፈቃደኛ መሆን ያስፈልጋል፡፡ ፈቃደኛ ያልሆነ ሰው፣ ልቡን ያልሰጠ ሰው  እግዚአብሔርን አያገኘውም፡፡  እግዚአብሔር እንደተሰወረበት ይቀራል፡፡ የእግዚአብሔር የመጀመሪያው ጥሪ ልብህን ስጠኝ የሚል ነው፡፡ ልቡን ለ እግዚአብሔር ያልሰጠ ሰው  እግዚአብሔር ሊያድርበት አይችልም፡፡

የሃይማኖት ትምህርት በሰው ዘንድ የከበደ ትምህርት ነው፡፡ ሃይማኖት ከሥጋ ፍላጐት ጋር ስለማይደራደር በጣም ከባድ ነው፡፡ ሃይማኖት የሰውን ሁለንተናዊ ተግባሩን ህሊናውንም ይቆጣጠራል ይህ ደግሞ በሥጋውያን ሰዎች ዘንድ ተወዳጅ አያደርገውም ሰው ማንም በዚህ ግባ፣ በዚያ ውጣ ብሎ እንዲያስገድደውና እንዲያዘው አይፈልግም ምክንያቱም ይህን እንደ ግል ጉዳዩ አድርጎ ያስባልና ነው፡፡

ስለዚህም ሥጋዊው ሰው ራሱን ለመከላከል ሲል የሃይማኖት ትምህርት ኋላ ቀር የሆነ ጊዜው ያለፈበት ትምህርት አድርጎ ለማቅረብና በመተቸት በዚህም ራሱን ለማሳመን ጥረት ያደርጋል፡፡ የሃይማኖት ትምህርት ለትእዛዛቱ ሁሉ መነሻ የሚያደርገው ራሱን  እግዚአብሔርን ስለሆነ የፀያፍ ሥራ ዐመል ያለበት ሰው መጀመሪያ ቁጣውን በራሱ በእግዚአብሔር ላይ ይገልፀዋል፡፡ ስለዚህም እግዚአብሔር የለም፣ ቢኖር ኑሮ ይታይ ነበር ይላል፡፡

እንዲሁም በሰዎች ላይ የሚታዩ የተለያዩ አሰቃቂ ነገሮችና ችግሮች እግዚአብሔር ቢኖር ኑሮ አይኖሩም ነበር፡፡ እግዚአብሔር ያን ሁሉ ዝም ብሎ አይመለከትም ነበር በማለት መቶ ሃምሳውን ምክንያት ይደረድራል፡፡ አንዳንድ ጊዜ በሳይንስ ስም እዚህም እዚያም የሚናፈሱትን የመናፍቃንን ሐሳብ በመጠቃቀስ የሃይማኖትን ትምህርት ውድቅ ለማድረግ ይሞክራል፡፡ ሃይማኖትን ይህን ያህል ከሰው ጥርስ ውስጥ እንዲገባ ያደረገው ከሰው የሥጋ ደካማ ፍላጎት ጋር አብሮ የማይሄድ ሕግና ሥርዓት ትምህርት ስላለው ነው፡፡ ትምህርቱ ከሰው ደካማ ፍላጎት ጋር ስለማይሄድ ሃይማኖት በሰው ዘንድ ተወዳጅነት የለውም፡፡

ወንጭፍ ባልኖረ የማሽላ እሸት ደግ ነበር እንዳለችው ወፍ ሰውም የሚቆጣጠረው ሃይማኖት ባይኖር ኑሮ ይወድ ነበር፡፡ ልጓም የሌለው ፈረስ ሃይማኖት የሌለው ሰው አንድ ናቸው ተብሏል፡፡ ፈረስ ልጓምን የማይፈልገው እንደ ልቡ ለመሆን ነው ሰውም የልቡን ለመፈጸም ሃይማኖትን አይፈልገውም ፈረስ ልጓም ከሌለው ሩጦ ገደል ሊገባ እንደሚችል ሁሉ ሰውም የሚቆጣጠረው ሃይማኖት ከሌለ ያው ነው እንደ ልብ ከመፈንጨትና ከመጨፈር ከመዝለል ከመብላት ከመጠጣት ከመዳራት ተሰናክሎ እንዳይቀር የሚገታው ሃይማኖት ስለሆነ ሃይማኖት ለሰው ልጅ ያስፈልገዋል፡፡ ለምሳሌ ያለ አግባብ መበልፀግን ብዙ ሰው እንደሚፈልገው ይታወቃል፡፡ ይሁንና ያለ አግባብ መበልፀግን ሃይማኖት ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር አይሄድም ብሎ ስለሚያስተምር ያለ አግባብ መበልፀግን የሚሻን ሰው የሃይማኖት ትምህርት ያስጠላዋል፣ ያስኮርፈዋልም፡፡ ከሃይማኖት ትምህርት ጋር የማይሄድና በዚህም ሰውን የሚያስኮርፈው ሌላው ዐመል ሴሰኝነት ነው፡፡ የሴሰኝነት ዐመል ያለበት ሰው ራሱን ለዚህ ፀያፍ ሥራ ተገዥ ያደረገ ሰው በመሆኑ ምክንያት ከሃይማኖት ትምህርት ጋር ስምምነት የለውም፡፡ ሃይማኖት ለእንዲህ አይነቱ ዐመል ከኃጢአት ሥር ስለሚመድበውና ጧት ማታ ስለሚያወግዘው ትምህርቱ ያስጠላዋል፡፡ በመሆኑም ሃይማሃትን በተለያዬ መንገድ ለመዋጋት ቆርጦ በተለያየ መንገድ ይነሳል፡፡ ሃይማኖት የሰውን ድካም ፍላጐት የማይቃወም ቢሆን ኑሮ ግን ሰውም ሃይማኖትን ለመቃወም ምክንያት አይኖረውም ነበር፡፡ በተለይ እንደ ኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ሃይማኖት አትስረቅ፣ አትዋሽ፣ የሰው ገንዘብ አትመኝ፣ ሙስና ኃጢአት ነው፡፡ እምነት በተግባረ ሲገለጽ ነው መጾም፣ መጸለይ፣ መስገድ፣ መመጽወት፣ ሃይማኖት በሥራ ካልተገለጸ የሞተ ነው፡፡ ከሃይማኖት የሚርቅ ሰው እንዳሻው በፈለገው መንገድ በማናቸውም ፀያፍ ነገር ላይ እንዳይገኝ ከሚከላከለውና በዚህም ነጻነቱን ከሚገድብበት አንድ ትልቅ ከሆነ ቀንበር ነጻ እንደወጣ ያህል የሚቆጠር ነው፡፡ ሰው እንደ ሰው ለመሆን ሲፈልገ ቁጥጥር በሚያደርግበት ሃይማኖት ከሚባለው ነገር ራሱን ያገላል፡፡ ራሱን ከሃይማኖት ካገለለና ሃይማኖት በእሱ ላይ ቁጥጥር ማድረግን ከተወ እንደፈለገው ሆነ ማለት ነው፡፡ ከፍ ሲል ሃይማኖት ሰውን ስለሚቆጣጠረው ሰው ሃይማኖትን ለመቀበል አይወድም ሃይማኖትን ለመቀበል ስለማይወድም ልቡን ይዘጋበታል፡፡ ስለሚዘጋበትም ትምህርቱን ለማስተዋልና ለመቀበል አይችልም፡፡

ፈረንሳዊው ፈላስፋና የሒሳብ ሊቅ ፓስካልም ሲናገር እንዲህ ብሏል ልብ አእምሮ ሊያስተውላቸው የማይችሉት የራሷ ምክንያቶች አሉዋት ማለት ነው፡፡ አባባሉ ሲብራራ የአእምሮና የልብ መንገድ የተለያዩ ነው ጥሩ ማስረጃ ያለው፣ ለአእምሮ አሳማኘ የሆነ ሐሳብ ያዛችሁ አንድን ሰው ልታሳምኑት ካልቻላችሁ ችግሩ ያለው ከሐሳባችሁ ላይ ሳይሆን ሰውየው ሐሳቡን ለመቀበል ካለው አለመፈለግ ላይ መፈለግ አለበት የሚል ነው፡፡

ለምሳሌ ሌብነትን ስርቆትን በቀጥታ ሌብነት፣ ስርቆት አይለየውም ለመዋሸትም እንዲሁ ነው እገሌ ቀጣፊ ነው፣ አታላይ ነው፣ አጭበርባሪ ነው ለማለት ተፈልጎ ነገሩን አድበስብሶ ሲያልፍ ብልጥ ነው፣ ጮሌ ነው ብሎ ያልፈዋል፡፡ በአንጻሩ እገሊት ቀጥተኛ ሰው ናት፣ ሐሳቧን ሳትደብቅ እውነቱን፣ ሐቁን ትናገራለች ለማለት እርሷ ሞኝ ናት ጅል ናት፣ ገጠሬ ናት፣ ጥሬ ናት ትባላለች ይሁንና እውነት መናገር ሞኝነት ጅልነት አይደለም፣ ገጠሬነትም አይደለም፣ ጥሬ ነው የሚያሰኝም አይደለም እንደዚሁ ሁሉ ማታለልም፣ ማጭበርበርም ብልጥነት አይደለም፣ ጮሌነትም አይደለም፡፡

ሰው ልቡን ካደነደነ አንድን ሐሳብ ላለመቀበል ከወሰነ ምንም ነገር እንደማይመልሰው በአየሁድ ታይቷል፡፡ የአይሁድ አለቆችንና መምህራን የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት አላሳመናቸውም የተአምር ሥራዎች አላስደነቃቸውም በትምህርቱና በሥራዎቹ አልተመለሱም ክርስቶስን ይጠሉት ስለነበርና ሥራውን ላለመቀበል ወስነው ስለነበር የክርስቶስ ትምህርትና ሥራ በእነርሱ ዘንድ ሽንፈት ደርሶባቸዋል እንግዲያውስ ትምህርቱ ግሩም ነበር፡፡ እፁብ ድንቅ ነበር፣ ምንም እንከን የማይዋጥላቸው ቢሆንም የተደረጉትና የተፈፀሙት ተአምራትንም በደቅ ግባብ ላይ አይንን ማብራት ህሙማንም መፈወስ ሙታንን ማንሳት ይፈጽም ነበር፡፡ ነገር ግን ያ ሁሉ አልተቀበሉት አላመኑትም ለምን ቢሉ ይዘልፋቸው ስለነበር አስመሳዮች ናችሁ ውሸታሞች ናችሁ እያለ በአደባባይ ይናገራቸው ስለነበር በእረሱ ላይ ይህ ነው የማይባል ከፍተኛ ተቋውሞና ጥላቻ ነበራቸው፡፡ በዚህም ምክንያት የሚያደርገውና የሚናገረው ነገር ሁሉ ከልባቸው ጠብ አይልም ዛሬም ቢሆን ጥሩ ማስረጃ ያለው አሳማኝ የሆነ ሐሳብ ይዛችሁ አንድን ሰው ልታሳምኑት ካልቻላችሁ ችግሩ ያለው ከሐሳባችሁ ላይ ሳይሆን ሰውየው ሐሳቡን ለመቀበል ካለመፈለጉ ላይ እንደሆነ አስተውሉ፡፡ ሐሳባችሁ በቂ ማስረጃ ያለው ሊሆን ይችላል፡፡ እውነት ሊሆን ይችላል እውነት ሊሆን ይችላል፡፡ ይሁንና ሐሳባችሁ ከልብ አይደርስም ከልቡ ስለማይደርስም ሳይቀበላችሁ ይቀራል፡፡

ሰው የሚያስብ ብቻ ፍጡር አይደለም ያሰበው ሐሳብ ጉዳት የሚያመጣበት ከሆነ ወይም እንደዚያ መስሎ ከታየው ሐሳቡን ይጠላዋል፡፡ ስለሚጠላውም አይቀበለውም ስለዚህም አንድን ሐሳብ መቀበልና አለመቀበል ማስረጃ የማግኘትና ያለማግኘት ጥያቄ ብቻ አይደለም ሐሳቡን ለመቀበል ፈቃደኛ የመሆንና ያለመሆን ጥያቄም ጭምር ነው የፈረንሳዩ ሊቅ የፓስካል ንግግርም አእምሮ የሚያውቃቸው የራስ ምክንያቶች አሉዋት ሲል የተናገረው ቃል በዚህ መንፈስ የሚታይ ሐሳብ ነው ክርስቶስ ሲያስተምረው የነበረው ትምህርትና ሲፈጽመው የነበረው ተአምራት በአይሁድ ዘንድ አሳማኝነት ያጣው በዚህ ምክንያት እንደሆነ ካላሰብን ሌላ ምክንያት አይገኝለትም አይሁድ ክርስቶስን በጣም ይጠሉት ስለነበር የእርሱም ወገኖች ይመለከቱዋቸው የነበሩት እርሱን የማዩባት ዓይን ነበር፡፡ ስለ ራሱ ስለ ክርስቶስና ስለ መንገድ ጠራጊው ስለ መጥምቁ ዮሐንስ የተናገሩትን አስደናቂና ተአምራት መጥቀስ ይበቃል፡፡

መጥምቁ ዮሐንስን ለማውገዝ ያሰቡበት ትልቅ ምክንያት ይህን ለማለት ያበቃቸውም ዮሐንስ የሚመገበው አጋጣሚ የበረሀ ባሕታዊ ልብስ የማይለብስ እህል የማይበላ (ማቴ. 3÷4) ገና ሳይወለድ ለአባቱ ለዘካርያስ የተገለጠለት መልአከ እግዚአብሔር የወይን ጠጅና የሚያሰክር መጠጥ የማይጠጣ መሆኑን ተናግሮለት ነበር፡፡

ሌላው ሰው የሚበላውንና የሚጠጣውን ስላልበላና ስላልጠጣ አለመብላቱንና አለመጠጣቱን እንደ ኃጢአት ቆጥረውበት ጋኔን አለበት አሉት፡፡ ክርስቶስ ሰው የሚበላውን የሚጠጣውን ሲበላና ሲጠጣ ሲያዩት ደግሞ በላተኛና ጠጪ ነው ብለው አወገዙት እንግዲህ መመልከት ነው አንደኛ መብላትም ሆነ አለመብላት፣ መጠጣትም ሆነ አለመጠጣት ኃጢአት አልነበረም ኃጢአት ነው ቢባል እንኳ ከሁለቱ አንደኛቸው እንጂ ሁለቱም ኃጢአት ሊሆኑ እንደማይችሉ መፍረድ ይቻላል፡፡ ይሁንና የአይሁድ አለቆችና መምህራን በክርስቶስና በወገኖቹ ላይ ምንም ይሁን ምን ኃጢአት ይፈልጉ ስለነበር መብላትንም ይሁን መጠጣትን እንዲሁም አለመብላትንም አለመጠጣትንም ሁለቱንም እኩል ኃጢአት አድርገው ተመልክተውታል፡፡ መጥምቁ ዮሐንስን ባለመብላቱና ባለመጠጣቱ ምክንያት ጋኔን አለበት ሲሉት ክርስቶስን ደግሞ ሲበላና ሲጠጣ ሲያዩት በዚሁ በመብላቱና በመጠጣቱ ምክንያት በላተኛና ጠጪ ነው አሉት፡፡ ከኃጢአተኞች ጋር ስላዩትም የቀራጮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ ነው አሉት፡፡ ከኃጢአተኞችና ከቀራጮች ጋር ባያዩት ኑሮም ነቀፋቸው አይቀርለትም ነበር፡፡ ከኃጢአተኞች ጋር የማይውለው እኮ፣ ተፀይፎአቸው ነው፣ ትዕቢተኛ ነው፡፡ ሰው ይለያል ያዳላል ይሉት ነበር እነሆ ክርስቶስ በዚህ ላይ እንዲህ ሲል ተናግሯል፡፡

ዮሐንስ ሳይበላና ሳይጠጣ መጣ፡፡ እነርሱም ጋኔን አለበት አሉት፡፡ የሰው ልጅ እየበላና እየጠጣ መጣ፡፡ እነርሱም እነሆ በላተኛና የወይን ጠጅ ጠጭ የቀራጮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ ነው ይሉት ነበር፡፡ ጥበብም በልጆችዋ ጸደቀች (ማቴ. 11÷18-19)

በክርስቶስም ሆነ በመጥምቁ ዮሐንስ ላይ የአይሁድ አለቆችና መምህራን ከፍ ብሎ ከተጠቀሰው የጌታ ቃል መመልከት እንደሚቻለው ከፍተኛ ጥላቻ ስለነበራቸው የተናገሩት ቃል በጣም የተምታታና ፈጽሞ ሊሆን እንደማይችል ሊያስተውሉት አልቻሉም አለመብላትንና አለመጠጣትን እንደ ኃጢአት መቁጠር በአንፃሩም መብላትንና መጠጣትን እንደዚሁ በቁጥር መጃጃል መሆኑን ማንም ሰው ሊያስተውለው ይችላል፡፡ አይሁድ ብቻ አላስተዋሉትም ምክንያቱም ጥላቻቸው የማስተዋል ልባቸውን አጨልሞት ነበርና ነው አንድን የተወሰነ ድርጊት ኃጢአት ነው፣ ጸያፍ ነው ብሎ መልስ መመለስ የእሱንም ተቃራኒ እንደዚያው መንቀፍ አያስኬድም አይሁድ ግን አስኪዷቸው ተናግረውታል፡፡ ይህም በጣም አስገራሚ ነው በትክክል የሚያስቡና ለእውነት የቆሙ ቢሆኑ ኑሮ ከሁለቱ አንደኛውን ወደ ክርስቶስ ወይ ዮሐንስን መምረጥ ነበረባቸው አለመብላትን አለመጠጣትን ከጠገቡ መብላትን መጠጣትን ካወገዙ ደግሞ ላለመብላትና ላለመጠጣት ድጋፋቸውን መስጠት ነበረባቸው፡፡ ነገር ግን ማንኛቸውንም ላለመምረጥ ሲሉ በውስጡ አንዳች የሎጂክ (የእውነት) አካሄድ የሌለበትን ሐሳብ ገልጸዋል እንግዲያውስ ከመብላትና ከመጠጣት ወይም ካለመብላትና ካለመጠጣት የወጣ ነገር አልነበረም የአይሁድ አለቆችና መምህራን እንዲህ ዓይነቱን ለዛቢስ ሐሳብ ቢገልጹም እንዲያውም ለጊዜው ያላስተዋሉት አንድ ነገር አለ ክርስቶስን ስለበላና ስለጠጣ በላተኛና ጠጪ ነው ብለው ሲሰድቡት ራሳቸውንም ጭምር እንደሰደቡ አላስተዋሉም፡፡ ምክንያቱም እነርሱም ራሳቸው ይበሉና ይጠጡ ነበርና ነው፡፡ አባባላቸው ወደ እነርሱ ወደ ራሳቸውም ሊዞር እንደሚችል ሐሳቡ አልመጣላቸውም፡፡

ይህንን የመሰለ የተምታታ ሐሳብ ከሌላም ቦታ በክርስቶስ ላይ የአይሁድ አለቆችንና መምህራን አንጸባርቀውታል በአንድ በኩል ክርስቶስ ተአምራት ሠርቶ እንዲያሳያቸው ይሹ ነበር፡፡ ከእግዚአብሔር የመጣ መሆኑን ሊያውቁ እንዲችሉ ተአምራት ሠርቶ ያሳየን ይሉ ነበር፡፡

በመሠረቱ በአይሁድ ኅብረተሰብ ዘንድ ተአምር መፈጸም አንድ ሰው ከእግዚአብሔር እንደተላከ፣ የእግዚአብሔር ኃይል እንዳደረበት ሆኖ ይታመንበታል፡፡ አይሁድ ከእግዚአብሔር የተላከውን፣ የእግዚአብሔር ኃይል ያደረበትን ሰው የሚያውቀት አንደኛው ዋንኛው መንገድ የተአምር ሥራ መፈፀምን ነበር ይህም እምነት ኒቆዲሞስ ከሚባል አንድ አይሁዳዊ ሰው ክርስቶስን አስመልክቶ ተንፀባርቋል፡፡

ከፈሪሳውያን ወገን የአይሁድ አለቃ የሆነ ኒቆዲሞስ የሚባል ሰው ነበር፣ እርሱም በሌሊት ወደ ኢየሱስ መጥቶ መምህር ሆይ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ካልሆነ በቀር አንተ የምታደርጋቸውና የምታጸናቸው እነዚህን ተአምራቶች ሊያደርግ የሚችል ማንም የለምና መምህር ሆይ ከእግዚአብሔር እንደመጣህ እናውቃለን አለው (ዮሐ. 3÷1-2) ቅዱስ ጳውሎስም ተአምራት ማሳየት በአይሁድ ኅብረተሰብ ዘንድ ታላቅ ቦታ እንዳለው እንዲያው አይሁድ ከሌሎች ሕዝቦች ግሪኮችም ጭምር የሚለዩበት ነገር ቢኖር በተአምር ሥራ የሚያምኑና ተአምር ይፈፀምልን የሚሉ መሆናቸው እንደነበር አስተምሮናል፡፡

መቼም አይሁድ ፍፁም ይለምናሉ የግሪክ ሳዎችም ጥበብን ይሻሉ (ቆሮ. 1÷22) ሲል ተናግሯል፡፡

የአይሁድ አለቆችና መምህራን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለመፈታተን ሲፈልጉ ተአምር ሠርቶ በእነርሱ ቋንቋ ምልክት እንደሚያሳያቸው ይጠይቁት ነበር፡፡ የጠየቃትን ሊፈጽምላቸው ዘግይተዋል እንደው ባይሆንለት ነው፣ ቢችል ኑሮ ያደርገው ነበር ሲሉ ይሳለቁበት ነበር፡፡ ተአምር ሲፈጽም ሲያዩ ደግሞ ይህንማ የሚያደርገው በሰይጣንም ኃይል ነው ይሉት ነበር ከዚህም ላይ የተምታታ ሐሳብ ይታይባቸው ነበር፡፡ አንድ ጊዜ ተአምራት መፈጸም በእግዚአብሔር ኃይል ከእግዚአብሔር ድጋፍ የሚፈጸም ነው ማለታቸውና በሌላ በኩል ደግሞ በሰይጣን ኃይል በሰይጣን ድጋፍ የሚፈጸም ነው ሲሉ ፍፁም ሊታረቁ የማይችሉ የተምታቱ ሐሳቦች መሆናቸውን ማንም ትንሽ የሎጂክ የእውነት ትምህርት የወሰደ ሰው እንኳ ሊያስተውለው ይችላል ይህንም ከመጽሐፍ ቅዱስ ስንመለከት፡፡

ከዚህም በኋላ ጋኔን ያደረበትን ዕውር ዲዳም ወደ እርሱ አመጡ፡፡ ዕውሩም ዱዳውም እስኪያይና እስከሚናገር ድረስ ፈወሰው፡፡ ሕዝቡም ሁሉ ተገረሙና እንጃ ይህ ሰው የዳዊት ልጅ ይሆንን አሉ ፈሪሳውያን ግን ሰምተው ይህ በብኤል ዜቡል የአጋንንት አለቃ ካልሆነ በቀር አጋንንትን አያወጣም አሉ፡፡ (12÷22-25)

የልብ መጥመም ትልቅ እርግማን ነው ልቡን ላጠመመ ሰው መድኃኒት የለውም ስለዚህ ከዚህ እርግማን ይሰውረን አሜን፡፡

አባ ሳሙኤል፤

የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስአበባ

 

Please follow and like us:
0
Please follow and like us:
0

የእግዚአብሔር ዕቅድና ፈቃድ ከፍጥረታቱ የተለየ ወይም የራቀ አይደለም፡፡ ዓለምን የፈጠረው ከሰዎች ጋር ዘለዓለማዊ መቀራረብ ወይም ግንኙነት እንዲኖረው ፈልጐ ነው፡፡ ይህ የሚያልፈው ዓለም (ምድር) እንኳን በጊዜው ቢያልፍ በማያልፈው ዘለዓለማዊ ዓለም ከሰዎች ጋር ዐብሮ ለመኖር የማያልፈውን ሰማያዊ ዓለም ፈጥሮአል፡፡ ይህ የሚታየው ዓለም (physical world) የተፈጠረው ለሰዎች መገልገያ እንደሆነ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል፡፡ “ብዙ ተባዙ ምድርንም ሙሉአት፤ ግዙአትም፡፡” ዘፍ. 1÷28፡፡ “ሰማየ ሰማያት ለእግዚአብሔር ወምድርሰ ወሀበ ለእጓለእመሕያው ሰማይ ለእግዚአብሔር መንበሩ ነው ምድርን ግን ለሰው ልጆች ሰጣት” እንዲል፡፡ መዝ. 113÷16፡፡

የብሉይ ኪዳን ጸሐፍት ስለ ሰው የሚገልጽ ብዙ ቃላት ቢጠቀሙም ትልቁን ቁጥር ይዞ የሚገኘውና በብሉይ ኪዳን የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል 562 ጊዜ ተጠቅሶ የሚገኘው አዳም የሚለው ቃል ነው፡፡ ይህ ቃል የሰው ልጆችን ሁሉ ይወክላል፡፡ አዳም ማለትም በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠረ የፍጥረታት ሁሉ ዘውድ የፍጥረታት ሁሉ የመጨረሻና ከፍተኛ ደረጃ ፍጡር ማለት ነው፡፡ ዘፍ. 1÷26-28፣ 2÷7፡፡ ሰው የተፈጠረው በእግዚአብሔር አምሳል ነው “እግዚአብሔር አለ ሰውን በመልካችን እንደ ምሳሌአችን እንፍጠር የባሕር ዓሦችንና የሰማይ ወፎችን እንስሳትንና ምድርን ሁሉ በምድር ላይ የሚንቀሳቀሱትንም ሁሉ ይግዙ፡፡” በማለት ተናግሯል፡፡ ዘፍ. 1÷26፡፡ ይህ ደግሞ የሚያስረዳው እግዚአብሔር ለሰው ምን ያህል ክብር እንደሰጠው የሚያሳይ ነው፡፡ ከዚህም በላይ ምድርን እንዲገዛ ሥልጣን ሰጥቶታል፡፡ አዳም የሚለው ስም የመጀመሪያው ሰው መጠሪያ ስም እንደሆነ ገልጾአል፡፡ በብሉይ ኪዳን የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ውስጥ 42 ጊዜ ተጽፎ የሚገኘውና ስለ ሰው የሚገልጸው ቃል በዕብራይስጡ “ኤኖሽ” የሚለው ሲሆን በአማርኛው ሰው የሚል ትርጉም ይኖረዋል፡፡ ኢዮብ 28÷13፣ መዝ. 89÷3፣ ኢሳ. 13÷12፡፡ በመጀመሪያ ሰው የሚለው ቃል በመጀመሪያ ለተፈጠረው (አዳም) መጠሪያ ስም የሚያገለግል ነበር፡፡ “እግዚአብሔር አምላክም አለ ሰው ብቻውን ይሆን ዘንድ መልካም አይደለም፡፡ የሚመቸውን ረዳት እንፍጠርለት፡፡” ዘፍ. 2÷18፡፡ ሰው የሚለው መጠሪያ ኋላ ሁሉን የሚመለከት የአዳም ልጆች የወል መጠሪያ ሆነ፡፡ “ይህን የሚያደርግ ሰው ይህንም የሚይዝ የሰው ልጅ እንዳያረክሰው ሰንበትንም የሚጠብቅ እጁንም ክፋት ከማድረግ የሚጠብቅ ብፁዕ ነው፡፡” ኢሳ. 56÷2፡፡ ሌላው በብሉይ ኪዳን መጽሐፍ ውስጥ 2160 ጊዜ ተጽፎ የሚገኘውና በጾታ ወንድን የሚመለከት ስለ ሰው የሚናገረው የዕብራይስጡ ቃል ኤሽ (ish) የሚለው ነው፡፡ ይህ ቃል ኋላ የሰው ልጆችን ሁሉ የሚመለከትና መጠሪያ ሆነ፡፡ ወደ አዲስ ኪዳን መጽሐፍ ስንመጣ የምናገኘው አንትሮፖስ (Anthropos) የሚለውን የግሪክ ቃል ነው፡፡ ይህ ቃል አዳም ሰው “ኤሽ”፣ “ኤኖሽ የሚለውን ቃል ሁሉ ጠቅልሎ ስለ ሰው ተፈጥሮና ጠባይ የሚያስረዳ ነው፡፡ ይህ ቃል ሰዎች በተፈጥሮአቸው በጠባያቸው ከእንስሳ፣ ከመላእክት፣ ወዘተ እንደሚለዩ የሚያሳይ ብዙ ትርጉም የያዘ ቃል ነው፡፡

  • ሰዎች ከእንስሳ እንደሚለዩ፡- “እንግዲህ ሰው (Anthropos) ከበግ ይልቅ እንደምን አይበልጥም፡፡” ማቴ. 12÷12፡፡
  • ሰው ከመላእክት እንደሚለይ፡- ዕብ. 2÷5፣ 1ቆሮ. 4÷9፡፡ ምንም እንኳን ጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከሰው በነሣው ሥጋ ፍጹም ሰው ቢሆንም ፍጹም አምላክም በመሆኑ ሰው ከኢየሱስ ክርስቶስ የተለየ ነው፡፡ “ኢየሱስ ክርስቶስ ገልጦልኛል እንጂ እኔ ከሰው (Anthropos) አልተቀበልኩትም አልተማርሁትምም፡፡” እንዲል ገላ. 1÷12፡፡
  • ሰው ከእግዚአብሔር እንደሚለይ “ከሰው (Anthropoids) እንደሆነ ይጠፋሉና ከእግዚአብሔር እንደሆኑ ግን ታጠፏቸው ዘንድ አይቻላችሁም፡፡” የሐ.ሥ 5÷38-40፡፡

የሰው ጥንተ ተፈጥሮ

እግዚአብሔር የመጀመሪያውን ሰው አዳምን ከዐፈር (ጭቃ) እንደፈጠረውም ቅዱሳት መጻሕፍት ይናገራሉ፡፡ የመጀመሪያዋ ሴት (ሔዋን) ከአዳም ጐን እንደተገኘች ተጽፏል፡፡ ማር. 10÷6፣ ዘፍ. 2÷22፡፡ ሰው የተፈጠረው ከዐፈር ቢሆንም ከሌሎች ፍጥረታት የሚለይበት የሰውነት ይዘት (body components) አለው፡፡ ከሰውነት ክፍሎቹም ከፍተኛውን ቦታ የሚይዙትና ሰውን ከመንፈሳውያን ጋር በመንፈሳዊ ዓለም እንዲኖር ካስቻሉት መካከል (የሚያስብ አእምሮ)፣ ነፍስና አእምሮ ሲሆኑ ሌሎችም ተጠቃሾች ናቸው፡፡ መጽሐፍ ቅዱስም ልብ፣ አእምሮ፣ ኩላሊት፣ ወገብ ጉበት የውስጥ ዕቃ፣ ሥጋ ወዘተ ሰውን ሙሉ የሚያደርጉት የአካል ክፍሎች እንደሆኑ ይናገራል፡፡ ልብ የሚለውን የሚታየውን አካል ዕብራይስጡ ሌቭ ወይም ሌቫቭ ይለዋል፡፡ ግሪኩ ደግሞ ካርዲያ (Kardia) ይለዋል፡፡ ዕብራይስጡም ሆነ ግሪኩ ልብ የሚለው በአብዛኛው ከአስተሳሰብ ጋር የሚገናኘውን አካል ነው፡፡ የብሉይ ኪዳን መጽሐፍ ጸሐፍያን ደግሞ ኩላሊት (kidneys) የሚለውን በዕብራይስጡ ኪልያህ (kilyah) የሚገልጹበት ሐሳብም ውስጣዊ ነገርን ነው፡፡ “በአፋቸው አንተ ቅርብ ነህ ከልባቸው (ኩላሊት ግን ሩቅ ነህ)፡፡ ኤር. 12÷2፡፡ በአዲስ ኪዳን ስለ ኩላሊት የተነገረበት አንድ ቦታ ላይ ብቻ ነው፡፡ ይኸውም ኩላሊትንና ልብን የምመረምር እኔ እንደሆንሁ ያውቃሉ፡፡” ራእ. 2÷23 የሚለው ነው፡፡ ምንም እንኳን በሚዳበስ አካል ባይገለጽም ፈቃድ (will) ሌላው ከፍተኛው መንፈሳዊ የአካል ክፍል ነው፡፡ ማር. 12÷30፡፡

በአጠቃላይ ሰው ምንም እንኳ አራት ባሕርያተ ሥጋ ቢኖሩትም ከሁለት ዋና ዋና አካሎች የተፈጠረና የተሠራ ነው፡፡ የኸውም ከሥጋ (body) እና ከነፍስ (soul)፡፡ ትራይኮቶሚስቶች (Trichotomists) መንፈስን (spirit) በመጨመር ሰው ሦስት ነገሮችን ይዞአል ይላሉ፡፡ ሥጋ የሚለውን ዕብራይስጡ ከሌሎች ሥጋ የሰውን ሥጋ በተለየ ቃል ባሳር (Basar) ሲለው ነፍስን ደግሞ ነፌሽ (nephesh) ይላል፡፡ ይህም ከግእዙ ጋር ይቀራረባል፡፡ ነፍስ የሚለው ቃል በተለያየ አጠቃቀም 755 ጊዜ በብሉይ ኪዳን መጻሕፍት በሰፊው ተጽፏል፡፡ ለምሳሌ ነፍስ ሕይወት ወይም ሰውነት የሚል ትርጉም አለው፡፡ ኢያሱ. 2÷14፣ 1ኛ ነገ. 19÷3፣ ኤር. 52÷28፡፡ ነፍስ ሙሉ ሰውነትን ይገልጻል፡፡ “ዮሴፍ አባቱ ያዕቆብና ሰባ ዐምስት ነፍስ የነበረውን ቤተ ዘመድ ሁሉ ልኮ አስጠራ፡፡” የሐዋ. 7÷14፡፡ ነፍስ ሥጋን ይገልጻል፡፡ ማር. 8÷35፡፡ ነፍስ ኀይል የሚል ትርጉም ይኖረዋል፡፡ ማቴ. 22÷37፡፡ ሌላው ከነፍስ ጋር ተያይዞ የሚነገረው መንፈስ (spirit) ነው፡፡ በዕብራይስጥ ሩአህ (Ruah) ይባላል፡፡ በብሉይ ኪዳን መጽሐፍ ቅዱስ ላይ 387 ጊዜ ተጠቅሷል፡፡ መንፈስ በቀጥተኛ ትርጉሙ ደግሞ የሚንቀሳቀስ አየር ወይም ነፋስ ማለት ነው፡፡ መጽሐፍ ቅዱስም መንፈስ የማይዳሰስ ውስጣዊ እንቅስቃሴ ወይም መነቃቃት የሚፈጥር ታላቅ የሰው የአካል ክፍል እንደሆነ ይናገራል፡፡ ምሳ. 16÷32፣ ኢሳ. 26÷9፡፡ መንፈስ በሥጋ ውስጥ እንደሚያድር ነቢዩ ዳንኤል እንዲህ በማለት ይናገራል፡፡ “በእኔ በዳንኤል በሥጋዬ ውስጥ መንፈሴ ደነገጠችብኝ፡፡” የሚለውን መመልከቱ በቂ ማስረጃ ነው፡፡ ዳን. 7÷15፡፡

ሰው መባል የሚችለው አራቱ ባሕርያት ያሉት ሥጋንና ነፍስን የያዘ አካል ነው፡፡ ሥጋ ብቻውን ሰው አይባልም ነፍስም ብቸዋን ሰው መባል አትችልም፡፡ የበደለ ሰው ነው እንጂ ሥጋ ብቻ አይደለም፡፡ በክርስቶስ ድኅነት ያገኘ ሰው እንጂ ነፍስ ብቻ አይደለችም፤ የበደለ ሰው በመሆኑ ኋላም የሚፈረድበት ወይም የሚፈረድለት ሰው ነው፡፡ ለዚህም ነው የሥጋ ትንሣኤ ያስፈለገው፡፡ ሰው የሁለቱ የነፍስና የሥጋ ውሑድ ነው፡፡ “ትራይከቶሚስቶች” ሰው ሦስት ነገሮችን የያዘ ነው ይላሉ፡፡ ከዚህ ቀጥለን የሚከተሉትን አመለካከቶች በዝርዝር እንመለከታለን፡፡

ሀ. ትራይኮቶሚዝም (Trichotomism)፡- ትራይኮቶሚስቶች አስተሳሰብ ሰው ሥጋ ነፍስና መንፈስ እነዚህን ሦስት ነገሮች የያዘ ነው የሚል አስተምህሮ ያላቸው ሲሆኑ የሰው ልጅ በሥጋው ከሥጋውያን ጋር በሥጋው ዓለም ሲኖር በነፍሱና በመንፈሱ ደግሞ ከመንፈሳውያን ጋር በመንፈሳዊው ዓለም ይኖራል፡፡ ነፍስ ሥጋን የምታንቀሳቅስ የሥጋ ሕይወት ናት፡፡ ይኸውም ደመ ነፍስ የሚባለው ነው፡፡ እንደ እነርሱ አስተሳሰብ ደመ ነፍስ እንደማንኛውም እንስሳ ነፍስ ነው ይላሉ፡፡ ይህቺን ነፍስም የሕይወት እስትንፋስ ወይም የሥጋ ሕይወት ናት ብለው መንፈስ ደግሞ የማይሞት የሰው ከፍተኛው አካል ነው ይላሉ፡፡ ሰው እግዚአብሔርን የሚያውቅበት ዕውቀት ከመንፈሳውያን ጋር የሚኖርበት አካል ነው፡፡ ነፍስ ኀይል የምታገኘውም በመንፈስ ነው፡፡ ነፍስ በሥጋ ውስጥ ስታድር መንፈስ ደግሞ በነፍስ ውስጥ ታድራለች፡፡ መንፈስ በሥጋ ውስጥ ቢያድር ኖሮ ሥጋ መዋቲ ባልሆነም ነበር፡፡ እንስሳት በነፍሳቸው ውስጥ የምታድር መንፈስ ስለሌላቸው ሕያዋን አይደሉም፡፡ ነፍስና መንፈስ በማይለያይ ውሕደት የተጣመሩ ናቸው፡፡ የሰው ነፍስ ሕይወቷ መንፈስ ነው፡፡ እርሱም ከሦስት ነገሮች የተገነባ ነው የሚሉት፡፡

ለ. ዳይኮቶሚዝም (Dictomism)፡- ይህ ቲዎሪ ሰው የሁለት ነገሮች ውሑድ እንደሆነ ይናገራል፡፡ እነዚህ ሁለት ነገሮችም በዚህ ዓለም ያሉትን ፍጡራን የሚዛመድበት ሥጋ (ቁስ አካል) (material body) እና ከመንፈሳውያን ጋር አንድ የሚያደርገው ነፍስ ወይም መንፈስ (Soul or spirit) ናቸው፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ነፍስና መንፈስን አንዱን በአንዱ በመተካት መንፈሳዊውን ሁኔታ ይገልጽበታል፡፡ ሁለቱም ቃላት ሕያው የሆነውን የሰው ልጅ የተፈጠረበትን ነገር (element) ይገልጻሉ፡፡ ሁለቱም ቃላት የሚወክሉት አንድ ነገርን ነው፡፡ ይኸውም የማይሞተውን የሰውን ነፍስ ነው፡፡ ቅድስት ድንግል ማርያም ወላዲተ አምላክ እግዚአብሔርን ባመሰገነችበት ምስጋና መረዳት ይቻላል፡፡ “ነፍሴ ጌታን ታከብረዋለች መንፈሴም በአምላኬ በመድኃኒቴ ሐሤት ታደርጋለች” መንፈሴ ኅሊናዬ ሁለንተናየ ማለት ነው፡፡ ሉቃ. 1÷46-47፡፡ የሰላም አምላክ እግዚአብሔር ፈጽሞ ይቀድሳችሁ ነፍሳችሁን መንፈሳችሁንና ሥጋችሁንም 1 ተሰሎ. 5÷23 የኢዮብም ንግግር “እስትንፋሴ በእኔ ውስጥ የእግዚአብሔርም መንፈስ በአፍንጫዬ ውስጥ ገና ሳለ…” እንዲል፡፡ ኢዮብ 27÷3፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ መንፈስና ነፍስን ጐን ለጐን አንድ ዐይነት መልእክት ለማስተላለፍ በአንድ ጊዜ ይጠቅሳቸዋል፡፡ ጌታችንና መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በማቴዎስ ወንጌል ስለ መዋቲ ሥጋ ሲናገር “ስለዚህ እላችኋለሁ ስለነፍሳችሁ በምትበሉትና በምትጠጡት ወይም ስለ ሰውነታችሁ በምትለብሱት አትጨነቁ፤ ነፍስ ከመብል ሰውነትም ከልብስ አይበልጥምን?” ብሏል፡፡ ማቴ. 6÷25፡፡ እዚህ ላይ ስለነፍሳችሁ ያለው ረቂቁን ወይም የማይሞተውን ነፍስ ለማለት ሳይሆን ሥጋን የሚመለከት ነው፡፡ ስለ ሥጋ ለመናገር ነፍስ የሚልበት የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል በብዙ ቦታ ተገልጿል፡፡ ነፍስ በሥጋ ስለምታድርና ሥጋን ስለምታንቀሳቅስ ስለ ሥጋ ለመናገር ሲፈልግ ነፍስ ይላል፡፡ በዚሁ ወንጌል ላይ ደግሞ ነፍስንና ሥጋን ለይቶ የእያንዳንዱን ባሕርያቸውን ጭምር ተናግሮአል፡፡ “ሥጋንም የሚገድሉትን ነፍስን ግን መግደል የማይቻላቸውን አትፍሩ፡፡” እንዳለ፡፡  ማቴ. 10÷28፡፡ አቤቱ ነቢያትህን ገደሉ መሠዊያችንም አፈረሱ እኔም ብቻዬን ቀረሁ ነፍሴንም ይሻEታል፡፡ ሮሜ 11÷3፡፡ አንዳንዴም መጽሐፍ ቅዱስ ሙሉ ሰውነትን (ነፍስንና ሥጋን) በነፍስ ተክቶ ይናገራል፡፡ “የሕፃኑን ነፍስ የፈለጉት ሞተዋልና፡፡…” ማቴ. 2÷20፡፡ እዚህ ላይ የሕፃኑን ነፍስ የሚለው ራሱ ሕፃኑን ሙሉ ሰውነት ማለት ነው እንጂ ሥጋውን ለይቶ ነፍሱን ብቻ ማለቱ አይደለም እንዲሁም “ኢትቅትል ነፍሰ” እንዲል ነፍስ አትግደል ሲል ነፍስ የምትሞት ሆና አይደለም ለሥጋ ሰጥቶ መናገሩ ነው፡፡ “ዳይኮቶሚስቶች፤ ትራይኮቶሚስቶች” የሚያቀርቡትን የተለያዩ መረጃዎች ትርጉማቸውንና ሐሳባቸውን በማስተካከል ውድቅ ያደርጓቸዋል፡፡ የሐዋርያው የቅዱስ ጳውሎስን አስተምሮ ለዕብራውያን የጻፈውን መልእክት እንመልከት፡፡ “የእግዚአብሔር ቃል ሕያው ነውና የሚሠራም ሁለትም አፍ ካለው ሰይፍ ሁሉ ይልቅ የተሳለ ነው “ወይፈልጥ ነፍሰ እመንፈስ”፡፡ ነፍስንና መንፈስንም ጅማትንና ቅልጥምንም እስኪወጋ ድረስ ይወጋል ያለበት ምክንያት ቢረቅበት ነው ነገር ግን በሐልዮ በነቢብ በገቢር የተሠራውን መርምሮ ይፈርዳል ሲል ነው፡፡” ዕብ. 4÷12፡፡ ጅማትና ቅልጥም የሚዳሰስ መዋቲ የሥጋ ክፍል ወይም ሁለቱ በአንድነት ሥጋን ይገልጻሉ፡፡ አንድ ሥጋ ይባላሉ እንጂ ሁለት አይደሉም፡፡ በተመሳሳይ መልኩ ነፍስና መንፈስ ደግሞ የማይታየውን ረቂቁንና የማይዳሰሰውን የሰውነት ክፍል የሚያመለክቱ ናቸው፡፡

“እስመ ዘተወልደ እምሥጋ ሥጋ ውእቱ”

ከግዙፍ ሥጋ የሚወለድ ግዙፍ ነውና ከረቂቅ መንፈስ የምትወለድ ነፍስ ረቂቅ ናትና ከመንፈስ ቅዱስ የሚወልዱት ልደት እንዲህ ነውና መንፈስ በወደደው ረድኤቱን ያሳድራል “ወቃሎ ትስምዕ” ትንቢት ሲያናግር ሱባዔ ሲያስቆጥር ትሰማዋለህ “ሀብተ ሙሴ በኢያሱ ሀብተ ኤልያስ በኤልሳዕ ሲያድር አታውቅም ከመንፈስ ቅዱስ የሚወለዱት ልደትም እንዲህ ነው፡፡ መንፈስ ቅዱስ በወደደው ያድራል ቋንቋ ሲያናግር ምስጢር ሲያስተረጉም ትሰማዋለህ ይላል”፡፡ ዮሐ. 3÷6፡፡

መንፈስ ቅዱስ ምእመናንን ንስኃ እንዲገቡና በክርስቶስ እንዲያምኑ ልብን ይለውጣል አማኝ የሆነ ሰውን ሥጋውን እንዲጾም እንዲጸልይ በሕይወቱ ሁሉ ይመራዋል እንደ ሥጋ ፈቃድ ብትኖሩ ትሞታላችሁ፡፡ ነገር ግን በመንፈሳዊ ሥራ የሥጋችሁን ፈቃድ ብትገድሉ ለዘለዓለም በሕይወት ትኖራላችሁ በእግዚአብሔር መንፈስ የሚሠሩ ሁሉ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፡፡ ሮሜ. 8÷13፡፡

መንፈስ ማለት መንፈሳዊ ሥነ-ምግባር ነው፡፡ የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ምጽዋት፣ ቸርነት፣ እምነት፣ ገርነት፣ ንጽሕና ነው፡፡ በጌታችን በመድኀኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ያመኑ ግን ሰውነታቸውን ከምኞትና ከኀጢአት ለዩ አሁንም በመንፈስ እንኑር በመንፈስም እንመላለስ ገላ. 5÷22፡፡ ኤፌ. 4÷30 – 1ቆሮ. 12÷13፡፡

 

አባሳሙኤል፤

የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

እና የቅዱስ ሲኖዶስ አባል

አዲስአበባ

 

 

Please follow and like us:
0