Archives

All posts for the month March, 2017

 

፯.  መዝሙር ዘኒቆዲሞስ፦ ሖረ ኀቤሁ

    ምስባክ፦  ሐወጽከኒ ሌሊተ ወፈተንኮ ለልብየ፤ አመከርከኒ

    ወኢተረክበ ዐመፃ በላዕሌየ፤ ከመ ኢይንብብ አፉየ ግብረ

    እጓለ እመሕያው (መዝ 16፥3-4)።

   ምንባብ፦ ዮሐንስ. 3፥1-12

ዳግም ልደት«ሰው ዳግመኛ/እንደገና ካልተወለደ የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም»  (ዮሐ. 3፥3)

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ኒቆዲሞስ ከተባለ የኦሪት ሕግ ሊቅና መምህር ጋር ያደረገውን ውይይት ነው። ኒቆዲሞስ የኦሪት ሕግ ሊቅና መምህር ከመሆኑም በላይ የአይሁድን ሕዝብ በበላይነት ያስተዳድሩ የነበሩት 70 ምሁራን ሊቃውንት የሚገኙበት ታላቅ ሸንጎ አባል ነበር። የአይሁድ ሸንጎ አባላት የአይሁድ እምነት፣ ሕግና ባህል እንዳይፈርስና እንዳይጣስ ጠንቅቀው መጠበቅና ማስጠበቅ ከፍተኛ ኃላፊነት ነበረባቸው። ስለዚህም ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የአይሁድን እምነትና ባህል ይነቅፍ ስለነበረ፣ አይሁድና የአይሁድ  ሸንጎ  አባላት እሱንና ትምህርቱን ሁሉ አይቀበሉም ነበር።

ሆኖም ኒቆዲሞስ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስን ትምህርትና ያደረጋቸው የነበሩትን ተአምራት ስምቶ በልቡ ይደነቅ ነበር። ስለሆነም ሁሉንም ጠንቅቆ ለማወቅ በነበረው ታላቅ ፍላጎት ወደ ጌታ ሄዶ ቃል በቃል ሊያነጋግረውና ሁሉንም ከእርሱ ለመረዳት ይፈልግ ነበር። ነገር ግን ጌታ ኢየሱስን የሚከተልና ትምህርቱን የሚቀበል እሱንም መሲሕ መሆኑን የሚያምን ሰው ሁሉ ከአይሁድ ማኀበር እንዲለይና እንዲወገዝ የአይሁድ ባለሥልጣኖች ወስነው ነበር። ኒቆዲሞስም ይህንን በመፍራት በተለይም እሱ ራሱ ከባለሥልጣኖቹ አንዱ ስለነበር፣ በይፋ ወደ ጌታ ለመሄድ አልፈለገም። ስለዚህ ኒቆዲሞስ ወደ ጌታ የሄደው በሥውር ማት በሌት ነበር። በሌሊት የሄደበትም ሌላው ምክንያት ምሥጢራትንና በተለይም የሃይኖት  ተምህርትን ጠንቅቆ ለማወቅና ለመረዳት ምቹ ጊዜ ሌሊት ስለሆነ ነበር። አእምሮም የሚሰበሰበው ሌሊት ነው።

ውይይቱ፦ ኒቆዲሞስ ወደ ጌታችን ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘንድ ሌሊት ሄዶ ሰፊ ውይይት አደረገ።  በውይይቱም ጊዜ ኒቆዲሞስ «መምህር ሆይ! እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ካልሆነ በቀር እነዚህን  አንተ የምታደርጋቸውን ተአምራት ሊያደርግ የሚችል ማንም የለምና አንተ መምህር ሆነህ ከእግዚአብሔር እንደመጣህ እናውቃለን፤» አለው

ጌታችን ኢየሱስም «እውነት እውነት እልሃለሁ ሰውዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔር መንግሥት ሊያይ አይችልም፤» አለውይህም ማለት ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም ማለት ነው። «እንደገና መወለድ፤» « ዳግመኛ መወለድ» የሚለው አነጋገር እጅግ አስቸጋሪ ነው። ይህ አነጋገር ለኒቆዲሞስም እጅግ የረቀቀ አነጋገር፣ የረቀቀ ምስጢር ነበር የሆነበት። ይህ ለኒቆዲሞስ ሊገባው አልቻለም። ስለዚህም ኒቆዶሞስ «ታዲያ ሰው ከሸመገለ በኋላ እንዴት ሊወለድ ይችላል? ዳግመኛ ወደ እናቱ ማኀፀን ገብቶ መወለድ ይችላልን? ብሎ ጌታ ጠየቀው።
የሦስት  ፫ ዓይነት መወለድበመንፈሳዊ ትምህርትና በአባቶች ትምህርት መሠረት አንድ ሰው ሦስት ዓይነት ልደት አለው። 1ኛ/ አንድ ሰው በተፈጥሮ ሕግ መሠረት ከእናትና ከአባቱ ይወለዳል፤ ይህ በተፈጥሮ ሕግ የሚገኝ ልደት ነው።

፪ኛ ሁለተኛው ልደት ከመንፈስ ቅዱስ መወለድ  ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም እንዲህ ሲል ገልጦ ለኒቆዲሞስ መለሰለት፦ «እውነት እውነት እልሃለሁ ሰው ከውኃና ከመንፈስ ቅዱስ ካልተወለደ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም።» ይህ ከላይ እንደተገለዐው ጥምቅት ነው። ሰው በሕፃንነቱም ሆነ ከአደገ በኋላ ጥምቀትን ከተቀበለ (ክርስትና ከተነሣ) አዲስ ሰው ሆነ ማለት ነው፤ እንደገና ተወለደ ማለት ነው።  በጌታ አነጋገር ኒቆዲሞስ የዱሮውን ሥርዐትና እምነት ትቶ በክርስቶስ አዲስ ሰው መሆነ ነበረበት። በክርስቶስ አምኖ መጠመቅ ነበረበት። አዳም የጌታን ትእዛዝ አፍርሶ አትብላ የተባለውን ዕፅ በለስን በመብላቱ የእግዚአብሔር ትእዛዝ በማፍረሱ ከእግዚአብሔር ርቆ ነበር። በዚህም እንደሞተ ተቆጥሯል። የሰው ከባዱ ሞት ከእግዚአብሔር ፊት መለየት፣ ከእግዚአብሔር ፊት መራቅ ነው። አዳም የእግዚአብሔር ልጅ ነበር፣ ነገር ግን በበደለ ጊዜ፣ ኃጢአት ከሠራ በኋላ የእግዚአብሔር ልጅነትን አጥቶ ከእግዚአብሔር ርቆ ነበር። ያንን ያጣውን የእግዚአብሔር ልጅነት መልሶ የሚያገኘው በጥምቀት ነው። ስለዚህ በምንጠመቅበት ጊዜ ያንን ያጣነውን የእግዚአብሔር ልጅነት እንደገና እናገኛለን። ስለዚህ ነው ጥምቀት አዲስ መወለድ፣ አዲስ ልደት የሚባለው።

፫. አንድ ሰው ያልተስተካከለ ሕይወት በኃጢአት የተጨማለቀ ኑሮ የሚኖር ከሆነ፣ ይህ ሰው በእግዚአብሔርም ዘንድ በኀብረተሰቡም ዘንድ እንደሞተ ነው የሚቆጠረው። ይህ ሰው ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ለመግባት፣ ወደ ቤተ እግዚአብሔር ለመመለስ የሚችለው የቀድሞውን የተበላሸ ሕይውት፣ የቀድሞውን የተበላሸ ሕይውት የቀድሞውን በኃጢአት የተጨማለቀ ኑሮ እርግፍ አድርጎ በመተው መለወጥ ያስፈልገዋል። አንድ ኃጢአተኛ ሰው፣ አንድ ያልተስተካከለ ኑሮ የሚኖር ስው የቀድሞ መጥፎ ሥራውን ትቶ ወደ እግዚአብሔር የተመለሰ እንደሆነ ወደ ኅብረተሰቡም ትመልሶ መልካም ሕይወት መኖር ከጀመረ የሀ ሰው እንደገና ተወለደ ይባላል። አዲስ ሰው ሆነ ይባላል። በኅብረተሰቡም አነጋገር  « እገሌ እኮ አዲስ ሰው ሆኗል፤ አዲስ ፍጡር ሆኗል፤ ይባላል።

ጌታችን  «ሰው ዳግመኛ ካልተወለድ  በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም፤» ያለው ለኒቆዲሞስ ብቻ አይደለም። ጌታችን ሁላችንንም «እንደገና ካልተወለዳችሁ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት አትገቡም፤»  ይለናል። ምናልባት ክፉ ሥራ በመሥራት፤ የኃጢአት ሥራ በመሥራት እግዚአብሔር አስቀይመነው ይሆናል። ጎረቤቶቻችንን፤ ወንድሞቻችንን፤ እህቶቻችንን  አስቀይመን ይሆናል ይሆናል። ቂም በቀልም ይዘን ይሆናል። እንግዲህ ክፉ ሥራችንን እርግፍ አድርገን በመተው፤ ያስቀየምነውንም ይቅርታ በመጠየቅ፣ እኛንም ያስቀየመንን ይቅር በማለት ወደ እግዚአብሔር ከተመለስን አዲስ ሰዎች፣ አዲስ ልጆች እንሆናለን ማለት ነው። መለወጥ አለብን፤ እንደገና መወለድ አለብን። አዲስ ሰዎች መሆን አለብን። ይህን ከአደረግን ልዑል እግዚአብሔር ይቅር ባይና መሐሪ ስለሆነ  ይቅር ብሎ ይቀበለናል።

ጌታም በማቴዎስ ወንጌል « ተመልሳችሁ እንደ ሕፃናት ካልሆናችሁ ወደ ምንግሥተ ሰማያት መግባት አትችሉም፤» (ማቴ. 18፥2) ይለናል። ሕፃን የዋህ ነው፤ ንጹሕ ነው፤

ተንኮልንም አይሠረም። ሕፃን ቂም በቀል አይዝም፤ ክፉት ተንኮል የለበትም። በአባቱም ላይም ታላቅ እምነት አለው። እኛም እንደ ሕፃናት መሆንአለብን፤ ከቂም በቀል፤ ከክፉት፤ ከተንኮል መራቅ አለብን። ይህን ያደረግን እንደሆነ የእግዚአብሔር ልጆች እንባላለን። ወደ እግዚአብሔር መንግሥትም በቀላሉ እንገባለን። ስለ ሕፃናት ቂም በቀል አለመያዝ አንድ ታሪክ ልንገራችሁ።

በአንድ መንደር ሁሉት ቤተሰቦች ነበሩ። ሁለቱም ቤተሰቦች በዕድሜ የተስተካከሉ ሁለት ልጆች ነበሯቸው። አንድ ቀን ሁለቱ ልጆች ሲጫወቱ  ተጣልተው አንዱ ልጅ ሌላውን ልጅ ጥቂት ያቆስለዋል። በዚህ ምክንያት ሁለቱ ቤተሰቦች ይጣሉና ይኳረፉሉ። መኳረፉቸውንም የሰሙ ጐረቤቶች ሁለቱን ቤተሰቦች ሊያሰማሙና ሊያስታርቁ ሽምግልና ይቀመጣሉ። ሽማግሌዎች ለማስታረቅ በሚጥሩበት ጊዜ ሁለቱ ቤተሰቦች አንታረቅም በማለታቸው ሽማግሌዎቹ ጥቂት ተቸግረው ሳለ፣ ሁለቱን ልጆች ሩቅ ሆነው ሲጫወቱ ይመለከታሉ። አንዱ ሽማግሌ የሚጫወቱት ልጆች እነማን እንደሆኑ  ለማወቅ በዕድሜ አነስተኛ የሆነውን ሽማግሌ ይልከዋል። ሰውዬውም ሄዶ ሲመለከት የሚጫወቱት ልጆች እነዚያ የተጣሉት ልጆች መሆናቸውን ይረዳል። ተመልሶ ለተሰበሰቡት

ሰዎች «እኛ ከልጆቹ ያነስን ነን፤ እነሱ በታላቅ ፍቅር ይጫወታሉ። መጣላታቸውንም  ፈጽሞ ረስተውታል። ታዲያ እናንተ ምን እንሁን ነው የምትሉት?» ብሎ ከነገራቸው በኋላ፣ ሁሉም ተገርመው ታርቀው ተለያዩ ይባላል።

የእግዚአብሔር ባለሟል የነበረው ንጉሡ ዳዊት ወደ አምላኩ ሲጸልይ « አቤቱ ንጹሕ ልብን ፍጠርልኝ፤ የቀናውንም መንፈስ በውጤ አድስልኝ፤» (መዝ. 50፥10) ሲል ጸልዮአል። ኒቆዲሞስ ይህንን መዝምር ጠንቅቆ ያውቅ ነበር። ኒቆዲሞስ ሊቅ ስለነበር ነው ጌታ «አንት የእስራኤል መምህር ሆነህ ይህን እንዴት አታውቅም?» ያለው።

ከእግዚአብሔር የተወለደ ሰው ሁሉ የተበላሸ ሕይወት፤ በኃጢአት የተጨማለቀ ሕይውት ሊኖረው አይችልም። ቅዱስ ዮሐንስ ወንጌላዊው ስለዚህ ጉዳይ አበክሮ ሲናገር  «ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአት ፈጽሞ አይሠራም፤ ሊሠራም አይችልም፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ባሕርይ በውስጡ ስለሚኖርና ከእግዚአብሔር ስለ ተወለደ ነው፤» ይላል ( 1ኛ.ዮሐ 3፥9)። ቀጥሎም ይኸው ሐዋርያ እንዲህ ይላል «ኃጢአት የሚሠራ ሁሉ የዲያብሎስ ልጅ ነው፤ ይለናል።(3፥8) የዲያብሎስ ልጅ ለመሆን የሚፈልግ ሰው ይገኛል? በዕርግጥ የዲያብሎስ ልጅ ለመሆን የሚፈልግ ማንም የለም። መቼም ክፉ ነገር ስንሠራ፣ ኃጢአት ስንሠራ የምንሠራው ሥራ ሁሉ ክፉ መሆኑን፣ ኃጢአት የምንሠራ መሆኑን እናውቃለን፤ እያወቅን እኮ ነው ኃጢአት የምንሠራው። እንግዳህ በክፉ ሥራችን፣ በኃጢአታችን ልዑል እግዚበሔር  እንዳይፈርድብን ክፉ  ከመሥራት ኃጢአት ከመሥራት ራሳችንን መከልከል አለብን። አዲስ ሰዎች መሆን አለብን። እንግዲህ ልዑል እግዚአብሔር የሚወደውን ምልካም ሥራ ሠርተን የእግዚአብሔር ልጆች ለመባል ያብቃን!! ሰማያዊ መንግሥቱንም ለመወረስ ይርዳን። አሜን!!

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ  ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበበ

 

፮.   መዝሙር የገብር ኄር፦  መኑ ውእቱ ገብር ኄር

     ምስባክ፦ ከመ እንግር ፈቃደከ  መከርኩ  አምላኪየ፤

     ወሕግከኒ በማዕከለ ከርሥየ፤ ዜኖኩ ጽደቀከ በማኀበር

     ዐቢይ (መዝ. 39፥8-9)።

     ምንባብ፦ ማቴ 25፥14-31 

« ኦ ገብርሄር ወምእመን ዘበኍዳጥ ምመነ ኮንከ ዲበ ብዘህ እሰይመከ»

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በእስራኤል ምድር እየዞረ በሚያስተምርበት ወቅት ሰዎች ወደ መንግሥተ ሰማይ መግባት ስለሚያስችላቸው መልካም ነገር ሲያስተምራቸው አንድ ምሳሌ ይነግራቸዋል። ይኸውም አንድ ባለጸጋ ሰው ነበር፤ ይህ ባለጸጋ ወደ መንገድ ሌሄድ ሲነሣ ሦስት (አገልጋዮቹን) «ቦ ለዘውሀቦ» ጠርቶ ነግደው እንዲያተርፉበት ለአንዱ አምስት መክሊት፣ ለሁለተኛው ሁለት መክሊት፣ ለሦስተኛው ደግሞ አንድ መክሊት ሰጥቷቸው ሄደ።

ወዲያውኑ ሁለቱ ብላቴኖች በመውጣትና በመውረድ እንዲሁም በየሀገሩ በመዘዋወር  በተሰጣቸው ገንዘብ መነገድ ጀመሩ። በመነገድ ሌላ አምስት መክሊት አተረፈ። ሁለት መክሊት የወሰደውም እንደዚሁ ወጥቶ ወርዶ በመነገድ ሌላ ሁለት መክሊት በማትረፍ እጥፍ አደረገ። አንድ መክሊት የወሰደው ግን ወጥቶ ወርዶ ሳይነግድ የተሰጠው አንድ መክሊት ይጠፋብኛል በማለት ፈርቶ በገንዘቡ በመነገድ ፈንታ የጌታውን ገንዝብ መሬት ቆፍሮ በመቀበር መሬት ውስጥ አስቀመጠው።

ከጥቂት ጊዜያት በኋላ የእነዚያ አገልጋዮች ጌታ ከሄደበት ሩቅ አገር ተመልሶ መጣና ከአገልጋዮቹ ጋር መተሳሰብ ጀመር። በገንዘቡ ምን እንደሠሩበት ይቈጣጠራቸው ጀመር። አምስት መክሊት የወሰደው አገልጋይ ወደ ጌታው ቀርቦ «ጌታ ሆይ! አምስት መክሊት ሰጥተኸኝ ነበር፤ እነሆ ወጥቼ ወርጄ ሌላ አምስት መክሊት አትርፌአለሁ ብሎ አሥራ መክሊት ሰጠው። ጌታውም በአገልጋዮ እጅግ ተደስቶ «አንተ» ታማኝና መልካም አገልጋይ! በጥቂት ነገር ታማኝ ሆነህ ሰለተገኘሀ በብዙ ነገር ላይ እሾምሃለሁ ና የጌታህን ተድላ ደስታ ለመካፈል ግባ፤» አለው። ሁለት መክሊት የወሰደውም ቀርቦ «ጌታ ሆይ! ሁለት መክሊት  ሰጥተኸኝ ነበር እነሆ ወጥቼ ወርጄ ሌላ ሁለት መክሊት አትርፌአለሁ፤» ብሎ ለጌታው  አራት መክሊት ሰጠው። ጌታውም ተድስቶ «መልካም ነው! አንተ ታማኝና ደግ አገልጋይ በጥቂት ነገር ታማኝ ሆነህ ስለተገኘህ በብዙ ነገር እሾምሃለሁ፤ ና የጌታህን ተድላ ደስታ ለመካፈል ግባ፤» አለው። በመጨረሻም ያ አንድ  መክሊት፤» የተቀበለው አገልጋይ ቀርቦ «ጌታ ሆይ! አንተ ጨካኝ ሰው መሆንህን ስለማውቅ ገንዘብህ የጠፋብኝ እንደሆነ የምከፍለው አላገኝም ብዬ በመፍራት ገንዘቡን በመሬት ውስጥ ቀበርሁት፤ ይኼውልህ! የሰጠኸኝ ገንዘቡን» በመሬት ውስጥ ቀበርሁት፤ ይኼውልህ  የሰጠኸኝ ገንዘብ» ብሎ አንዱን መክሊት ሰጠው። ጌታው ግን እጅግ ተቁጥቶ እንዲህ አለው፦ አንተ ክፉና ሰነፍ አገልጋይ! ገንዘቤን ተቁጠቶ አንዲሀ አለው አንተ ክፎና ሰነፍ አገልጋየ ገንዝቤን ለለዋጮች ወይንም ለአተራፊዎች በሰጠኸው ነበር፤ እኔም ገንዘቤን ከነትርፋ እወስድ ነበር።» ወደ ሌሎች ሠራተኞቹ  ዞር ብሎ «በሉ ገንዘቡን ተቀበሉና አሥራ መክሊት ላለው ስጡት፤ ላለው ይጨመርለታል ይበዛለታልም፤ ከሌላው ሰው ግን ያው ያለው እንኳ ይወሰድበታል፤» አላቸው

እንደሚታወቀው እግዚአብሔር ከፈጠረው ፍጥረት ሁሉ ሰዎች በጠባያቸው፤ በሙያቸው፣ በፍላጎታቸው የተለያዩ ናቸው። በሙያ ረገድ እንኳ ብንሄድ  አንዱ ገብሬ ሲሆን፣ ሌላው ነጋዴ ነው፤ አንዱ ሐኪም ሲሆን ሌላው መሐንዲስ፣ ወይም ፓይሎት ነው፤ አንዱ ሜካኒክ ሲሆን ሌለው ደግሞ ጸሐፊ ወይመ የሂሳብ ባለሙያ ወይም አስተማሪ/ፕሮፌሰር ነው። በኅብረተሰባችን ውስጥ የተለያዩ ሙያዎች አሉ። ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከዚህ በላይ የተነገረውን ትምህርት በሚያስተምርበት ጊዜ የነበሩት ሰዎችም በፆታ፣ በሙያ፣ በዕድሜ የተለያዩ ነበር። በትምህርታቸውና በሕግ ዐዋቂነታቸው በጊዜው ከነበሩት ሰዎች እጅግ የላቁ የመጠቁ ሰዎች ነበሩ፣ ለምሳሌ ጸሐፍት፣ ፈሪሳውያን፣ ሰዱቃውያን፣ ካህናት፣ ቀራጮች፣ ዓሣ – አጥማጆች፣ ገበሬዎች፣ ነጋዴዎችም ነበሩ።

ከእግዚአብሔር የሚሰጠው ልዩ ልዩ ሀብት፣

ከእግዚአብሔር የሚሰጠው ሀብት የተለያየ ነው። ሥጋዊም መንፈሳዊም ሀብት አለ፤

እነዚህም፦

፩.  ዕውቀትፍልስፍና፣ ሕክምና፣ ምሕንድስና፣ አስተማሪነት፣ የእጅ ጥበብ፣ ግብርና፣ ንግድ ወዘተ ይህ ሁሉ ከእግዚአብሔር የሚሰጥ ሀብት ነው። እያንዳንዳችን ያለን ሀብት፣ ንብረት፣ ዕውቀት  ሁሉ ሕይወታችንም ጭምር የእግዚብሔር ስጦታ ነው። ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ «ከእግዚአብሔር (ያልተሰጠህ) ምንድን ነው?» (1ቆሮ. 4፥7) በማለት እያንዳችንን ይጠይቀናል። ሐዋርያው ቅዱስ ያዕቆብም «ማናቸውም መልካም ስጦታ፣ ማናቸውም ፍጹም በረከት የሚሰጠው ከእግዚአብሔር ነው፤» ይለናል (ያዕ.1፥17)።

ከላይ እንደተጠቀሰው ሦስቱ  ሰዎች የተለያየ ስጦታ ነው የተሰጣቸው። በዚያ በተሰጣቸው። ስጦታ ወጥተው ወርደው በመሥራት ትርፍ ማግኘት ነበረባቸው። ለእኛም ለእያንዳንዳችን  ከእግዚአብሔር የተሰጠን ሰጦታ አለን። በእነዚህም በተሰጡትን ስጦታዎች ቢሚገባ መሥራት ይገባናል። የምንሠራውም ራሳችንን ለመርዳት፣ ለራስችን ጥቅም ብቻ ሳይሆን ለእግዚአብሔር ክብር (እግዚብሔርን ለማገልገል)፣ ቤተ ክርስቲያንን ለመርዳት፣ ኅብረተሰቡን ለማገልገልና ለመርዳት መሆን አለበት። ራሳችንን ለመጥቀምና ራሳችንን ለመርዳት ብቻ ከሆነ ከእግዚአብሔር ዋጋ አናገኝም። በእግዚአብሔር ዘንድ አያስመሰግነንም። እንደውም በእግዚአብሔር እንወቀሳለን።

ሥጋዊ ሀብትገንዘብ፣ ሀብት ንብረት፣ ርስት ጉልትም ቢኖረን ይህም የእግዚአብሔር  ስጦታ ነው፤ በእግዚአብሔር ቸርነትና ረድኤት የሚገኝ ነው። ታዲያ ይህንንም ሀብትና ንብረት ለራሳችን ጥቅም ብቻ ሳይሆን ለእግዚአብሔር ክብረ ለኅብረተሰቡ አገልግሎት፣ ለበጎ አድራጎት አገልግሎት፣ ለቤተ ክርስቲያ አገልግሎት፣ ጭምር ማዋል አለብን። ይህንን ያደረግን እንደሆነ ነው ከእግዚአብሔር ምስጋናንና በረከት የምናገኘው፤ « አንተ ቸርና ታማኝ አገልጋይ በጥቂት ነገር ታማኝ ሆነህ ስለተገኘህ በብዙ ነገር ላይ እሾምሃለሁ፤ ና የጌታህን ተድላና ደስታ ለመካፈል ግባ» የሚል ምስጋናን የምናገኘው። ያ ክፉና ሰነፉ አገልጋይ ግን የጌታውን ገንዘብ ወስዶ መቅበሩን አይተናል።  ይህ ምሳሌያዊ አነጋገር ነው። ገንዝብ/ወርቅ መቅበር ማለት ቃል በቃል ገንዘብ መቅበር ማለት ሳይሆን ገንዘቡን ለራስ ጥቅም ብቻ ማዋል ማለት ነው። ያለን ገንዘብ ሁሉ የእግዚብሔር ስጦታ ስለሆነ የህን ገንዝብ ለራሳችን ጥቅም ብቻ ከአዋልነው እኛም  «ክፉና ሰነፍ አገልጋዮች ስለምንባል መጠንቀቅ አለብን።

፫. የቊጥጥር ጊዜና የፍርድ ጊዜ መምጣት፦ በዚህ ዓለም ሳለን ለምንሠራው ሥራ ሁሉ መልስ ልንሰጥበት የሚገባ የቊጥጥር ጊዜ ይመጣል። ያ ጊዜ መቼ እንደሚመጣ ማንም ሊያውቀው አይችልም። ጊዜው ይሮጣል። ነገ ተነገ ወዲያ ወይም ዛሬ ሊሆን ይችላል። ቀኑ ስለማይታወቅ ቀጠሮ መስጠት አንችልም። ነገም ተነገ ወዲያም የሚመጣውም ዓመት የኛ ሊሆን አይችልም። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ « ጌታችን  በየትኛው ቀንና ሰዓት እንደሚመጣ አታውቁምና ተግታችሁ ጠብቁ፤» (ማቴ.24፥44) እንዲህም «የሰው ልጅ (ክርስቶስ) በማታውቁበት ሰዓት ስለሚመጣ ተዘጋጅታችህ ኑሩ /ጠብቁ፤»(ማቴ.24፥44)  ይለናል። ጌታ በድንገት መጥቶ እያዳንዳችንን ሊቈጣጠረን ይችላል። ስለዚህ ሁላችንም ተዘጋጅተን መጠበቅ አለብን። መልካም ሥራ ለመሥራትና ሥጋ ወደሙ ለመቀበል ቀጠሮ መስጠት የለብንም። ነገ መኖራችንን አናውቀውምና።

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በሉቃስ ወንጌል 12፥13-22 የአንድ ሀብታም ሰው ታሪክ ይነግረናል። ይህ ሰው ሰፊ እርሻ ነበረው። በአንድ ወቅት ወራቱ ያማረ ነበር። ዝናሙ እንደሚያስፈልገው ዘንሞ ነበር፤ ሙቀቱም ለአዝመራ ተስማሚ ነበር። ሀብታሙ ሰብሉን ለመጐብኘት ወደ ሁዳድ መሬቱ ሄዶ ይመለከታል፤ ሰብሉ አምሮ ሰምሮ፣ እህሉ ሁሉ አብቦ፣ አሽቶ፣ አምሮ በማየቱ እጅግ ይደሰታል። በሐሳቡም «ይህን ሁሉ ከምን አስቀምጠዋለሁ? ሰፊ ጎተራ የለኝ፤» እያል ያስብ ጀመር። በሀሳቡም እንዲህ አለ። «ጐተራዎቼን ሁሉ አፍርሼ ሰፋፊና ትላልቅ ጐተራዎች ሠርቼ እህሎቼን ሁሉ ሰብሰቤ በዚያ አካማቻለሁ። ከዚያም ራሴን «እነሆ ለብዙ ዓመታት የሚበቃ ብዙ ሀብት ንብረት አለህ ብላ፣ ጠጣ፣ ተደሰት፣ ተዝናና» እለዋለሁ፤» አለ። ይህ ሰው «ይህንን ሰብሉን ለአሳመረለት ለፈጣሪ ይህን አደርጋለሁ፤ ለችግረኞች ይህን እሰጣለሁ፤» አላለም። እግዚአብሔር ግን ለዚያ ሰው ተገልጦለት «አንተ ሞኝ! ዛሬ በዚች ሌሊት ነፍስህ ከአንተ ትወሰዳለች፣ (ትሞታለህ) ታዲያ ያ ያከማቸኸው ሀብት ሁሉ ለማን ይሆናል?»  አለው  ጌታ ምን አለ «በምድር ላይ ለራሱ ሀብትን የሚያከማች በእግዚአብሔር ፊት ግን ድሀ የሆነ ሰው እንዲሁ ይሆናል፤» አለ።

እንግዲህ ሁላችንም ከፈጣሪ ትንሽም ሆነ ትልቅ የተለያየ ስጦታ ተሰጥቶናል። ስለዚህ ይህንን የተሰጠንን ስጦታ ለራሳችን ጥቅም ብቻ ሳይሆን ለእግዚአበሔር ክብር፣ ለቤተ ክርስቲያን አገልገሎት፣ ለነደያንና ለበጎ አድራጎት ሥራ ጭምር ማዋል አለብን። ይህንን ያደረግን እንደሆነ ጌታ በመጨረሻው ጊዜ «አንተ መልካምና ታማኝ አገልጋይ! በጥቂቱ የታመንክ ስለሆንክ በብዙ እሾምሃሁ፤» የሚል የምርቃት ቃል እንሰማለን። ልዑል እግዚብሔር ሁላችንንም ይህን የምርቃት ቃል ያሰማን!! አለበለዚያ፣ የተሰጠንን ሀብት ሁሉ ቢያንስ ጥቂቱን ለእግዚአብሔር ክብር፣ ለቤተ ክርስቲያን አገለግሎት፣ ለበጎ አድራጎት ሥራ ካላዋልነው ጌታ በሚመጣበት ጊዜ እያንዳንዳችን «አንተ ክፉ ሰነፍ ሐኬተኛ አገልጋይ ወዲያ ሂድ፤ ወደ ጨለማ አውጥታቸሁ ጣሉት፤» እንባላለን። እንደዚህ ከመባል ያድነን! ተግቶ የሚሠራ ሁሉ ተግቶ በሐቅ የሚነግድ ሁሉ ያተርፋል፤ ያበዛል፤ የሚያበዛም ከጌታው ምስጋናን ክብርን ያገኛል። ልዑል እግዚብሔር መልካም ሥራ ሠርተን ምስጋናን ክብርን ለማግኘት ይርዳን። አሜን!! ይቆየን

 

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ  ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበበ

 

 

 

 

መዝሙር ዘደብረ ዘይት፦ እንዘ ይነብር እግዚእነ

ምስባክ፦ እግዚአብሔርሰ ገሀደ ይመጽእ፤ ወአምላክነሂ

ኢያረምም፤ እሳት ይነድድ ቅድሜሁ (መዝ. 49፥2-3)።

‹‹ጌታችሁ በየትኛው ሰዓት በይትኛው ቀን እንደሚመጣ አታውቁምና ተግታችሁ ጠብቁ፤››

(ማቴ 24፥42)

‹‹የሰው ልጅ(ክርስቶስ) በማታስቡበት ሰዓት ስለሚመጣ ተዘጋጅታችሁ ኑሩ፤›› (ማቴ 24፥44)

 

ይህ ዓለም ኃላፊ፣ ረጋፊ፣ ጠፊ መሆኑን ቤተ ክርስቲያን ሁልጊዜ ታስተምረናለች። የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያናችንም ይህ ዓለም ዘለዓለማዊ አለመሆኑን፤ አንድ ጊዜ የሚያልፍና የሚጠፋ መሆኑን ቢያንስ በዓመት ሁለት ጌዜ ለምእመናን ልጆችዋ 1ኛ/ በደብረ ዘይት (በግማሽ ጾም ላይ) እና 2ኛ/ በዓመቱ የመጨረሻው እሑድ ላይ አጽንኦት ታሳስባለች። ዓለም ስንል መላውን የዓለምን ሕዝብ ጭምር ነው። ታዲያ ሁላችንም ለመጨረሻው ቀን ሁልጊዜ ተዘጋጅተን እንድንጠብቅ ቅደስት ቤተ ክርስቲያናችን ‹‹ጌታችሁ በየትኛው ሰዓት በይትኛው ቀን እንደሚመጣ አታውቁምና ተግታችሁ ጠብቁ፤›› (ማቴ.24፥42) እያለች ዘወትር ታሳስበናለች።

ደብረ ዘይት ይህ የዛሬው ሰንበት ደብረ ዘይት ይባላል። ደብረ ዘይት ከኢየሩሳሌም ከተማ ባሻገር በስተምሥራቅ በኩል የሚገኝ ኮረብታማ ቦታ ነው። በመካከሉ የቄድሮስ ወንዝና ሸለቆ ይገኛሉ። ቦታው የወይራ ዘይት ዛፍ በብዛት የሚገኝበት ስለሆነ ደብረ ዘይት ተባለ። የዘይት ዛፍ የሞላበት ተራራ ማለት ነው። ጌታ የጸለየበትና እመቤታችን የተቀበረችበት ጌቴሴማኒ  የተባለውም የአትክልት ቦታ በዚሁ ኮረብታ ስር ነው የሚገኘው። ደብረ ዘይት  የሚያስታውሰን ጌታ ስለ ዳግም ምጽአቱ በቦታው ያስተማረው ትምህርት ነው።

አንድ ቀን የጌታ ደቀ መዛሙርትና ፈረሳውያን ስለ ጌታ መምጣትና የዓለም መጨረሻ መቼ እንደሚሆን በዚሁ ኮረብታማ ስፍራ (ደብረ ዘይት) ጌታችንን ጠየቁት። የጌታም መልስ  ‹‹ጌታችሁ በየትኛው ቀን እንደሚመጣ አታውቁምና ተግተቃችሁ ጠብቁ›› እንዲሁም ‹‹የሰው ልጅ በማታስቡት ሰዓት ስለሚመጣ ተዘጋጅታችህ ኑሩ፤›› (ማቴ 24፥24፣44) የሚል ነበር።

ዳግም ምጽአት  ምጽአት ምንድን ነው? ምጽአት ሲባል እጅግ ያስደነግጣል፣ ያስፈራልም። ምጽአት ማለት ጌታችን ወደዚህ ዓለም የሚመጣበት ጊዜ ማት ነው። ይኸውም አንዳኛ የጌታ ምጽአት፣ ሁለተኛ የጌታ ምጽአት በመባል ይታወቃል። ‹‹ወአውሥአ ወይቤሎሙ ዑቁ ኢያስሕቱክሙ» ኤፌ 5፥6 ያንጊዜ ክርስቶስ ከወዲህ አለ ከወዲያ የለም ቢላችሁ አትመኑ እነሆ አስቀድሜ ነገርኳችሁ ከቤተ አለ ከበርሐ አለ ቢላችሁ አትውጡ እነሆ በምኩራብ  ይስተምራል ቢላችሁ በጀ አትበሉ ›› ማቴ. 25-23

የመጀመሪያው የጌታ ምጽአትነቢያትና የጥንት አባቶች በተነበዩትና ተስፋ በአደረጉት መሠረት ክርስቶስ ወደዚህ  ዓለም መጥቶ ከቅዱስት ድንግል ማርያም ተወልዶ እኛ ሕዝቦቹን ከመከራ ሥጋ ከመከራ ነፍስ አድኖናል። ጌታ ቀድሞ የመጣው ለምሕረት፣ ለቸርነት፣ ለይቅርታና ሰውን ለማዳን፣ ሰውን ይቅር ለማለት፣ ለማስተማር ትሑት ሆኖ፣ በፈቃዱ ክብሩን ዝቅ አድርጎ፣ የሰውን ሥጋ ለብሶ ነው የመጣው። ይህንንም ፈጽሞ እኛ በረከተ ሥጋንና በረከተ ነፍስን የምንገኝበትን ቤተ ክርስቲያንን መሥርቶልናል። ይህ የጌታችን የመጀመሪያው ምጽአት ይባላል።

ሁለተኛው ምጽአት፦ ወደፊት ክርስቶስ የሚመጣበት ሁለተኛው ምጽአት ይባላል። ክርስቶስ ወደፊት የሚመጣው ከፍ ባለ ግርማና በታላቅ ክብር፣ በአስፈሪነት፣ በእምላክነቱ ክብርና በግርማ መለኮቱ በመላእክት ታጅቦ ነው። ዛሬ በቅዳሴ ጌዜ የተነበበው የማቴዎስ ወንጌል  ‹‹የሰው ልጅም በኃይልና በታላቅ ክብር በደመና ላይ ሆኖ ይመጣል፤›› (ማቴ. 24፥30) ሲል አስረድቶናል። ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጨረሻ የሚመጣው ለምሕረትና ለይቅርታ ሳይሆን ለእያንዳንዱ ሰው በዚህ ዓለም እንደ ሠራው ሥራ መሠረት ዋጋውን ለመስጠት፣ ዋጋውን ለመክፈል እንደ ሠራው ሥራ መሠረት ዋጋውን ለመስጠት፣ ዋጋውን ለመክፈል እንደ ታላቅ ዕለተ ዕለት (የክብር ዕለት) ወይንም ዕለተ ፍዳ ወደይን (የፍዳና የመከራ ዕለት) ትባላለች። ዕለተ ክብር (የክብር ዕለት) የምትባልበትም ምክንያት ጌታ ጌትነቱን፣ ከብሩን የሚገልጥባት፣ ለወዳጆቹ ለጻድቃን፣ ለሰማዕታትና በአጠቃላይ ሕጉን ትእዛዙን አክብረውና ፈጽመው ለኖሩት ለተቀደሱት ምእምናን ክርስቲያኖች ዋጋቸውንና የሚገባቸውን ክብር የሚሰጥባተ ዕልት ስለሆነች ነው። እነዚህ ቅዱሳን በዚህ ጊዜ ታልፋልች የሚትባለውን መንግሥተ ሰማያት የሚወርሱባት ቀን ስልሆነች ነው።

ስለ ሰው ልጅ ትንሣኤ፦ ሰው ከሞተ  በኋላ አንድ እንስሳትና እንደ አራዊት ፈርሶ በስብሶ አፈር ትብያ ሆኖ የሚቀር ፍጥረት አይደለም ነገር ግን ሰዎች ቢሞቱም በመጨረሻው ጊዜ በዕለተ ምጽአት ሕይውትን አግኝተው ለዘለዓልም ለመኖር በሥጋ ይነሣሉ። የሰው ልጅ ትንሣኤ ሁለት ዓይነት ነው፦ (ሀ). የከብር ትንሣኤ፤  (ለ).የሐሳር (የመከራ) ትንሣኤ ይባላል። የክብር ትንሣኤ የሚባለው ሰዎች በምድር ሕይወታቸው ሳሉ በሚሠሩአቸው መልካም ሥራ ሁሉ እንዲሁም ሕጉን ትእዛዙን አክብረውና መፈጽመው ስለኖሩ ከልዑል እግዚአብሔር የክብር ዋጋ ጽድቅን መንግሥተ ሰማያትን የሚያገኙበት ስለሆነ ነው። የመከራ ትንሣኤ የሚባለው ደግሞ ሰዎች በምድር ሕይወታቸው ሳሉ በሚሠሩተ ክፉ ሥራ ሁሉ በጌታ ዘንድ ፍዳና መከራ፤ ሐሳርና ኵነኔ የሚያገኙበትና ወደ  ገሃነመ እሳት የሚወርዱበት ስለሆነ ነው።

የሰው ልጀ በምድር ላይ ሲኖር በሚሠራው ሥራ ሁሉ ከሞተ በኋላ ክልዑል እግዚበሔር ዘንድ ተገቢውን ፍርድ ያገኛል። የሚሰጠውም ፍርድ በሁለት ይከፈላል፤ 1ኛ/ ጊዜያዊ ፍርድ፤  2ኛ/ የመጨረሻ ፍርድ ይባላሉ።

ጊዜያዊ ፍርድሰው ከዚህ ዓለም በሞት እንደተለየ  በሠራው ሥራ መሠረት ጊዜያዊ ፍርድ አግኝቶ ወደ ጊዜያዊ ማረፊያወደ ገነት ወይም ወይም ሲኦል ይገባል።
የመጨረሻው ፍርድ፦ የመጨረሻው ፍርድ የሚባለው ደገሞ ሰዎች በምድር ሕይወታቸው መልክም ሥራ የሠሩ፤ የእግዚብሔርን ሕግን ትእዛዝ ጠብቀው የኖሩ በመጨረሻው ጊዜ በሥጋ ተነሥተው ዓለም ሲፈጠር ጀምቶ የተዘጋጀውን መንግሥተ ሰማያትን እንዲወርሱ የሚሰጣቸው ፍርድ ነው። ማቴ. 25፥41-46 ያለውን አንብብ።

ገሀነመ እሳት፦ ገሃነመ እሳት የሚባለው  ደግሞ ሰዎች በዚህ ዓለም ሕይወታቸው ክፉ ሥራ ሲሠሩ የቆዩ፦ ሕጉንና ትእዛዙን ሳይፈጽሙ የኖሩ ሁሉ በመጨረሻው ፍርድ ጊዜ እነሱም በሥጋ ሥቃይና መከራ ቦታ  ገሀነመ እሳት ይገባሉ። ማቴ 25፥ 41 -46 ያለውን አንብብ ።

ምስጋና ወቀሳበመጨረሻው ፍርድ ጊዜ ጌታ ለጻድቃን የሚሰጠው ምስጋናና ኃጥአንን የሚወቅስበት የተግሣጽ ቃን የማኀበራዊ አገለግሎትን የሚመለከት ነው። ጌታ ጻድቃንን

  1. ‹‹ተርቤ አብልታችሁኛል፤
  2. ተጠምቼ አጠጥታችሁኛል፤
  3. እንግዳ ሆኜ ተቀብላችሁ አስተናግዳችሁኛል፤
  4. ታርዤ አልብሳችሁኛል፤
  5. ታምሜ ጠይቃችሁኛል / አስታማችሁኛል፤
  6. ታስሬ ጐብኝታችሁኛል።›› በማልት ያመሰግናቸዋል። ኃጥአንን ደግሞ ይህንን ሁሉ ባለማድረጋቸው ይወቅሳቸዋል።

የደቀ መዛሙርቱ ጥያቄ ፦ ከላይ እንደተጠቀሰው አንድ ጊዜ የጌታ ደቀ መዘሙርት ጌታን ‹‹የመምጫህ ጊዜና የዓለም መጨረሻ መቼ ነው ብለው በደብረ ዘይት ኮረብታማ ቦታ ላይ ጠየቁት። ምናልባት ጊዜውን አውቀውና ተዘጋጅተው ለመጠበቅ  ሳይሆን አይቀርም። ከተቻለ ማንም ሰው፣ እኛም ሁሉ ቢሆን ጌታ የሚመጣበትን ጊዜና  የዓለምን መጨረሻ ጊዜ ለማወቅ እንፈልጋለን።

የጌታ መልስጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን ሲመልስላቸው ‹‹ጌታችሁ  በየትኛው ቀን እንደሚመጣ አታውቁምና ተግታችሁ ጠብቁ፤›› እንዲሁም ‹‹የሰው ልጅ (ክርስቶስ)በማታስቡበት ሰዓት ስለሚመጣ ተዘጋጅታችሁ ኑሩ፤›› ሲል አስጠንቅቋቸዋል።

ተዘጋጅቶ መጠበቅ እንደሚያሰፈልግጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በቅዱስ ወንጌሉ በአስተማረን መሠረት የሚመጣበት ቀን ስለማይታወቅ ሁልጊዜ ተጠንቅቆና ተዘጋጅቶ መጠበቅ ያስፈልጋል። ለሰው እኮ የዓለም ፍጻሜው ዕለተ ሞቱ ነው። ከእኛ ውሰጥ የሚሞትበትን ቀን የሚያውቅ ማን ነው? የምንሞተው ዛሬ ይሁን ነገ፣ ተነገ ወዲያ ይሁን የዛሬ ሳምነት፣ ከወር በኃላ ይሁን ከአንድ ዓመት በኋላ ማወቅ የሚችል ፈጽሞ የለም። ስለዚህ ሁላችንም ተጠንቅቀንና ተዘጋጅተን መጠበቅ አለብን። ተዘጋጅቶ መጠበቅ ተጠንቅቀንና ተዘጋጅተን መጠበቅ አለብን። ተዘጋጅቶ መጠበቅ ማተ ምን ማለት እንፈሆነነ ሁላችን አናውቅ ይመስለኛል። ሕጉንና ትእዛዙን ጠብቀን መኖር ማለት የጌታን ሥጋን ደም ተቀብለንና ተዘጋጅተን መኖር ማለት ነው ጌታ ‹‹ሥጋዬን የበላ ደሜንም የጠጣ የዘለዓለም ሕይወት አለው።›› የተወደዳችሁ የክርስቶስ ቤተሰቦች! የጌታን ሥጋና ደም ለመቀበል ቀጠሮ መስጠት አይገባንም ምከንያቱም ነገ ወይም ተነገወዲያ የኛ አይደሉምና። ብዙዎቻችን ‹‹ሥጋ ወደሙ የምንቀበለው በዕድሜ ገፋ ስንል ነው›› እንላለን። ዕድሜአችን እስከሚገፋ እንደምንኖር እናወቀዋለን? ሐዋርያው ቅዱስ ጴጥሮስ እንዲህ ይለናል፦‹‹ሁሉ ነገር በዚህ ሁኔታ የሚጠፋ/የሚያልፍ ከሆነ በቅድስናና በመንፈሳዊነት ኑሮ መኖር እንዴት አይገባችሁም?›› ሲል ይመክረናል፤ 2ኛ ጴጥ. 3፥11)።  ይቆየን

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ  ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበበ

 

 

 

 

ከባለፈው የቀጠለ

ጽድቃችሁ ከጻፎችና ከፈሪሳውያን ጽድቅ ካልበለጠ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት አትገቡም ተብሎ የተነገረውን አምላካዊ ቃል ማስተዋል ይጠቅማል፡፡ የጾምና የጸሎት አንድነትን በተመለከተ የተገለጸው እንደተጠበቀ ሆኖ የጾምን ሥነ ሥርዓት መግለጽም እንደሚያስፈልግ በማመን እንደሚከተለው ለማስረዳት እንፈልጋለን፡፡

  • ጾም ማለት መሠረታዊ አሳቡ ምንም አለመብላትና አለመጠጣትን የሚያመለክት ነው፡፡ በእምነት መሠረትነት የሚፈጸመው ጾም ግን ከዚህ አባባል ፈጽሞ የተለየ ነው፡፡ ክርስቲያኖች ስንቀ ነፍስ ይሆናቸው ዘንድ የሚበላ የሚጠጣ ሳያጡ ፍትወተ ሥጋን ለማድከም ሲሉ ስለ ጽድቅ ይራባሉ፡፡ ይጠማሉ ለጽድቅ የሚራቡ ብፁዓን ናቸው ተብሎ ተነግሮላቸዋልና፤ (ማቴ. ፭÷፮)
  • ክርስቲያኖች በጾም ወራት ያላቸው ከሌላቸው ተካፍለው ይበላሉ፤ ለቁርሳቸው የታሰበውን አጠራቅመው ለነዳያን ይመጸውታሉ፤ (ማቴ. ፳፭÷፴፯፣ ምሳ. ፲፱)
  • ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ጾምን ስንጾም ከቅባት ነክ ብቻ በመታቀብ ሳይሆን የኃጢአት ምንጮች ከሆኑ ነገሮች ሁሉ መራቅ፣ ሰውነትን ከሚያፈዙና ከሚያደነዝዙ፣ ከአልኮል መጠጦች ከጫትና ከሲጋራ ከዝሙትና ከስርቆት ከተንኰልና ከቂም በቀል በአጠቃላይ የኃጢአት አመንጪ ከሆኑ ነገሮች ሁሉ እንድንሸሽ ያስጠነቅቀናል፣ ይመክረናል፣ ያስተምረናል፣ ይመራናል፡፡
  • ልዑል እግዚአብሔር በነቢያቱ አድሮ ስለጾም ያናገረውንና ያጻፈውን ማንበቡና ማስተዋሉ ይጠቅማል፡፡ በነቢዩ በኢሳይያስ ያደረው መንፈስ ቅዱስ ለምን ጾምን አንተም አልተመለከትኸንም ሰውነታችንንስ ስለምን አዋረድን አንተም አላወቅኸንም ይላሉ ሲል የሰዎችን እምነት ልብና ሀሳብ ምን እንደሚመስል ከገለጸ በኋላ ጾመኞች ስላላቸው አመለካከት ሲገልጽ ደግሞ ፈቃዳችሁን ታደርጋላችሁ ሠራተኛችሁንም ሁሉ ታስጨንቃላችሁ እነሆ ለጥልና ለክርክር ትጾማላችሁ በግፍ ጡጫም ትማታላችሁ የሚል ሆኖ ይነበባለ፡፡ (ኢሳ. ፶፰÷፬-፱)
  • ከዚህም አያይዞ እኔ የምፈልገው ጾም ይህ ነውን? ጾማችሁንም ወደላይ ታሰሙ ዘንድ፣ የተገፉትንስ አርነት ትሰዱ ዘንድ፣ ቀንበሩንስ ትሠብሩ ዘንድ አይደለምን? እንጀራንስ ለተራበ ትቈርሱ ዘንድ፣ የተራቈተውንስ ታለብሰው ዘንድ ከሥጋ ዘመድህ እንዳትሸሽግ አይደለምን? በማለት ስለ አጿጿም መልክና ይዘት፣ ሕግና ሥርዓት አብራርቶ አስረድቶአል፡፡ (ኢሳ. ፶፰÷፭-፲፫)
  • ጌታችን አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስም ስለጾም ሲያስረዳና የጾምን ትርጉም ሲያብራራ ግብዝነት የተመላበትን የፈሪሳውያንን እምነትና የጾማቸውን ሥርዓት ተመልክቶ የጾምን አፈጻጸም ከሥርዓቱና ከሕግጋቱ የራቀ መሆኑን በቅዱስ ወንጌሉ እንደነቀፋቸው ተጽፎአል፡፡ (ማቴ. ፲፰÷፲፪፣ ማቴ. ፯÷፲፯-፲፰)
  • ከሁሉ የበለጠ እምነት አለን የሚሉ ሐሳውያን ደግሞ በዘመነ ብሉይና በዘመነ ሐዲስ የተመሰከረለትና ጸንቶ የሚኖረውን ሥርዓተ ጾምን ሲነቅፉና ሲያናንቁ ይታያሉ፡፡

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለጾመልን እኛ መጾም አያስፈልገንም እያሉም ሲመጻደቁ ይሰማሉ፡፡ እነዚህ በጥቅም የታወሩ፣ በክህደት ሰንሰለት የታሠሩ፣ መጽሐፍ ቅዱስን ከግራ እጃቸው፣ የማይለዩና የማታለያ ሠይፍን በቀኝ እጃቸው ጨብጠው በየመንደሩ እየዞሩ የሚያሳስቱ ተኩላዎች ሕገ እግዚአብሔርን የሚያፈርሱ ናቸው፡፡ በላይ ስለጾም ማስረጃ አድርገው የሚጠቅሱት ኃይለ ቃልም “ከሆድ የሚወጣውን እንጂ ወደ ሆድ የሚገባውን ሰውን አያረክሰውም” ብለው ነው፡፡ (ማቴ. ፲፭÷፲-፲፩)

  • ጌታችን ከሆድ የሚወጣ እንጂ ወደ ሆድ የሚገባው ሰውን

አያረክሰውም ያለው ስለምን እንደሆነ ሳይገነዘቡ ወይም የዋሆችን ለማደናገር ሲሉ፣ አለዚያም ራሳቸው አስተው ሌላውን በተሳሳተ መንገድ እየመሩ ወደ ዘለዓለም ጥፋት ለማስገባት የዘረጉት ወጥመድ እንጂ ጥቅሱ ስለጾም ፈጽሞ መሰል እንደሌለው ግልጽ ነው፡፡ ይህ ጥቅስ በእውነተኛ በትምህርተ ክርስትና ለጎለመሱ በተዋሕዶ ትምህርት ለተራቀቁና ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብ ለላቁ፣ እጅግ አስቂኝና አስገራሚ ነው፡፡ በመሆኑም ጌታችን አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህን ቃል ለመናገርና ለማስረዳት የፈለገው ስለእጅ መታጠብና አለመታጠብ እንጂ ስለጾም አልነበረም፡፡

  • ፈሪሳውያን የጌታችን ደቀመዛሙርት እጃቸውን ሳይታጠቡ እንጀራ ሲበሉ አይተው እንደጥፋትና እንደኃጢአት አስቈጠሩባቸው ለአጭር አስተሳሰባቸው ሲመልስ ታጥበውም ሳይታጠቡም ቢበሉ ኃጢአት አለመሆኑን ያስረዳበት ታሪክ እንጂ ስለጾም እንዳልሆነ ለማስገንዘብ ነው፡፡ በተጨማሪም ሰው በቃሉ ተናግሮ በልብ ክፉ ሀሳብና ተንኰል አስቦ ፈጣሪን፣ ወገንን፣ ሰውን ተናግሮ ማስቀየም የማይገባ መሆኑን የተጠቀመበት አገላለጽ ነው፡፡
  • ጾም በዘመነ ብሉይም ሆነ በዘመነ ሐዲስ አባቶች ሲጠቀሙበት ከመኖራቸውም በላይ ለሁላችንም የነፍሳችን ፍቱን መድኃኒት መሆኑን ከፈጣሪያችንና ከአባቶቻችን አብነት ወስደናል፡፡ የጾማችን ፍቱንነትና ጠቃሚነትም ቅዱሳት መጻሕፍት በየክፍሉና በየምዕራፉ ይነግሩናል፡፡
  • ጾም ፍቅረ እግዚአብሔርን የሚገልጽ መሆኑን ያመለክታል፡፡ የሃይማኖት ፍሬም ነው፡፡ ለምእመናንም የእምነታቸው መመዘኛ ነው፡፡ የፍቅር ባለቤት ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም አርአያና ምሳሌ ሆኖ በገዳመ ቆሮንቶስ ፵ ቀን ፵ ሌሊት የጾመልን ጠቀሜታው ምን ያህል የላቀ መሆኑን በሚገባ እንድንረዳ ያደርገናል፡፡
  • ጾም ለእውነተኛ ክርስቲያን አጥርና ቅጥር ነው፡፡ ጽኑም መዝጊያ ነው፡፡ አጥር፣ ቅጥር ጠባቂ የሌለው ቤት ለቀጣፊና ለዘራፊ የተጋለጠ የመሆኑን ያህል ከጾምና ከጸሎት የራቀ ክርስቲያንም ለዲያብሎስና ለሠራዊቱ የተጋለጠ፣ የተመቻቸ ነው፡፡
  • ጾምና ጸሎት የእያንዳንዱ ክርስቲያን መንፈሳዊ ግዴታዎች፣ የመንፈስም ፍሬዎች ናቸው፤ ከነዚህ መንፈሳውያን መሣሪያዎች የተለየ ክርስቲያን እምነት አለኝ ቢል ውሸተኛ ነው፤ በነፍሱም የሞተ እንጂ ሕይወት አለኝ ለማለት አይችልም፡፡ (ያዕ. ፪÷፲፬-፳፣ ኢሳ. ፶፰÷፯-፲፪)
  • ክርስቲያኖች የእምነታቸው መገለጫ ከሆኑ ምግባራት መካከል ጾምና  ጸሎት  ዋና ዋናዎቹ ናቸው፡፡  ስለሆነም

ጾማችንን በደስታና በተሰበረ ልብ ሆነን መጾም ይገባናል፡፡

  • ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እናንተ እኔን አብነት አድርጋችሁ ከእምነትና ከትሩፋት ጋር ከጾማችሁ፣ ከጸለያችሁ አጋንንትን ድል ታደርጋላችሁ ብሎ ነው በምሳሌነት ጾሞ ያሳየን፣
  • በዚህም መሠረት ቤተ ክርስቲያናችን ሰባት አጽዋማት አሏት፡፡ እነርሱም፡-

፩ኛ/ ዐቢይ ጾም (ሁዳዴ ወይም ጾመ ኢየሱስ)

፪ኛ/ ጾመ ሐዋርያት (የጌታችን ደቀ መዛሙርት የጾሙት)

፫ኛ/ ጾመ ፍልሰታ (የእመቤታችን ፍልሰተ ሥጋ ሐዋርያት የጾሙት)

፬ኛ/ ጾመ ነቢያት (ጌታችንን ይወርዳል፣ ይወለዳል ሲሉ ነቢያት የጾሙት)

፭ኛ/ ጾመ ገሃድ (የጌታችን መገለጽ በማስታወስ የሚጾም)

፮ኛ/ ጾመ ነነዌ (የነነዌ ሰዎች ሦስት መዓልት ሦስት ሌሊት የጾሙት)

፯ኛ/ ጾመ ዐርብ፣ ሮብ ይህ ጾም መድኃኔዓለም ከዘመነ ብሉይ ጀምሮ ሲጾም የነበረ ብዙ አባቶች ብዙ ወገኖች ሲጠቅም የነበረ ጾም ነው፡፡

  • እስራኤላውያን ሲጾሙአቸው ከነበሩ አጽዋማት መካከል ዐርብና ሮብን የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያንም ከጌታ ልደት ጀምሮ ስታስፈጽመው ትገኛለች፡፡ (ሉቃ. ፲፰÷፲፪)
  • ሮብ፡- መድኃኔዓለም ኢየሱስ ክርስቶስ ተገርፎ፣ ተሰቅሎ እንዲሞት የተፈረደበት የተወሰነበት ቀን በመሆኑ ጌታ ለእኛ ሲል የተፈጸመበትን በደል እያስታወስን እንደሚለን፡፡
  • ዓርብ፡- የዓለም መድኃኒት ጌታ በግፍ መታሰሩን መገረፉን ረቀቱን በወንበዴዎች መሀል እንደሌባ መሰቀሉን መሞቱን መቀበሩን እና ሳይበድል የተበደለ ሳይገድል የተገደለ አምልክ መሆኑን በጾም የምናስብበት ቀን ነው፡፡ በአጠቃላይ ስለ ጾም ሕግጋት አፈጻጸም የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ብሎ ተናግሯል፡፡ እውነተኛውን ፍርዱ ፍረዱ ቸርነትንና ምሕረትን ሁላችሁ ለወንድሞቻችሁ አድርጉ መበለቲቱንና ድሀ አደጉን መጻተኛውንና ችግረኛውን አትበድሉ ከእናንተም ማንም በወንድሙ ላይ ክፉውን ነገር አያስብ፡፡ ዘካ. ፯÷፭

“ቦኑ ጾመ ዘጾምክሙ ሊተ ጾምሰ አኮ ጸዊም እምኅብስት ወማይ ባሕቲቱ ይጹም ልሳንክሙ እምነገረ ውዴት ለእመ ኮንከ ዘኢትኪል ትጹም እመባልዕት ጹም እንከ እምኅሊናት እኩይ” (ከመብል ከመጠጥ መጾም ቢያቅትህ በሰዎች ላይ ክፉ ከማሰብ ጹም)

 

      ለብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን 

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

           አዲስ አበባ 

 

፬.  መዝሙር ፦ ዘመፃጕዕ  አምላኩሰ ለአዳም

    ምስባክ፦ እግዚአብሔር ይረድኦ ውስተ ዐራተ ሕማሙ፤

    ወይመይጥ ሎቱ ምስካቢሁ እምደዌሁ፤ አንሰ እቤ እግዚአ ተሣሃለኒ (መዝ.40፥3-4)

    ምንባብ፦ ዮሐ.5፥1-24

    ‹‹በዚያም 38 ዓመት ሙሉ የታመመ አንድ በሽተኛ (መፃጕዕ) ነበር፤›› (ዮሐ. 5፥5)

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በእስራኤል ምድር እየተዘዋወረ በሚያስተምርበት ወቅት በአንድ የአይሁድ ክብረ በዓል ላይ ለመገኘት ወደ ኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ሄደ።  በቤተ መቅደሱ አካባቢ የበጎች በር ተብሎ ይጠራ በነበረው ስፍራ አጠገብ ቤተሳይዳ የሚባል አንድ መጠመቂያ (የምንጭ ኩሬ) ነበር። ቤተሳይዳ ማለት የምሕረት ቤት ማት ነው። በዚያም ቦታ ብዙ በሽተኞች፣ ዕውሮች፣ አንካሶች፣ ሽባዎችና በልዩ ልዩ ደዌ የተያዙ ሕመምተኞች፣ ተኝተው በውኃው ተጠምቀው ለማዳን ይጣባበቂ ነበር። አልፎ አልፎ የጌታ መልአክ ወደ መጠመቂያው እየወረደ ውኃውን ያናውጥ (ይባርክ) ነበር። ከውኃው መናወጥ (መባረክ) በኋላ ወደ መጠመቂያውም  ወርዶ  መጀመሪያ የተጠመቀ ሕመምተኛ  ከነበረበት ማናቸውም  በሽታ ይፈወስ  ነበር። በቀን አንድ በሽታኛ ብቻ ነበር የሚፈወሰው።

በዚያ ቦታ 38 ዓመት ሙሉ በጠና የታመመ አንድ በሽተኛ ነበር። ይህ ሰው 38 ዓመት ሙሉ በደዌ ዳኛ በአልጋ ቁራኛ ተይዞ ሲሠቃይና ሲንገላታ ኖሯል። ስንኳንስ የ38 ዓመት በሽታ ቀርቶ የአንድ ቀን በሽታ፣ የአንድ ሰዓትም ራስ ምታት እንኳ ምን ያህል እንደሚያሠቃይና እንደሚያበሳጭ ሁላችንም መገመት እንችላለን። ይህ ሰው 38 ዓመት ሙሉ በመታመሙ አስታማሚ፣ ዘመድ አዝማድ ሳይሰለችው አልቀረም። ስለዚህ ነበር በዚያ መጠመቂያ ቦታ ያለ ማንም ረዳት ተኝቶ ይማቅቅ የነበረው። የእግዚአብሔር መልአክ ወርዶ ውኃውን ሲያንቀሳቅሰው ይድን የነበረው ጉልበት ያለው ወይም ዘመድ ኖሮት በዘመድ ብርታት ቀድሞ ወደ መጠመቂያው የገባ ሕመምተኛ ብቻ ነበር። ይህ ሰው ግን ዘመድ አዝማድ ስላልነበረውና ጉልበትም ስላልነበረው ቀድሞ ወደ መጠመቂያው ለመውረድ ባለመቻሉ ለብዙ ዓመታት በዚያ ተኝቶ ይኖር ነበር።

ይህ ሰው ለብዙ ዓመታት በመታመሙ ዘመድ አዝማድ ሳይሰለቸው አልቀረም። ብዙውን ጊዜ ሰው ዘመድን፣ ጓደኛንና  ሌላውን ሰው የሚወደው በብልጽግናውና በጤንነቱ ጊዜ ነው።

በችግር ጊዜ ሁሉም ይሸሻል። ተስታውሳላችሁ ጻድቁ ኢዮብ ለብዙ  ጊዜ  በዚያ በሚያሰቅቅ በሽታ በመታመሙ፣ ሚስቱ እንኳ ሰልችቷት ፈጣሪውን እንዲክድ አግባብታው ነበር።  ኢዮብ ግን በእግዚብሔር ላይ የነበረው እምነት ጠንካራ በመሆኑ ጌታውን ለመካድ ፈጽሞ  አልሞከረም። እግዚአብሔር ማመን በጤንናትና በብልጽግና ጊዜ ብቻ አይደለም። ጌታችን የምናምነው በችግርና በጭንቀትም በፈተና ጊዜ  መሆን አለበት።

ታዲያ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ኢየሩሳሌም በነበረበት ጊዜ ከደቀ መዛርቱ ጋር በዚያ በመጠመቂያው ኩሬ አጠገብ ስያልፍ በዚያ የነበሩትን በሽተኞች ይመለከታል። ጌታም ያ መፃጕዕ (በሽተኛ) ከብዙ ጊዜ ጀምሮ በመታመሙ መድከሙንና ረዳትም እንደሌለው ዐውቆ ቆም ብሎ በማነጋገር ‹‹ልትድን ትፈልጋልህን?›› ሲል ጠየቀው። ምናልባትም ይህ የማያስፈልግ ጥያቄ  ይመስለን ይሆናል። ስነት ሰዎች ናቸው ያደረባቸውን በሽታ እንደ ገቢ ምንጭ አድርገው የሚጠቀሙት? ሰውየው ለመዳን ፈቃደኛ መሆን ነበረበት እና።

የመፃጕዑ (የበሽተኛው) መልስ  የበሽታኛው መልስ ግን እጅግ የሚያሳዝንና ልብን የሚነካ ነበር። የሰውየው መልስ ‹‹ጌታ ሆይ! ሰው የለኝም! የሚል ነበር፤ ውኃውን በተንቀሳቀሰ ጊዜ እኔን ወስዶ ወደ መጠመቂያው የሚያስገባኝ ሰው የለኝም እኔ ልሄድ ስል ሌላው ቀድሞኝ ይገባል፤›› አለው (ዮሐ. 5፥7)።  እንግዲህ ቀድመው ገብተው ሊፈውሱ ይችሉ የነበሩት በሽታ ያልጸናባቸው፤ በበሽታ ያልተጠቁና ያልደከሙ ብቻ ነበሩ። ወይንም ሰው/ ዘመድ የነበራቸው  ሰዎች ብቻ ነበሩ ሊፈወሱ ይችሉ የነበሩት። ይህን መፃጕዕ (በሽተኛ) ግን ለብዙ ጊዜ እዚያ ሲጠብቅ አንድም ሰው ሊረዳው የፈለገ አልነበረም።

በዘመናችን በመላው ዓለም በአገራችን ጭምር ስንት ሰዎች ናቸው ‹‹ሰው የለንም፤ ዘመድ የለንም፤ ወገን የለንም፤ ረዳት የለንም፤›› የሚሉ? በከፍተኛ ት/ቤቶች (ዩኒቨርሲቲዎች፣ ኮሌጆች፣ ከፍተኛ የሙያ ት/ቤቶች) ትምህርታቸውን ጨርሰው ዘመድ፣ ወገን፣ ረዳት በማጣት ሥራ ፊትተው የሚኖሩ ስንቶች ናቸው?  ዘመድ፣ ወገን፣ ረዳት ያለው ግን ከመመረቁ በፊት ሥራ ይይዛል። በዘመናችን በዓለሙም ለሁሉ ነገር ወገን ዘመድ፣ ረዳት ያስፈልጋል። እዚህ ያለነው እያንዳንዳችን ሥራችንን የምንሠራው እንዴት ነው? ከዘረኝነት፣ ከወገናነት፣ ከዋልጌነት ንጹሖች ነን?

መፃጕን ‹‹ ሰው የለኝም፤›› ብሎ ሲናገር በመስማቱ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ  ክርስቶስ እጅግ አዝኖ በዚያ በሽተኛ ላይ ኃይሉን በመግለጥ ‹‹ተነሥ! አልጋህን ተሸክመህ ሂድ!›› አለው። ያ 38 ዓመት ሙሉ በአልጋ ላይ ተጣብቆ የነበረው ደካማ በሽተኛ በጌታ ኃይልና ሥልጣን በአንድ ቅጽበት ተነሥቶ አልጋውን ተሸክሞ ለመሄድ ቻለ። እግዚብሔር ይመስገን! እኛም በጌታችን በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ ፍጹም እምነት ካለንና ክርስቶስን አለኝታ ከአደረግን የፈለግነው ሁሉ ይደረግልናል።

የመፃጕዑ (የበሽታው)ጠባይ፦ አይሁድም ያን የዳነውን ሰው (መፃጕዕ)‹‹እንኳን እግዚአብሔር ማረህ! እንኳን አዳነህ!›› ብለው መልካም ምኞታቸውን በመግለጥ ፈንታ፣ ‹‹ዛሬ ሰንበት ስለሆነ አልጋህን ልትሸከም አይገባህም፤›› አሉት። እርሱም መልሶ የሚመልሰው ስለጠፋው በጥፋት እንዲያዝ ‹‹ ያዳነኝ ሰው አልጋህኝ ተሸክመህ ሂድ አለኝ፤? ብሎ በመናገር ጥፋቱን በጌታችን  በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ አደረገን። አይሁድም ‹‹አልጋህን ተሸክመህ ሂድ ያለህ ማን ነው?›› ብለው ጠየቁት። የሚገርመውና የሚያሳዝነው ያ ሰው ያዳነው ማን እንደሆነ  ዐላወቀም ነበር። ለማወቅም አልሞከረም። በኋላ ግን ጌታ በቤተ መቅደስ አገኘውና ‹‹እነሆ አሁን ድነሃል፤ ከዚህ የባሰ እንዳያገኝህ ከእንግዲህ ወዲያ ኃጢአት አትሥራ፤ ተጠንቀቅ›› አለው። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አነጋገር የሚያመለክተው  ያ ሰው ይዞት የነበረው በሽታ የመጣው በኃጢያት ምክንያት መሆኑን ነው።

 

ሰውየውም ሲኖጥ ሄደና ያዳነው ኢየሱስ መሆኑን ለአይሁድ ነገራቸው። ይገርማል! ያን ያህል መልካም ሥራ የሠራለትን፣ 38 ዓመት ሙሉ ከአሠቃየው በሽታ ያዳነውን ጌታ አይሁድ ዘንድ ሄዶ ከሰሰው። ይህ ብቻ አይደለም አይሁድ ጌታን ሰንበታችንን ሽሯል ብለው በጲላጦስ ፊት በከሰሱት ጊዜ የአባቶች ትውፊት እንዲሚናገረው ይህ ሰው ሰንበትን ሽሯል በማለት የጌታን ፊት በጥፊ በመምታት በጌታ ላይ መስክሯል። ሆኖም በጥፊ የመታበትም እጅ እሳት ውስጥ እንደ ገባ ጅማት ተኮማትሮ ደርቆ ቀርቷል ይባላል።

ያ የዳነው ሰውዬ (መፃጕዕ) ከዚያ አሠቃቂ በሽታ በፈወሰው በጌታችን ላይ የሠራውን አይተናል። ሁላችንም እንፈርድበታለን። ሆኖም ልዑል እግዚአብሔር ለሁላችንም ለእኔም ለእናንተም በየጊዜው ብዙ መልካም ነገር፣ ብዙ ቸርነት ያደርግልናል። የምንባላው፣ የምንጠጣው፤ የምንለብስው ሁሉ የእግዚብሔር ስጦታ ነው።ታዲያ ይህን ሁሉ ስጦታ ለሚሰጠን  ለእግዚአብሔር የምንከፍለው ዋጋ ምንድ ነው? ለሚያደርግልን  ሁሉ ተመጣጣኝ ዋጋ ለመክፈል ስለማንችል ቢያንስ በቀን አንድ ጊዜ ሁለት ጊዜ ተመስገን ማለት ይገባናል። ልዑል እግዚአብሔር ጸጋውን በረከቱን፤ ረድኤቱንና ቸርነቱን እንዲያበዛልንና ጤንነታችንንም የተሟላ እንዲያደርግልን አምላካችን ሆይ አባታቸነ ሆይ ብልን እንለምነው!! ይቆየን

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ  ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበበ

ከባለፈው የቀጠለ

ጾምና ጸሎት እንደ ሰምና ፈትል የተስማሙ ናቸው፤ ጸሎት ዘወትር ከክርስቲያኖች አንደበት ሊለይ የማይገባ ተግባር ነው፤ በመሠረቱ ምእመናን ሁሉ ዘወትር መጸለይ እንደሚገባቸው መዘንጋት የለባቸውም፡፡

  • ከጸሎት የተለየ ክርስቲያን የአጋንንት በረት ነው ወይም ነፍስ የተለየው በድን ነው፡፡ ምክንያቱም ጸሎት የሕይወት እስትንፋስ ነው ተብሎ ተጽፏልና፡፡
  • ጾም ምንም እንኳ የተለየ ጊዜና ወራት ቢኖረውም ሁለቱ ትሩፋት ለክርስቲያን ሁሉ አስፈላጊዎች ናቸው፡፡ ክርስቲያን ነኝ የሚል ሁሉ በጽኑዕ እምነት፣ በንጹሕ ልቡና በቅንነት ከጸለየና ከጾመ ከእግዚአብሔር ዘንድ የለመነውንና የጠየቀውን ፈጣን መልስ እንደሚያገኝ የታመነ ነው፡፡ እግዚአብሔር ቅዱስና ንጹሐ ባሕርይ አምላክ ስለሆነ የሚቀርብለት ልመና፣ ጾምና መሥዋዕት ሁሉ በንጽሕና ከቅን ልቡና የመነጨ መሆን አለበት፡፡
  • ጾምና ጸሎት ለታይታና ለይስሙላ የሚደረግ ለግብር ይውጣ የሚቀርብ አይደለም፡፡ ምክንያቱም እግዚአብሔር አምላክን በትሕትና በንጽሕናና በቅድስና ሆነው ቢለምኑት፣ ቢጠሩት መልስ ይዞ የሚመለስ ፈጣን መሣሪያ ስለሆነ ነው፡፡
  • እውነትና ፍቅር ትሕትናና ይውህና ሳይዙ፣ ልቡናን ንጹሕ ሳያደርጉ እምነትንም ሳያጸኑ እነዕገሌ እንዲህ ያደርጋሉ ብለው ሃያ አራት ሰዓት ከእህልና ከውሃ ተለይተው እንደቶራ ተገትረው ቢለፈልፉና ቢጮኹ፣ ቢወድቁ ቢነሡ ጸሎቱ ከቅድመ እግዚአብሔር ደርሶ መልስ ይዞ ሊመለስ እንደማይችል መገንዘብ ተገቢ ነው፡፡
  • እግዚአብሔር ከልብ ባልመነጨ ረጅም ጸሎትና፣ እውነትን ባልያዘ ጾም ቢለምኑት አያስደስተውም፡፡ በትምክህት፣ በምቀኝነት፣ በክፋትና በተንኰል፣ የተተበተበ ልቡና ይዞ መላ ዘመናትን ቢወድቁ፣ ቢነሡ፣ ቢጾሙ እና ቢጸልዩ እግዚአብሔር ጆሮውን ወደዚሁ ጾምና ጸሎት አያዘነብልም፡፡ (ሉቃ. ፲፰÷፲፩፣ ኢሳ. ፶፰÷፫-፲፪፣ ማቴ. ፳፫÷፳፱-፴፯፣ ማቴ. ፳፫÷፲፬)
  • ለአብነት ያህል በንጽሕናና በቅድስና ፣ በመንፈሳዊ ቅንዓትና በቅን ልቡና፣ በጽኑዕ እምነትና በንጹሕ ኅሊና፣ በትዕግሥትና በትሕትና፣ በተስፋና በፍቅር የሚጸለይ ጸሎትን ሁሉ ከነቢይ ኤልያስ ጸሎት ጋር ብናገናዝበው ስለጸሎት ጠቃሚነትና ጎጂነት በቀላሉ ለመረዳትና ለመገንዘብ ያስችለናል፡፡
  • ኤልያስ “አቤቱ የአብርሃም፣ የይስሐቅና የያዕቆብ አምላክ ሆይ አንተ በእስራኤል ላይ አምላክ እንደሆንህ፣ እኔም ባሪያህ እንደሆንሁ፣ ይህን ሁሉ በቃል እንዳደረግሁ ዛሬ ይገለጽ፤ አቤቱ አንተ አምላክ እንደሆንኸ፣ ልባቸውንም ደግሞ እንደመለስህ ይህ ሕዝብ ያውቅ ዘንድ ስማኝ አቤቱ ስማኝ” ብሎ ባቀረበው አጭርና ልባዊ ጸሎት የተገኘው መልስ ፈጣን እንደነበረ እንመለከታለን፡፡ ኤልያስ በዚህ አጭር ጸሎቱ ያቀረበውን መሥዋዕት ከሰማይ እሳት ወርዶ እንደበላለት፣ እግዚአብሔርም እንደተቀበለለት በግልጽ ተረጋግጧል፡፡ (፩ኛ/ነገ. ፲፰÷፴፮)
  • ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ዘወትር ሳንታክት እንድንጸልይና የምንጸልየውንም ጸሎት በንጹሕ ልቡና ከተንኰልና ከምቀኝነት፣ ከክፋትና ከጥመት ከስርቆትና ከአምልኮ ጣዖት የጸዳን ሆነን አጭርና ልባዊ ጸሎት ለአምላካችን እግዚአብሔር እንድናቀርብ አዞናል፡፡
  • ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለአንዲት ነዝናዛ ሴት (መበለት)ና እግዚአብሔርን ስለማይፈራ አንድ ዐመጸኛ ዳኛ የሰጠን ምሳሌያዊ ትምህርትም በቂ ማስረጃችን ነው፡፡ የእነዚህንም ልመና ስናስተውል፡-

፩ኛ/ ከላይ እንደተገለጸው የኤልያስ ጸሎት አጭር እንደነበረ ነው፡፡ እንዲሁም ከንጹሕ ልብ የመነጨና ከሁሉም ነገር የጸዳ መሆኑን ተመልክተናል፡፡ ከዚህም አብነት የተነሣ የሁሉም ሰው ጸሎት አጭር ልባዊና ከዓለም አስተሳሰብ የራቀ መሆን እንዳለበት ቅዱስ መጽሐፍ ያዝዘናል፤ እንዲህ ሲል እናንተስ እንዲህ ጸልዩ፣ አባታችን ሆይ፣ በሰማይ የምትኖር ስምህ ይቀደስ… ይህን ጸሎት ያለ ማቋረጥ ዘወትር መጸለይ የሚገባን መሆኑን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ አዞናል፡፡ (ማቴ. ፮÷፲፣ ሉቃ. ፲፰÷፩-፰)

፪ኛ/ ጸሎታችን ለታይታና ለውዳሴ ከንቱ ሳይሆን ቂምንና በቀልን፣ ክፋትንና ተንኰልን፣ ትምክህትንና ትዕቢትን አስወግደን ፍቅርንና ትሕትናን የዋህነትንና ርኅራኄን ገንዘብ አድርገን እንድንጸልይ የሚገባን መሆኑን በየክፍሉ ተነግሮናል ተረድተናል፡፡ ይኸውም አምላካችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እናንተ ልበ ደንዳኖች ጻፍቶችና ፈሪሳውያን በጸሎት ርዝማኔ እያመካኛችሁ የመበለቶችን ቤት ስለምትበሉ ወዮላችሁ፣ ስለዚህ የባሰ ፍርድ ትቀበላላችሁ ብሎአል፡፡

የፈሪሳውያንን ግብዝነትና ስውር ደባ፣ ስለጾማቸውና ጸሎታቸው ውስጣዊ ሕይወትም በእብነ በረድ እንዳሸበረቀ መቃብር ሆኖ ስለታየው ነቀፌታን አስከትሎባቸዋል፡፡ ይህም በእርሱ ዘንድ ምንም የተሠወረና የተደበቀ ምሥጢር እንደሌለ የሚያስረዳ ነው፡፡ (ማቴ. ፳፫÷፲፬፣ ሉቃ. ፲፰÷፩-፲፬)

፫ኛ/ ክርስቲያን ከመጸለዩ በፊት እንዴት መጸለይ እንደሚገባው ማወቅና መጠንቀቅ አለበት፡፡ ሲጸልዩ አይቶ ሳይማር ሳያውቅና ሳይጠነቀቅ እኔም ልጸልይ ቢል ምንም እንኳ ሀሳቡ መንፈሳዊ ቅንዓት እንዳደረበት ቢያመለክትም ከላይ እንደተገለጸው ሊያሟላው የሚገባውን ደረጃ በደረጃ ማጥናት ተገቢ መሆኑን ማወቅ ግዴታ ይሆናል፡፡

  • በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ሥርዓተ ጸሎት መሠረት አንድ ክርስቲያን ሲጸልይ
  • ለማን ነው የምጸልየው?
  • ምንድን ነው የምጸልየው?
  • ለምን ነው የምጸልየው?
  • መቼ ነው የምጸልየው?
  • እንዴት ነው የምጸልየው?
  • የት ነው የምጸልየው? የሚሉ ሥርዓተ ጸሎት መመሪያዎችን በሙሉ ማወቅ ይጠበቅበታል፡፡

፬ኛ/ ከአንዳንድ በስም ክርስቲያን ነን ባዮች የሚሰማው ጸሎት እንኳንስ በእግዚአብሔር ፊት ቀርቦ ግዳጅ ሊፈጽም ይቅርና በሰው ጆሮ ሲሰማም እንኳ እጅግ የሚቀፍና የሚያስጸይፍ ነው፡፡ ወደ ቤተክርስቲያን ሄደው በዐጸዱ ሥር ቆመው የዕገሌን፣ የዕገሊትን ነገር ካላሳየኸኝ ዳግም ከደጀ ሰላምህ አልደርስም፤ የሚሉና የመሳሰሉ የአረማውያን ባሕርይ የሚከተሉ ብዙ ናቸው፡፡ (ማቴ. ፳÷፳፪)

፭ኛ/ ጾም ማለት ምን ማለት እንደሆነና ምን እንደሚመስል፣ እንዴትስ መጾም እንደሚገባ፣ በጾም ወራት ከምን ከምን መከልከልና መራቅ እንደሚያስፈልግ አስቀድሞ ሊቃውንትን፣ መጠየቅ፣ መጻሕፍትን ማንበብና ማወቅ ግዴታ ይሆናል፡፡ ከጥሉላተ መባልዕት ብቻ መገለሉ በልዩ ልዩ ሥርወ ኃጢአት መንከባለሉና መበከሉ ጾመኛ ነኝ ሊያሰኝ እንደማይቻል መታወቅ አለበት፡፡

፮ኛ/ አንድ ሰው ስለጾምና ስለጸሎት አጠቃቀም በተገቢው መንገድ ሳይገነዘብ ለመጾም ቢሞክር ጥፋትን እንጂ ልማትን፣ መርገምን እንጂ በረከትን አያስገኝም፤ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በጾም ጊዜ እግዚአብሔርን እንጂ ሰውን መመልከት እንደማይገባን አስተምሮናል፡፡ ለመጾምና ለመጸለይ የሚዘጋጅ ሰው በቅድሚያ ፍቅርን፣ ትሕትናን፣ ትዕግሥትን፣ ንስሓን፣ ጸጸትን፣ ቸርነትን፣ ይቅር ባይነትን ገንዘብ ማድረግ ይገባል፡፡ ከዚህም ጋር ከልዩ ልዩ የአልኮል መጠጦች፣ ከክፋት ከተንኰል፣ ከቂም ከበቀል፣ ከዝሙት ከሐሜት፣ መንጻት ከክርስቲያን ወገን ሁሉ የሚጠበቅ ግዴታ ነው፡፡ እነዚህን ሁሉ አውቀን፣ ጠንቅቀን፣ የምንጸልይና የምንጾም ከሆነ አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ልመናችንን ሁሉ ተቀብሎ ይፈጽምልናል፡፡ ኢትዮጵያዊው ሊቅ ቅዱስ ያሬድ ስለጾም ሲያስተምር ይጹም ዐይን ይጹም ልሳን እዝንኒ ይጹም እሚሰሚዓ ሕሡም (ዐይን ይጹም አንደበትም ክፉ ከመናገር ይጹም ጆሮም የማይገባ የከፋ ነገርን ከመስማት ይጹም) ብሎ በዝማሬው አዝዞናል፡፡ ጾምና ጸሎት ማለት ይህን ይመስላል፡፡

፯ኛ/ የመለመንን ሥርዓት የማያውቅ ሰው እንኳንስ እግዚአብሔርን ሥጋውያን፣ ዓለማውያን/ ምድራውያን ባለሥልጣናትና ባለጸጎችንም ቢሆን አያስደስትም፡፡ በእውነትና ከልብ በመነጨ ጸሎት ሆኖ የተለማኞችን ልብ የሚነካና የሚቀሰቅስ ካልሆነ ለማኙ ከተለማኙ ሰው ሊያገኘው የፈለገውን ሊያገኝ አይችልም፡፡

፰ኛ/ ጌታችን አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ልጅ አባቱን ዓሣ ቢለምነው እባብ፣ ጊንጥ ይሰጠዋልን? እን ኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ፣ ለልጆቻችሁም መልካም ስጦታ መስጠትን ካወቃችሁ በሰማያት ያለው አባታችሁ በእውነት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መልካም ነገርን ይሰጣቸዋል? ካለ በኋላ “ለምኑ ይሰጣችሁማል” ፈልጉ ታገኙማላችሁ፣ መዝጊያን አንኳኩ ይከፈትላችሁማል፤ የሚለምን ሁሉ ይቀበላልና፣ የፈለገውንም ያገኛል ብሎአል፡፡ (ማቴ. ፯÷፯)

፱ኛ/ ሐና የፈለገችውን ለማግኘት ወደ ቤተ እግዚአብሔር ሔደች፡፡ ልቧን ከክፉ ነገረ ሁሉ አጽድታም ወደ እግዚአብሔር ጸለየች፡፡ እግዚአብሔርም ጸሎትዋን ፈጥኖ ሰማት ምክንያቱም ጸሎትዋ አጭርና ልባዊ ስለነበረ ነው፡፡ የጸሎትዋ አቀራረብም አቤቱ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ሆይ! የባሪያህን መዋረድ ተመልክተህ ብታስበኝ፣ እኔንም ባትረሳኝ ለባርያህም ወንድ ልጅ ብትሰጥ ዕድሜውን ሙሉ ለእግዚአብሔር እሰጠዋለሁ ምላጭም በራሱ ላይ አይደርስም የሚል ነበር፡፡

፲ኛ/ ሐና በዚህ አጭር ጸሎትዋ ርኅሩኅ አምላክ ውርደትዋንና ስድቧን ሁሉ አይቶ አስወገደላት፣ የልቧንም ምኞት ፈጸመላት ወንድ ልጅም ሰጣት፡፡ ከዚህም በኋላ ከልብ ለለመነችውና ልመናዋንም ሰምቶ የፈለገችውን ሰጣት፡፡ ለልዑል እግዚአብሔር ምስጋናዋን ስታቀርብ “ጽጉባነ እክል ርኅቡ፣ ወርኁባን ጸግቡ፣ እስመ መካን ወለደት ሰብአተ፣ ወወላድሰ ስእነት ወሊደ” አለች፡፡ የቃሉ ትርጉም እህል በልተው የጠገቡ ተራቡ፣ የተራቡትም ጠገቡ፣ መካንዋ ሰባት ወለደች፤ ወላድዋ ደግሞ መከነች ማለትም ሕልቃና አንደኛዋ ሐና፣ ሁለተኛዋ ፍናና የሚባሉ ሁለት ሚስቶች ነበሩት፡፡ ነገር ግን ፍናና ልጆች ሲኖሩአት ሐና ስላልወለደች ፍናና በሐና ላይ ታላግጥ ነበረችና ልዑል እግዚአብሔር የሐናን ግፍ አይቶ ሦስት ወንዶችና ሁለት ሴቶች ልጆችን ስትወልድ ፍናና ደግሞ መውለድን በማቆምዋ ከዚህ በላይ የተጠቀሰውን ኀይለ ቃል ተናገረች፡፡ (፩ኛ/ ሳሙ. ፩÷፬-፯፣ ፪÷፳-፳፩)

፲፩ኛ/ በዚህም መሠረት ወደ እግዚአብሔር የሚቀርበው ጸሎት እግዚአብሔር አምላክ የማይፈልገውን በደል ለመፈጸምና ይህም በእግዚአብሔር ስጦታ የማጥቃያ መሣሪያ ለማግኘት ማለት ሀብት አግኝቶ ሰውን ለመበደል ሳይሆን ሰጥቶ፣ መጽውቶ ለመጽደቅ መሆን እንዳለበት፣ እንዲሁም ባለጸጋ ሆኖ በሰው ወይም በድሆች ላይ ለመታበይ፣ ለመመካት፣ ለመኩራራትና ለመመጻደቅ እንዳልሆነ መገንዘብ እንደሚገባ ቅዱሳት መጻሕፍት ያዝዙናል፡፡

፲፪ኛ/ ጾምና ጸሎት ከዘመነ ብሉይ ጀምሮ በሥርዓተ አምልኮት እና በሥርዓተ እምነታችን መሠረት ሲፈጸም የኖረ፣ ያለና የሚኖር ነው፡፡ ሆኖም ጾምና ጸሎት ሰዎች የሠሩትና የደነገጉት ሳይሆን የእግዚአብሔርን ፈቃድና ትእዛዝ መሠረት በማድረግ በየዐረፍተ ዘመኑ የነበሩት አባቶች ሲጠቀሙበትና ሲጠቅሙበት፣ እስካሁንም በተግባር ሲፈጽሙት የሚታይ ቅዱስ ተግባር ነው፡፡

፲፫ኛ/ ጸሎት የሕይወታችን እስትንፋስ ስለሆነ ያለ ጾምም ዘወትር ሊደረግ የሚገባው ልመና ነው፡፡ ጾም ግን ምንም እንኳ ክርስቲያን የሆነ ሁሉ የሚፈጽመው ትሩፋት የሆነ ሁሉ መሆኑ ቢያመለክትም ከጥሉላተ መባልዕት የምንከለክልበት ብቻ ቢመስልም ይኸው ሥርዓትም ከጸሎት ጋር የማይለያይ መሆን እንዳለበት ማንም ሊዘነጋው የማይገባ መንፈሳዊ ግዴታ ነው፡፡

ጠግበው የነበሩ እንጀራ አጡ፡፡

ተርበው የነበሩ ከራብ ዐርፈዋል

መካኒቱ ሰባት ወልዳለችና

ብዙም የወለደችው ደክማለች፡፡

ምክንያቱም ጸሎት የተለየው ጾም የማጣትና የችግር ጾም ተብሎ ከሚነገረው አባባል የተለየ አይደለምና ነው፡፡

፲፬ኛ/ አንዳንድ በስም ክርስቲያን ነን ባዮች ጾምን ከእምነት ትሩፋት ለይተው ይመለከቱታል፣ አንዳንዶቹ ደግሞ ትሩፋት የሆኑትን ሁሉም አያስፈልጉም ይላሉ፤ በዚህም አመለካከታቸው እምነታቸውን ከሁሉ በላይና ከማንም እምነትም የተለየ አድርገው ሲናገሩ ይሰማሉ፣ በተጋድሎአቸውና በገቢረ ተአምራትነታቸው ቅዱሳን የሚል ቅጽል ከተሰጣቸው ጋር ራሳቸውን ያስተካክላሉ እንዲህ አይነቱ አመለካከትም ቅዱሳት መጻሕፍትን ካለማንበብና ካለመመርመር የተነሣ ሊሆን እንደሚችል በምሁራን ዓይን ታይቷል፡፡

፲፭ኛ/ ጾምን ከጸሎት ለይቶ መጾም ጸሎትን ከጾም ነጥሎ መጸለይ ቢቻልም ሁለቱን ለየብቻ መፈጸም እንደማይገባ ግን ለሁሉ ግልጽ መሆን አለበት፡፡ ይልቁንም ጸሎተኛና ጾመኛ ሰው በማንኛውም ጊዜና ቀን፣ ወራትና ዓመታት ቢሆን ሰውን የሚያስቀይምና እግዚአብሔርን የሚያሳዝን መሆን የለበትም፡፡ ቀደም ብለን እንደአተትነው ምእመናን በኅብረተሰቡ መካከል ሆነው እንዴት መጸለይና መጾም እንደሚገባቸው ለማወቅ እንደሚችሉ አስቀድመው ሕጉንና ትእዛዙን መመርመርና ማጥናት፣ ማወቅና መረዳት ይገባቸዋል፡፡

፲፮ኛ/ የጾምና የጸሎት አጀማመርና አፈጻጸምን ሳያውቁ በመላምት ወይም ሰዎች ያደርጋሉ በማለት ለመጾምና ለመጸለይ በድፍረት ተነሣሥቶ መሞከሩ ከላይ እንደተጠቀሰው ውጤት አልባና ዋጋቢስ እንደሚሆን አያጠራጥርም፡፡ እዚህ ላይ አንድ ታሪክ ብንጠቅስ አንድ ኀይለኛ ሽፍታ ነበረ ዳዊት ሳይደግም ውዳሴ ማርያም ሳያደርስ እህል የሚባል ነገር ፈጽሞ አይቀምስም ነበር፡፡ ነገር ግን እሱባለበት አካባቢ የሚያልፍን ሰው ገንዘቡን ልብሱን እየገፈፈ ይወስድ ነበር፡፡ ከዕለታት አንድ ቀን አንድ ሰው በድንገት እሱ ካለበት ቦታ ደረሰና ሽፍታ መሆኑን አውቆ ሩጫውን ቀጠለ፡፡ አሽከሮቹን ብዙ ገንዘብ ሳይዝ አይቀርም ብሎ ተከተሉት አላቸው፡፡ ሰውየው ሲሮጥ እነርሱም ሲሮጡ ብዙ ደክመው ያዙትና ፈተሹት አምስት ሳንቲም አልነበረውም፡፡ ወደ አለቃቸው ወደ ሽፍታው አምጥተው ምንም እንደሌለው ነገሩት፡፡ እርሱም ዳዊት እየደገመ ነበርና በእጁ ምልክት እየሰጠ እረዱት ቢል አረዱት፡፡ አንባብያን አስተውሉ እንዲህ ዐይነት ጸሎተኞችና ጾሞኞች እንዳሉ ልብ በሉ፡፡ ጸሎታችሁና ጾማችሁ በእንዲህ ዐይነቱ እንዳይሆን ተጠንቀቁ፤ ዕወቁ፤ አስተውሎ፤ ልባችሁን ሰብስባችሁ ማየት አለባችሁ፡፡ ይቆየን

 

አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ  ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበበ

፫. መዝምር ዘምኵራብ፦ ቦአ ኢየሱስ ምኵራበ አይሁድ
ምስባክ፦ እስመ ቅንዐተ ቤትከ በልዐኒ፤ ትዕይርቶሙ ለእለ
ይትዔሩከ ወድቀ ለዕሌየ፤ ወቀጻዕክዋ በጾም ለነፍስየ።
(መዝ 68፥9-10)።
ምንባብ፦ ዮሐ 2፥12 ፍጻሜ

‹‹የአባቴን ቤት የንግድ ቤት አታድርጉት፤›› ቁ 16

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በእስራኤል ምድር እየተዘዋወረ በሚያስተምርበት ወቅት በአንድ የፋሲካ በዓል በሚከበርበት ጊዜ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር በዓሉን ለማክበር ወደ ኢየሩሳሌም ወጣ። ሰዎች በዓሉን ለማክበር ወደ ኢየሩሳሌም ይወጡ የነበረው የእግዚአብሔርን ረድኤትና በረከት ለማግኘት ነበር። ጌታችን ግን በዓሉን ለማክበር ወደ ኢየሩሳሌም የወጣው ለሕዝቡ አርአያና ምሳሌ ለሕዝቡ ለመሆን እንጂ ለእርሱ አስፈልጎት አልነበረም።
ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ቤተ መቅደስ ለመግባት ወደ ግቢው በደረሰ ጊዜ በግቢው ውስጥ የተለያዩ ነጋዴዎች ተሰብስበው በሬዎችን፣ በጎችንና ርግቦችን በመሸጥና በመለወጥ ላይ ተሰማርተው አየ። ነጋዴዎቹ ገዢዎቹን ወደዚህ፤ ወደዚያ ሂዱ በማለት ገበያው ደርቶ ጫጫታው በርክቶ ቦታው የጸሎት ቤት ሳይሆን የደራ ገበያ መስሎ ነበር የሚታየው።

ቦታው እንዴት ገበያ ሊሆን ቻለ? ብለን ልንጠይቅ እንችላለን። ከእስራኤል ሀገር ውጭ በልዩ ልዩ አገሮች የሚኖሩ አይሁድ የፋሲካን በዓልና ሌሎችን በዓላት ለማክበር ወደ ኢየሩሳሌም ይመጡ ነበር። እነዚህ የአይሁድ ምእመናን ደግሞ በአይሁድ እምነት መሠረት የእግዚአብሔር በረከት ለማግኘት በአይሁድ እምነት መሠረት የእግዚአብሔር በረከት ለማግኘት ለመሥዋዕት የሚቀርቡትን በሬዎች፣ በጎችና ርግቦች ማቅረብ ነበረባቸው። እነዚህን ለመሥዋዕት ያስፈልጉ የነበሩትን እንስሳት እጅግ ሩቅ ከሆኑ ከሚኖሩበት አገር ለማምጣት ፈጽሞ ስለማይቻል ከዚያው ከኢየሩሳሌም መግዛት ነበረባቸው። ስለዚህ ነበር ከሩቅ አገሮች ለሚመጡ ምእመናን የኢየሩሳሌም ነጋዴዎች በሬውን፣ በጉንና ርግቡን ለመሸጥ በቤተ መቅደሱ አጥር ግቢ ውስጥ ተሰብስበው ገበያ አድርገው የነበሩት።
በሌላ በኩል ደግም ቤተ መቅደስን ለመርዳት የአስተዋጽኦ ገንዘብ ለመሰጠት የእስራኤል ገንዘብ (ሼከል) ያስፈልግ ነበር። የውጭ አገር ገንዝብ ወደ ቤተ መቅደስ ማስገባት አይፈቀድም ነበር። ታዲያ ከውጭ አገር ይመጡ የነበሩ አይሁድ ከውጭ አገር ያመጠት የውጭ አገር ገንዘብ ወደ እስራኤል ገንዘብ (ሼክል) መለወጥ ነበረባቸው። ስለዚህ እጅግ የበዙ ገንዘብ ለዋጮች በቤተ መቅደሱ አጥር ግቢው ውስጥ ጠረጴዛዎቻቸውን ዘርግተው ገንዝብ ይለውጡ ነበር። በዚህ ሁኔታ በቤተ መቅደሱ ግቢ ውስጥ የደራና የተጧጧፈ ንግድ ይካሄድ ነበር።

በዚህ ሁሉ ነገር ቤተ መቅደሱ የአምልኮ ቦታ መሆኑ ቀርቶ የደራ ገበያ ሆኖ ነበር። ቦታው በምንም መንገድ መንፈሳዊ ስሜትና የጸሎት መንፈስ አይታይበትም ነበር። ስለዚህ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ‹‹ የአባቴን ቤት የንግድ ቤት አታድርጉት፤›› በማለት ጅራፍ አበጅቶ በዚያ በንግድ ላይ የተሠማሩትን ሁሉ እየገረፈ አስወጣቸው። ከብቶቻቸውንም ሁሉ ከቤተ መቅደስ ውጭ አባረረ። የገንዘብ ለዋጮችንም ጠረጴዛዎች ገለባበጠ።

‹‹ የአባቴን ቤት የንግድ ቤት አታድርጉት፤›› ቤተ መቅደስ የአማኞች ወይም የኛው የራሳችን ልብ ምሳሌ ነው። ጌታችን ያን ቤተ መቅደስ የሌባ ዋሻ፣ የቀማኞች መሸሻ ሆኖ እንዳገኘው ወደ እኛ ልብ ቢመለከት ምን መስሎ ይታየው ይሆን? ልዩ ልዩ የኃጢአት ሸቀጥ መከማቻ መጋዘን ሆኖ ሊገኘው ይችላል። ታዲያ በዚያ ቤተ መቅደስ ሲሸጡ ሲለውጡ የተገኙ ሰዎች ምን ተብለው ነበር የታዘዙት? ያን ሁሉ ሸቃጣ-ሸቀጥ ማውጣት (ማስወገድ) እንደነበረባቸው ታዘው ነበር። እኛም በልባችን መጋዘን ውስጥ የተከማቸውን ልዩ ልዩ የኃጢያት (የበደል) ዓይነት፣ ክፉትን፣ ተንኮልን፣ ምቀኝነትን፣ ትዕቢትን፣ ክዳትን፣ ስርቆትን፣ ስስትን፣ ስካርን፣ አመንዝራነትን፣ በሐሰት መመስከርንና የመሳሰሉትን ሁሉ አውጥተን መጣልና ልባችንን ማጽዳት ይፈለግብናል። ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በኢየሩሳሌም ያደረገውን የቤተ መቅደስ ማጽዳት ዛሬም በእኛ ጊዜ በዚህ ቦታ ሊያደርገው ይችላል። ዛሬም ጌታ ‹‹የአባቴን ቤት የንግድ ቤት አደረጋችሁት›፣ አታድርገው ሊለን ይችላል። ጌታችን ይህን ሊለን የሚችልው ምናልባት ወደ ቤተ ክርስቲያን መጥተን ወደ እግዚብሔር በመጸለይና ልዑል አግዚአብሔርን በማምለክ ፈንታ ዓለማዊ ነገር እያሰብን፣ ዓለማዊ ሥራን ለመሥራት ሰውን ለመጉዳይ ፕላን የምናወጣ ከሆነ ነው፣ ከተቀያየምናቸውም ጓደኞቻችን ጋር ለመታረቅና ‹‹ይቅር ለእግዚአብሔር›› ለመባባል ቁርጥ የሕሊና ሐሳብ ከአላደረግን እንዲሁም ከላይ የተጠቀሱትን የኃጢአት ዓይነቶች ከልባችን ካላወጣን ጌታችን አምላካችን ጸሎታችንን የማይሰማ ብቻ ሳይሆን ‹‹የአባቴን ቤት የንግድ ቤት አደረጋችሁት›፣ ነው የሚለን።

እንደ እውነቱ ከሆነ ዛሬም በየክብረ በዓሉ በቤተ ክርስቲያን አካባቢ ልዩ ልዩ የንግድ ሥራ ሲካሄድ ነው የምናየው። እንዲሁም በቤተ ክርስቲያን ውስጥና አካባቢ ብዙ የንግድ ሥራ፣ ብዙ የሙስና ሥራዎች፣ የተለያዩ የኃጢአት ሥራዎች ሲሠሩ ይታያሉ። በዚህ ሥራዎችን፣ ጌታችን አምላካችን ጅራፍ ይዞ እንዲመጣ እየጋበዝነው እንገኛለን። በርግጥ ጌታችን በዛሬው ጊዜ ግልጥ የሆን ጅራፍ ይዞ ላይመጣ ይችላል። ጌታ እኮ ብዙ በዓይን የማይታዩ የተለያዩ ጅራፎች አሉት። 1ኛ. በሀገር ላይ ረሃብንና ውኃ-ጥምን፣ 2ኛ. የተለያዩ መድኃኒት የማይገኝላቸው በሽታዎችን፣ 3ኛ. በጐርፍ መጥለቅለቅንና የመሬት መናወጥን፣ እንዲሁም 4ኛ. ርዕደ መሬትን ሊያመጣብን ይችላል። እነዚህ ሁሉ የጌታ ጅራፎች ናቸው። ስለዚህ ከእነዚህ ሁሉ ቅጣቶች አንዱም እንደይደርስብን እያንዳንዳችን መጠንቀቅ አለብን።

በእርግጥ ከጥንት ጊዜ ጀምሮ ዛሬም በቤተ ክርስቲያን ቅጽር ግቢ ውስጥ ችግረኞችንና ድሆችን ለመርዳት የተለያየ የበጎ አድራጎት ሥራዎች ለምሳሌ እንደ ሰንበቴና የጽዋ ማኅበር ይካሄዳሉ። ከዚህም ሌላ ሽማግሌዎች የተጣሉ ሰዎችን የሚያስታርቁት በቤተ ክርስቲያን ቅጽር ግቢ እየተሰበሰቡ ነው። እንዲሁም ለማኅበራዊ አገልግሎት የሚረዱ ወርኃዊ የዕድር ስብሰባዎቸ የሚካሄዱት በቤተክርስቲያን ቅጽር ግቢ ውስጥ ነው። ቤተ ክርስቲያን የሰላምና የፍቅር፣ የግብረ ሠናይና የበጎ አድራጎት ማእከል ስለሆነች እንደነዚህ ያሉት ስብሰባዎች በቤተ ክርስቲያን ቅጽረ ግቢና አካባብ መሆናቸው የሚደገፍ ነው።

አባ ሳሙኤል
በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን
ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ
አዲስ አበበ

ከበባለፈው የቀጠለ

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከመዋዕለ ጾሙ በኋላ የማስተማር መርሐ ግብሩን ለመጀመር ከቆሮንቶስ ተራራ ወርዶ በቃና ዘገሊላ አጠገብ በባሕሩ ዳር ሁለት ወንድማማቾችን ጴጥሮስ የሚሉት ስምዖንንና ወንድሙ እንድርያስን መረባቸውን ወደ ባሕር ሲጥሉ አይቶ (በኋላዬ) ኑና ተከተሉኝ ሰዎችን የምታጠምዱ አደርጋችኋለሁ ብሎ አስከተላቸው፤

  • ይህም ሰዎችን በትምህርት፣ በተአምራት ታሳምናላችሁ፣ ከድንቁርና ወደ እውቀት፣ ከክሕደት ወደ እምነት ከገቢረ ኃጢአት ወደ ገቢረ ጽድቅ ትመልሳላችሁ፡፡ ከአጋንንት ቁራኝነት አላቅቃችሁ፣ በንስሓ አጥባችሁ ከእግዚአብሔር ጋር ለማገናኘት የሚያስችል ሥልጣን ታገኛላችሁ፡፡ ወደ ገሃነመ እሳት የሚወስደውን መንገድ በቅዱስ ወንጌል አጥራችሁ፣ የመንግሥተ ሰማያትን በር ከፍታችሁ ለማስገባት ትችሉ ዘንድ ቁልፍ ይሰጣችኋል፤ በምድር ያሠራችሁት በሰማይም እንደታሠረ እንዲሆን የምትችሉበትን ሥልጣን እሰጣችኋለሁ፤ በምድር የፈታችሁትም በሰማይ የተፈታ ይሆናል፡፡ ሰው ሁሉ በተድላ በደስታ በመንግሥተ ሰማይ ለመመላለስ እንዲበቃ ታደርጉታላችሁ አላቸው፡፡ እነርሱም ያለ አንዳች ጥርጥርና ማመንታት በሌለበት መረባቸውን፣ ጀልባቸውንና ቤታቸውን ትተው ከቤታቸው ተለይተው ሁሉን ትተው በቀና በጸና እምነት፣ በንጹሕ ልብ ተከተሉት፡፡ (ማቴ. ፬÷፲፰-፳፣ ማር. ፩÷፲፮-፳)

ከዚህ በኋላ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በገሊላና አካባቢዋ የመንግሥተ ሰማያትን ምሥጢር እያበሰረ ማስተማሩን ቀጠለ፡፡ መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሓ ግቡ እያለ አስተማረ፡፡ ይገሥጻቸው፣ ይመክራቸውና ያርማቸው ነበር፡፡ ይልቁንም በደዌ ዳኛ በአልጋ ቁራኛ የተያዙትን ይፈውሳቸው ነበር፡፡

ማለትም ሀ – ለምጻሞችን ያነፃቸው፣

ለ – የሞቱትን ያስነሣቸው፣

ሐ – ልምሾዎችንና ሽባዎቹን ያረታቸው፣

መ – አጋንንት ያደሩባቸውን ያወጣላቸው፣

ሠ  – ዲዳዎቹንና ደንቆሮዎቹን አንደበታቸውን የከፈተላቸው፣

ረ –  ደም የሚፈሳቸውና የተቅማጥ በሽታ የያዛቸውን፣ የፈወሳቸው፣

ሰ – የራስ ፍልጠት፣ የሆድ ቁርጠት፣ የእግር ቁርጥማት፣  የቆዳ ምልጠት፣ የልብ ጥመት የያዛቸውንና ያደረባቸውን ከደዌያቸው ሁሉ የፈወሳቸው፣ ያላቅቃቸው ነበር፡፡

  • ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋና በነፍስ ደዌያትን በሚያመጡ ርኲሳን አጋንንት ላይ ሥልጣኑን በማሳየት በብዙ ሺህ የሚቈጠሩ ሰዎች ይከተሉት ነበር፡፡ በተለይም ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ ድረስ ከዋለበት የሚውሉ፣ ካደረበት የሚያድሩ ፻፳ ቤተሰብ ነበሩት፡፡

ክፍላቸውም፡- ፩ – አሥራ ሁለት ሐዋርያት፣

፪ – ሰባ ሁለት አርድእት፣

፫ – ሠላሳ ስድስት ቅዱሳት አንስት ተብለው የሚጠሩ፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ሲከተሉ፣ መንፈሳዊ አገልግሎትን ሲያሟሉ የኖሩ ናቸው፡፡

  • አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ቅዱስ ወንጌሉን ሲያስተምር እየተከታተሉ ሕዝቡን የሚያገለግሉ፣ ሰው ሁሉ ከኃጢአት፣ ከፍዳና ከዘለዓለማዊ ኲነኔ ወጥቶ፣ በክርስቶስ ክርስቲያን፣ በጥምቀቱ ውሉደ እግዚአብሔር አሰኝተው በዚሁ ስም እንዲጠሩ በማድረግ በዓለም ሁሉ ተሠማርተው፣ ሕይወታቸውን ወደ ቅድስና ለውጠው፣ የወንጌሉ ቃል ተግባራዊ እንዲሆን ያደረጉና አሁንም በተሰጣቸው ቃል ኪዳን መሠረት ሰው ዘለዓለማዊ ሕይወት እንዲኖረው የሚያደርጉ አሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ናቸው፡፡
  • ስለሆነም ጌታችን በቅዱስ ቃሉ ያስተማረውን ሐዋርያት ተቀብለው ለዓለሙ ሁሉ ያደረሱት ትምህርተ ወንጌል ተባለ፤ ወንጌል ማለትም የደስታና የሰላም የፍሥሓና የምሥራች ነጋሪ አብሳሪ ማለት ነው፡፡ “መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሓ ግቡ” የምትል በመሆንዋ የምስራች ተባለች፡፡ (ማቴ. ፫÷፪፣ ማቴ. ፬÷፲፯)
  • ፯ኛ/ አምላካችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ “የማስተማር ተግባሩን ሲጀምር መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሓ ግቡ” የሚል ነበር፡፡ በቀዳማይ አባታችን አዳም በደል ምክንያት አጥተናት የነበረችውን ገነት መንግሥተ ሰማያትን በዳግማይ አዳም ጌታ ፭ ሺህ ከ፭ መቶ ዘመን ሲፈጸም ተመልሳልናለችና ይህችው የከበረችን ሥፍራ ለማግኘት በጸጸትና በአንብዓ ንስሓ መታጠብ እጅግ አስፈላጊ መሆኑን ባለቤቱ አምላካችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነግሮናል አስተምሮናል፡፡

ስለዚህ በክርስቶስ ክርስቲያን፣ በወልድ ውሉድ ተብለው የሚጠሩት ወገኖች በሙሉ ሥርዓተ አምልኮታቸውን ጠብቀው፣ የሚሠሩትንና ሊፈጽሙት የሚገባቸውን ተግባር ሁሉ አከናውነው ተዘጋጅተው መቀመጥ፣ መጠበቅ አለባቸው፡፡ ይቆየን

           ከአባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን 

ልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳ

አዲስ አበባ