Archives

All posts for the month October, 2018

ዘመነ ጽጌ  ከመስከረም   26  እስከ  ኅዳር  5 ቀን  ያሉት  40  ዕለታት  ሲሆኑ  ትርጓሜው  የአበባ  ጊዜ  ማለት  ነው። “ወይቤሎ  ለአዳም  ወሀብኩከ  ርስተ  ገነት  ትፍስሕት በፅጌ  ሥርጉተ ወበፍሬ ክልልተ  ዘፍ.2፥8 ” እግዚአብሔር  ጠፈርን በአድማስ ደግፎና በደመና ከፍክፎ  መባርቅትንና ዝናማትን በደመና ጭኖ ደመናውን በነፋስ አሽክሞ ዓለምን በፀሐይና በጨረቃ አብርቶ  በፅጌያት  አስጊጦ  ገነትን  በአዝርዕትና  በአትክልት  አዘጋጅቶ  መንግሥተ  ሰማያትን  ሠርቶ  የሰውን  ልጅ  ፈጠረው።

 አምሳላተ ጽጌ (የጽጌ ምሳሌዎች           )

  1. ጽጌ የጌታ ምሳሌ ነው

“ትወፅዕ  በትር  እምሥርወ  እሴይ  ወየዐርግ  ጽጌ  (ኢሳ. 11፥1 ) ትርጓሜ  ይእቲ በትር አምሳለ ማርያም  ቅድስት  ይእቲ  ወፅጌ  ዘወጽአ  እምኔሃ  አምሳሉ  ለወልድ ( ዮሐ. 1፥1- 14 ድጓ ዘጽጌ)ʼʼ

ከእሴይ  ሥር  በትር ትወጣለች።  ከእርሷም  አበባ ይወጣል፤  ይህችውም  በትር  የማርያም አምሳል ናት። ከእርሷ የተገኘው  አበባም የወልድ አምሳል ነው። በመሆኑም ጌታችን  መድኃኒታችን  ኢየሱስ  ክርስቶስ  ቅዱስ  ሥጋውንና  ክቡር ደሙን  እውነተኛ  መብልና እውነተኛ  መጠጥ  አድርጐ በመስጠቱ የፍሬ መገኛ በሆነው አበባ ተመስሏል። ቅዱስ ያሬድ                                                        ቡሩክ  ዕፅ ዘሠናየ  ይፈሪ ወኃጢአተ  ይሰሪ ( ድጔ ዘጽጌ ) የኃጢአት ማስተሥሪያ የሚሆን መልካም  ፍሬን  ያፈራ የበረከት እንጨት ክርስቶስ ነው። ለሕያዋን  ፍጥረታት  የሕይወት ምግብነት  ከሕቱም  ምድር በቅሎ አብቦና  አፍርቶ የተገኘው ክርስቶስ ከፍሬው  የበሉትን  ደቂቀ  አዳም   በሙሉ አድኗል።

  1. ፅጌ የቅድስተ  ቅዱሳን  ቅድስት ድንግል  ምሳሌ

እመቤታችን የእውነተኛው ፍሬ ክርስቶስ መገኛ በመሆኗ በአበባ ትመሰላለች፤ እመቤታችን የኃጢአታችን ክብደት ሳይሆን የግፋችን ብዛት የታየባት  እውነተኛ  ችሎት (ፍትሐ አምላክ) የተገኘባት  ናትና።  ትውልድ  ሁሉ ለዘላዓለም  ያመሰግኗታል።  “እስመ ርእየ  ሕማማ ለአመቱ ወገብረ  ኃይለ  በመዝራዕቱ   (ሉቃ. 1፥481)  መዝገቡ ለቃል  ፅጌ  እንተ ኢትትነገፍ መድኃኒተ ሕዝብ (ድጔ ዘጽጌ) ያገልጋዩን  መዋረድ  አይቷልና  በክንዱ  ታላቅ ሥራን አድረገ።  የቃል ማደሪያ  ( የፍሬ ሙዳይ ) የሆነችው አበባ ለዘለዓለም  አትረግፍም። ስለዚህ በፍሬዋ የሕዝብ መድኃኒት  በመዓዛዋ  የቅዱሳን የሕሊና እረፍት ናት።

‹‹ ዕፀ  ጳጣስ  እንተ  በአማን  ፅጌ  ደንጐላት  ሐረገ ወይን ዘእምነገደ ይሁዳ እንተ ሠረጸት ለሕይወት  (ዘፍ. 49፥1  ድጓ ዘጥቅምት  ማርያም) እመቤታችን ከይሁዳ ነገድ ለዘለዓለም መንግሥት የወጣች  የወይን ሐረግ በደብረ ሲና  በጳጦስ  እንጨት ላይ የታየውን ምሳሌ በእውነት ያሳያች ናት።››

  1. ጽጌ የመስቀል ምሳሌ

በማር  ሥራ  ላይ  የተሰማሩ  ሠራተኛ  ንቦች አንድ ሆነው በአበባ ላይ እንደሚሠፍሩ  ሁሉ ሕዝብና  አሕዛብ  በአንድነት የተሰበሰቡበት አበባ የዕለተ ዐርቡ  የክርስቶስ  መስቀል በመሆኑ መስቀል  አበባ  ይባላል። በከመ ይቤ ሰሎሞን በእንተ ማርያም ንዑ ንትፈጋዕ ወኢይኅልፈነ ፅጌ ደመና  መስቀል ዘዮም  አብርሃ በስነ  ማርያም። (ድጓ  ዘጽጌ ) ሰሎሞን ስለ ማርያም  ሲናገር  እነሆ ክረሞቱ፣  (ውርጩ፣ ውችንፍሩ፣ ጭቃው፣ ቁሩ ) አልፎ በረከት ተተካ እንዳለ። የክርስቶ መስቀል በማርያም  ባሕርይ ዛሬ አብቧልና የበረከት አበባ ሳያልፈን ኑ እንደሰት እንዲል።

በባሕርዩ  መወሰን  የማይስማማውን አምላክ ማርያም  በባሕርይዋ  ስለወሰነችው (ፍጹም አምላክ ፍጹም ሰው ስለሆነ)  በተመረጠችው የማዳን ሰዓት / ዕለተ ዐርብ / መስቀል ያለባሕርዩ በማርያም ባሕርይ ተሸከመው።

  1. ጽጌ የቤተ ክርስቲያን ምሳሌ

የክርስቶስ ሥጋ የሚያፈራባት የአበባ እንጨት የሆነችው ቤተ ክርስቲያን አበባ ትባላለች። ቅዱስ ያሬድ በዝማሬው  “ወልድ እኁየ ጸዓዳ ወቀይህ ፀዓዳ ትቤሎ በእንተ ሥጋሁ ለክርስቶስ” ልጅ ወንድሜ መልከ መልካም ደመ ግቡ ቀይ ነው። ቤተ ክርስቲያን ክርስቶስን ስለለበሰው ሥጋ ቀይ ጐልማሳ አለችው ይላል። ቤተ ክርስቲያን  ምድራዊት  ስትሆን ሰማያዊት ናት። ለምድራዉያን ሰዎች የምትሰጠው ልጅነት የምታድለው ሰማያዊ ፀጋና ሀብት ነው።

‹‹ ሐረገ ወይን  እንተ  በሞድር  ሥረዊሃ  ወበሰማይ  አዕጹቂሃ››  ሥሯ በምድር ቅርንጫፚ በሰማይ የሆነች  የወይን  ሐረግ  በፈቃደ  ሥላሴ  ዛላዋ  የምትቆረጥ  ፍሬዋ  የምትለቀም የበረከትም  ፍሬ  የምታፈራልን  የወይን  ሐረግ  ቅዱስት  ቤተ ክርስቲያን ናት።

‹‹ቅዱስ ያሬድ  “ጽጌ ብሂል ቅድስት ቤተ ክርስቲያን››  ጽጌ ማለት  ቅድስት ቤተ ክርስቲያን ናት ይላታል (ድጓ ዘጽጌ)

በጽጌ የተመሰሉ የጌታችንና የእመቤታችን ስደት  (ማቴ.  2፥13 -ፍ)

“እምግብፅ  ጸዋዕክዎ  ለወልድየ ” (ሆሴዕ. 11 ፥ 1) ልጄን  ከግብጽ  ጠራሁት  ለጊዜው የተነገረው  ለያዕቆብ  ሲሆን  ፍጻሜው ግን ለጌታ  ነው።  መልከ ጼዴቅም   ዘመዶቹን ማርልኝ  ቢለው ልጄን  በሥጋ  ሰድጄ  እምርልሀለሁ  ብሎ ቃል  ገብቶለት ነበርና ኪዳነ  መልከ ጼዴቅን  ለመፈጸም  ጌታ  ወደ ግብጽ ተሰደደ።

“መልአከ  እግዚአብሔር  አስተርአዮ  በሕልም  ለዮሴፍ”   ከእግዚአብሔር  የታዘዘ  መልአክ ለዮሴፍ በሕልም  ነገረው። “እንዘ  ይብል ተንሥእ ወንሣእ ሕፃነ  ወእሞ  ወጐየይ ውስተ  ሞድረ ግብፅ” ተነሥተህ እናቱንና ብላቴናውን  ይዘህ  ወደ  ግብጽ  ሂድ  ብሎ  ነገረው። እስመ  ሀለዎ  ለሄሮድስ ይኅሥሦ  ለሕፃን  ከመ ይቅትሎ ” ሄሮድስ ብላቴናውን  ሊገድለው ይሻው  ዘንድ  አለውና።

  • ወተንሥኦ ነሥአ  ሕፃነ  ወእሞ  በሌሊት ወሖረ ውስተ ብሔረ ግብጽ” ተነሥቶ ብላቴናውን እናቱን ይዞ በሌሊት ወደ ግብጽ ሂደ። ከላይ በመግቢያው እንደተገለጸው
  • ከመ ይትፈጸም ዘተብህለ  እም ኃበ  እግዚአብሔር  በነቢይ  እንዘ ይብል  እምግብፅ ጸዋዕክዎ ለወልድየ” እግዚብሔር በነቢይ አድሮ ነቢይ ከእግዚብሔር ተገልጾለት በነቢዩ

ቃል ልጄን ከግብጽ  ጠራሁት  ተብሎ  የተነገረው ይደርስ ይፈጸም ዘንድ፤ ወይወርድ እግዚእነ ውስተ ምድረ ግብጽ ዲበ ደመና  ቀሊል” በደመና ተላይ ሆኖ ወደ ግብጽ ይወርዳል ተብሎ የተነገረው ይፈጸም ዘንድ።

  • “ወነበረ ህየ እስከ አመ ሞቱ” ለሄሮድስ” የተነገረው  ይፈፀም ዘንድ  ሄሮድስ  እስኪሞት ድረስ ሦስት ዓመት  ከመንፈቅ በግብጽ ኖረ።

ጌታ ለምን ተሰደደ?

  1. ትንቢቱ  ይፈጸም  ዘንድ፤    ስደትን  ለመባረክ  3. በፈቃዱ  የሚሞትበት  ጊዜ  አልደረሰምና።  4.  አዳሞ  ከዚህ  ዓለም  አፍአ  ከምትሆን  ከገነት  ተሰዶ  ነበር።   5. ሰማዕትነት  በእሳት  በስለት ብቻ  አይደለምና  እኛን  ለማስተማር  ተሰደደ  ብለው  ሊቃውንት ይተርጉማሉ።  ሄሮድስ ሰብአ ሰገል እንደ  ተሳለቁበት ባየ ጊዜ  እጅግ ተቆጣና ልኮ ከሰብአ ሰገል እንደተረዳው ዘመን በቤተ ልሔምና በአውራጃዋ የነበሩትን ሁለት ዓመት  ከዚያም  የሚያንሱትን ሕፃናትን ሁሉ ግደሉ አለ። ቄሣር ሕፃናትን ሰብስበሕ ልብስ ምግብ እየሰጠህ በማር በወተት አሳድገህ ለእናት ለአባታቸው ርስት ጉልት እያሰጠህ ጭፍራ ስራልኝ  ብሎኛል ብሎ አዋጅ ነገረ። በዚያ ጌዜ ያላት ልጅዋን የሌላት ልብስ ምግብ ልቀበልበት ብላ  እየተዋሰች ይዛ ሂደላች። በዚያን ጌዜ 144.00 (አሥራ አራት እልፍ ከአራት ሺህ )ሕፃናት  ታርደዋል።

በባሕርየ መለኮቱ ስደት የማይስማማው ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በቅዱስ  ወንጌል እንደ አስተማረው ሥጋዊ ስደቱ ፤

  1. ስደትን ለተከታዮቹ  ለማስተማር  በአንዲቱ  ከተማ  መከራ  ቢያደርሱባችሁ  ወደ ሌላይቱ ሽሹ  (ማቴ.  10፥23 )
  2. ሰው መሆኑን ለመግለጽ ከአዳም አካል አንድም ያልጐደለው ሙሉ ዳግማዊ አዳም መሆኑንና የለበሰው ሥጋ የሚደማ የሚቆስል በሰይፍም ሆነ በጦር ቢወጋ ጉዳት የሚደርስበት ሰብአዊ ባሕርይ ያለው መሆኑን ለማስረዳት
  3. ዲያብሎስን ለማሰደድ የጌታ ስደት በተዛዋሪ የዲያብሎስ ስደት ሆነ፤ ጌታ የሚቀበለው መከራ ሁሉ ዲያብሎስን በርቀት የሚመታ መሣሪያ ነው። በመጨረሻም በመስቀሉ ላይ የሆነው የጌታ ሞት የዲያብሎስ ሞት ሆነ።  የኢትዮጵያ ኦቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ሊቃውንትም ይህን አጽንተው ያስተምራሉ ያምናሉ።

የጌታንና የእመቤታችን ጉዞ ከግብፅ  ወደ ኢትዮጵያ

እመቤታችን  ቅዱስት ድንግል  ማርያምና ጌታችን መድኃኒታችን  ኢየሱስ  ክርስቶስ አረጋዊ ዮሴፍና ሰሎሜ  በብሩህ  ደመና ላይ  ሆነው  ከግብፅ ወደ ኢትዮጵያ  ሲመጡ   ናግራን  ከተባለ ሀገር ደረሱ።  በናግራን ሳሉ ጌታ እንዲህ አለ። ከቀኝ ጐኔ  የሚፈሰው  ደሜ  በብርሃናት  አለቃ   በቅዱስ  ዑራኤል  እጅ  ተቀድቶ  በቅድሚያ በዚች ሀገር ይፈሳል፣ ይረጫል ። እመ ብዙኃን  ቅድስት ድንግል ማርያምን እንዲህ አላት፤ አንች  በድንግልና  ፀንሰሽ  በድንግልና  እንደወለድሽኝ  አምነው  የሚያከብሩሽ በእኔም  የሚያምኑ  ብዙ  የተቀደሱ  ሰዎች  በዚህች  ሀገር  ይወለዳሉ።  ከናግራን  ተነሥተው ለትግራይ  ትዩዩ  ከሚሆን  ሐማሴን  ከሚባለው  ሀገር ሲደርሱ በምሥራቅ በኩል ከፍተኛ ተራራ ተመለከቱና ወደ ተራራው ሄዱ። ጌታም በተራራው ላይ ሳሉ እመ ብዙኃንን እንዲህ አላት። ይህች ተራራ  ምስጋናሽ   የሚነገርባት ቦታ ትሆናለች። የተራራዋም ስም ደብረ ሃሌ ሉያ ወይም ደብረ ዳ  ይባላል። ትርጓሜውም የአምላክ ልጅ፣  የመስቀሉ፣ ቦታና የስሙ መገኛ ወይም  አደባባይ ማለት  ነው።

ከዚያም በኋላ ታቦተ ጽዮን ወደሞትኖርበት ወደ  አክሱም ደረሱ።  ታቦተ ጽዮን ባለቸበት ቦታ ሳሉ ባዚን የተባለው የኢትዮጵያ ንጉሥ ታቦተ ጽዮንን ለመሳለም መጣ።  የካህናቱ አለቃ አኪን  ለንጉሡ  የኢሳይያስን መጽሐፍ ድንግል በድንግልና ጸንሳ በድንግልና ትወልዳለች ስሙንም  አማኑኤል ትለዋለች የሚለውን አነበበ (ኢሳ 7 ፥ 14)

ስደተኞች  ግን ለንጉሡም ሆነ ለካህናቱ ሳይገለጡ የመጽሐፋን ቃል  ከሰሙ በኃላ በብሩህ ደመና ላይ ሆነው ወደ ደብረ ዐባይ ሄዱ።  ጌታም እናቱን እንዲህ አላት። ይህች ሀገር እንደ አክሱም  ለስምሽ መጠሪያ  ርስት ትሁን፣ በኋላ ዘመን በቀናች ሃይማኖት  ጸንተው ሕጌን የሚያስተምሩ አንችን የሚወዱ ሰዎች ይኖሩባታል አላት።

ከዚያም  ደብረ ዐባይ  ተነሥተው  ዋሊ  ወደሚባለው  ገዳም  ወደ ዋልድባ  ሄዱ። በዋልድባ በረሃም ሳሉ በራባቸው ጊዜ ጌታ በዮሴፍ በትር የአንድን ዕንጨት  ስር ቆፈረ። 318 ስሮችን አወጣና ለእናቱ ብይ  ብሎ ሰጣት። እናቱም ይህን የሚመር እንጨት አልበለም አላችው።  ጌታም በኋላ ዘመን ስምሽን የሚጠሩ አንችን  የሚያከብሩ ብዙ መናንያን ይህን እየበሉ በዚህ ቦታ ይኖራሉ አላት።  እንጨቱም የሚጣፍጥ ይሆንላቸዋል አላት።  ከዚህ በኋላ በብሩህ ደመና ላይ ሆነው   ከዋልድባ  ወደ ጣና  የባሕር  ወደብ  ሄዱ።  በጣና ደሴትም ደጋግ ሰዎች ተቀብለዋቸው 3 ወር  ከ10 ቀን ተቀመጡ። የኢትዮጵያ ሰዎች  በደስታ ተቀብለዋቸዋል። እንደ ግብፃውያን አላሰቃዮአቸውም።

በመሆኑም በኢትዮጵያ ውስጥ የሚገኙትን ተራራዎች ሁሉ ለስሞሽ መታሰቢያ ይሆኑሽ ዘንድ አሥራት አድርጌ ሰጥቼሻለህ አላት።  በብሩህ ደመና ላይ ተቀምጠው በጐጃም፣  በሽዋ ፣በጐንደር፣ በበጌ ምድር፣ በወሎ፣ በሐረርጌና  በአሩሲ ፣ በሲዳሞና  በባሌ፣  በጉራጌ፣ በከንባታ፣ በከፋና በኢሊባቡር፣ በወለጋና  በሌሎችም  ክፍላተ አኀጉር እየተዘዋወሩ  አስጉብኝቶ ኢትዮጵያን በሙሉ ለእመቤታችን  አሥራት በኩራት አድርጎ  ሰጥቷታል።  ይህ ሁሉ የሆነው በቅዱስ ዑራኤል መሪነት ነው።

 ከስደት መልስ

መልአኩ  ቅዱስ  ገብርኤል  ወደ  ግብጽ  ሄደና  የሄሮድስን  ሞት  ለእነዮሴፍ  ነገራቸው።

ሄሮድስም  ከሞተ በኋላ  እነሆ  የጌታ መልአክ  በግብፅ  ለዮሴፍ  በሕልም ታይቶ  የሕፃኑን  ነፍስ የፈለጉት ሞተዋልና ተነሣ  ሕፃኑንና እመ ብዙኃን እናቱን ይዘህ ወደ  እስራኤል ነገር ሂድ አለው (ማቴ. 2፥19-21 )

ስለዚህ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከቅድስተ ቅዱሳን ቅድስት ድንግል ማርያም ከአረጋዊ  ዮሴፍና  ከሰሎሜ  ጋር ከስደት በሚመለሱ  ጊዜ ወደ ደብረ ቁስቋም የገቡበት ዕለት በየዓመቱ ኀዳር 6 ቀን ይከበራል።

በዚህ መሠረት ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶና እናቱ የእኛም እናታችን ቅድስት ድንግል ማርያም  ሊቀበሉት የማይገባውን  ሥጋዊ መከራ ለእኛ ሲሉ በመቀበላቸው  ምክንያት  ለእኛ እመቤታችንና  አምላክን  የምናመሰግንበት ክፍለ ዘመን ዘመነ ጽጌ ስለተባለ ኢትየጵያውያን ሌቃውንት አባ ጽጌ ብርሃንና አባ ገብረ ማርያም የተባሉ አበው መነኮሳት ማሕሌተ ጽጌን ደርሰውልናል።

  ይቆየን

ከብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

 በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀ ጳጳስ

አዲስ አበባ

 

 

 

 

ሰላም ማለት የሕሊና እረፍት ጸጥታ ማግኘት ከሁከት ከሽብርና ከሰቀቀን መራቅ፣ አንድነት ስምምነት ማለት ነው አንድ ሰው በውስጡ ያለው የእረፍት  ስሜት ሰላም ይባላል። ደግሞም ሰላም ማለት ከሌላው ሰው ጋር በፍቅር በአንድነትና በስምምነት መኖር ነው። ለሰው ልጅ ከሚያስፈልጉት ነገሮች አንዱ ሰላም ነው።

ለሰው ያለሰላም መኖር ትርጉም የለውምና። ስለዚህ ስለሰላም አስፈላጊነት የተረዱት ቀደምት ነቢያት በትንቢታቸው ሰላምን አስፍተው ይሰብካሉ። ኢሳ. 26፥3 መዝ. 28፥11. መዝ. 4፥8 ኤር. 29፥7 የሰላምና የደስታ ምንጭ እግዚአብሔር ስለሆነ የእግዚአብሔር መንግሥትም ጽድቅና ሰላም በመንፈስ ቅዱስ የሆነ ደስታ መሆኗ ተገልጿል፤ ሮሜ. 14፥17 በእግዚአብሔር አርአያና ምሳሌ ከተፈጠረበት ጊዜ ጀምሮ በዚህ ከመንፈስ ቅዱስ በሆነ ሰላም ይኖር የነበረው የሰው ልጅ በኃጢአት ምክንያት ለዘመናት ተጨንቆ ሲኖር በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ የማዳን ኃይል ሙሉ ሰላምን ሊያገኝ ችሏል።

የሰው ልጅ ከጌታው ይህንን ሰላም ሊያገኝ የቻለው የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ እሱ ሰላማዊ የሆነ የሰላም አባት የሰላም አለቃ ለሰላሙም ፍጻሜ የሌለው በመሆኑ ነው። ኢሳ. 9፥6 የእግዚአብሔር አብ ልጅ እግዚአብሔር ወልድ ሰው ሆኖ በተገለጠ ጊዜ በመላእክት አንደበት ክብር ለእግዚአብሔር በአርያም ሰላምም በምድር ይሁን ተብሎ የተነገረው በሉቃስ ወንጌል 2፥14 በአዳም በደል ምክንያት ተቋርጦ የነበረው ሰላም እንደገና እንዲቀጥል ከሦስት አካላት አንዱ አካል እግዚአብሔር ወልድ ከሰማየ ሰማያት ወርዶ ከቅድስት ድንግል ማርያም በተወለደ ጊዜ ሰላም ተመሠረተ በደላችንም በመስቀል ላይ ተሰቅሎ የኃጢአት እዳ ለዘለዓለም ከፈለ።

በሰው ልጆች ላይ ለ5500 ዘመን ነግሦ የነበረው ሞት ድል ሆነ በመስቀሉ ኃይል በደላችን ተደመሰሰ በዓለም ላይ ሰፍኖ የነበረው የዲያብሎስ መንግሥት ፈረሰ ሰላማችንም ተመለሰ ኤፊ. 2፥11-17 ይህን ሰላም የተገኘው በመስቀል ላይ በፈሰሰው በኢየሱስ ክርስቶ ደም ነው ቆላ.1፥20 ስለዚህ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ በሮሜ ሊሚኖሩ ክርስቲያኖች በክርስቶስ ኢየሱስ ሰላምን እንያዝ  ሮሜ. 5፥12 ብሎ ስለ ሰላም እንዳስተማራቸው እንመለከታን። ስለዚህ በክርስቶስ የሚያምን ሰው ሁሉ ሰላም በዓለም ሰላም በሀገር፣ ሰላም በጎረቤት፣ ሰላም በቤተሰብ፣ እንዲሰፍን ስለሰላም ሊንቆምና ልንጸልይ ይገባል።

ክርስቲያኖችን ሰላም የሚነሱ ነገሮች ምን ምን ናቸው ብለን ራሳችንን ብንጠይቅ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ አለመጠበቅ ከእግዚአብሔር ጋር በንስሐ አለመታረቅ፤ በአጠቃላይ ከመልካም ሥራ መለየት መጠራጠር ራስ ወዳድ መሆን አግዚአብሔር የማይወዳቸውን ነገሮች በውስጣችን እንዲኖሩ ማድረግና የመሳሳሉት ሁሉ ናቸው ከዚህ አንፃር ማንኛውም ክርስቲያን እግዚአብሔርን አላማው አድርጎ ከተጓዘ ሰላም ራሷ ትከተለዋለች ለዚህም ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ ዓለም በላካቸው ጊዜ የሰላም ልጆች ናቸውና ከሁሉ አስቀድመው ሰላም ለዚህ ቤት ይሁን ብለው እንዲያስተምሩ አምላካዊ መመሪያ ሰጥቷቸዋል ማቴ .10፥11።

ሐዋርያት ቅዱስ ያዕቆብ በተለያየ ምክንያት በዓለም ለተበተኑት ለአሥራ ሁለቱ ነገደ እስራኤል መንፈሳዊ ጥበብን በሥራ ላይ እንዴት ማዋል እንደሚገባ ከመግለዕ ጋር ከእናንተ መካካል ጥበበኛና አስተዋይ ሰው ማነው? ብሎ ከጠየቀ በኋላ ለክርስቲያናዊ ኑሮ መመሪያ የሚሆኑ ዐበይት ነጥቦችን ግልጽ በሆነ ስእላዊ አገላለጽ በመልእክት ያስነብባል። እንዲህ በማለት ‹‹መራራ ቅናትና ራስ ወዳድነት በልባችን፤ ቢኖር አታታበዮ፤ በእውነትም ላይ አትዋሹ፤ ምከንያቱም እንዲህ ዐይነት ጥበብ የሚገኘው ከዓለም፣ ከሥጋ፣ ከሰይጣን ነው እንጂ ከእግዚአብሔር አይደለም፣ ቅናትና ራስ ወዳድነት ባሉበት ሥፍራ ከሁከትና ክፉ ሥራ ሁሉ ይኖራሉ። ነገር ግን ከእግዚአብሔር በሚገኘው ጥበብ የሚመራ በመጀመሪያ ንጹህ ነው፣ ቀጥሎም ሰላም ወዳድ፣ ደግ፣ ታዛዥ፣ ምሕረት አድራጊ ነው። ጥሩ ፍሬ የመላበት አድልዎና ግብዝነት የሌለበት ነው።

‹‹ሰላም ወዳድ ሰዎች ሰላምን ዘርተው የጽድቅን ፍሬ ይሰበስባሉ።›› እያለ ሐዋርያው የሰው ልጆች ሁሉንተናዊ ማኀበራዊ ኑሮ ያማረና የተዋበ እንዲሆን ከሰው ልቡና ቅናትና ራስ ወዳድነት እንዳይኖር፣ ወንድም በወንድሙ፣ ትልቁ በትንሹ፣ አዋቂው ባላዋቂው፣ ምሁሩ ባልተማረው፣ ባል በሚስቱ፣ ሚስትም በባሏ ላይ እንዳይነሳሱ በሚገባ አስተምሮአል። ለትውልደ ትውልድም ጽፎ አቆይቷል።

ታዲያ፣ እንደ ሐዋርያው ቃል ትምህርት ማነው ጥበበኛ? ማነው አስተዋይ ሰው? ማነው በሕግና በሥርዓት የሚኖረው? ማነው ለኑሮ ጓደኛው የሚታመነው? ማነው ለቤተሰቡ፣ ለኅብረተሰቡ የሚጠነቀቀው? መሠረቱ ጥበበኛና አስተዋይ ሰው የሚለውን አምላካዊ ሕግ ተላልፎ አይስርቅም አይዋሽም

ይህ የሰላም አምላክ በመለኮታዊ ሥልጣኑ ከሙታን ተለይቶ ከተነሣ በኋላ በእርሱ መሞት አዝነው የአይሁድን ዛቻ ፈርተው በዝግ ቤት ተሰብስበው ለነበሩት ደቀ መዛሙርት ሰላም ለሁላችሁ ይሁን በማለት ስለ ሰላም  ወሳኝነት በአንጽንኦት ይናገራል ከእርሱም የሚገኘው ሰላም የማያቋርጥ ዘለዓለማዊ ሰላም መሆኑን ነግሯቸዋል። ሉቃ. 24፥36 ዮሐ. 20፥19-23 ዮሐ.14፥17 ይህም ሰላም ለሐዋርያት ብቻ ሳይሆን በክርስቶስ ለሚያምን ሁሉ የተሰጠ ልዩ የፀጋ ሥጦታ መሆኑን በእምነት እናረጋግጣለን ቤተ ክርስቲያናችንም ከክርስቶስ የተቀበለችውን አደራ አጥብቃ በመያዝ ዘወትር ስለ ሰላም ታስተምራለች ትጸልያለች።  ማህበራዊ ሕይወታችንን ከቀውስና ከሁከት፣ ኅሊናችንንም ከጸጸት ይጠብቅልናል። ማስተዋል ይሏዋል ይህ ነው ልዑል እግዚአብሔር አስተዋይ ልቡና ይስጠን።

ይቆየን

 

 

ከብፁዕ አቡነ ሳሙኤል

 በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናዊ ተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

  አዲስ አበባ

 

 

በእውነት ደዌያችንን ተቀበለ ሕመማችንንም ተሸክሟል

ነሥአ ደዌነ ወፆረ ሕማመነ የእኛን ደዌ ተቀበለ ሕመማችንንና ኃጢአታችንን ተሸከመ ስለ መተላለፋችን ሕጉንና ትእዛዙን በማፍረሳችን ስለ እኛ ቆሰለ፣ ስለ በደላችን ደቀቀ፣ ማለትም ሥጋውን ቆረሰ ደሙን አፈሰሰ በእርሱ ቁስል እኛ ተፈወስን፣ ከሞት ወደ ሕይወት፣ ከሲኦል ወደገነት ከውርደትና ከኃሳር ወደክብር ተመለስን፡፡ የዓለምን ሁሉ መድኃኒት የሁላችን ዕዳ፣ ፍዳና በደል በእርሱ ላይ አኖረ (ኢሳ. 53÷4-5)

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመለኮቱ ስቃ ሳይኖርበት እኛን ከሥቃይ ለማዳን ሲል በለበሰው ሥጋ ተጨነቀ፣ ተሠቃየ፣ ለመታረድ እንደሚነዳ በግ (ጠቦት) በሽላቾቹም ፊት ዝም እንደሚል ይህ ሁሉ መከራ በእርሱ ላይ ሲፈጸም ስቃዩ በዛብኝ መከራው ፀናብኝ ብሎ አልተናገረም፣(አፉን አልከፈተም) ይልቁንም ስለሕዝቡ ኃጢአት ተገርፎ ተሰቅሎ ነፍሱን ከሥጋው ለየ፡፡

ይህን ከባድ ስቃይና መከራ ሲፈጽሙበት በሰውነቱ ስህተት በአንደበቱ ሀሰትና ተንኮል አልተገኘበትም(ኢሳ. 53÷7ይህን መከራ ሲቀበል በሰውነቱ ስህተት በአንደበቱያልተገኘበት አምላክ ከመከራ ከፈተና ያድነን ዘንድ በጐ ፈቃዱ ይሁንልን፡፡ አሜን

ከእርሱ ጋር ሕይወትን ሰጠን (ቆላ. 2÷13)

አሁን ግን እናንተ በፊት ርቃችሁ የነበራችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ደም ቀርባችኋል በአባታችን በአዳም በደል አምስት ሺህ አምስት መቶ ዘመን የሰውና እግዚአብሔር ግንኙነት ተቋርጦ ስለነበረ በኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ሰውና እግዚአብሔር መታረቁን ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ አስተማረ፡፡ ሐዋርያው ያስተማረው ይህን ብቻ አይደለም እርሱ ሰላማችን ነውና ሁለቱን ያዋሐደ የጥልንም ግድግዳ በምቱ ያፈረሰ ጥልንም በመስቀሉ ገድሎ ሁለቱንም በእርሱ አንድ ያደረገ ርቃችሁ ለነበራችሁ ለእናንተ ሰላምን ቀርበው ለነበሩት ሰላምን የምስራችን ሰበከ፣ (ኤፊ. 2÷14–18)፡፡

እናንተም በበደላችሁና ሥጋችሁን ባለመገረዝ ሙታን በሆናችሁ ጊዜ ከእርሱ ጋር ሕይወትን ሰጣችሁ፣ በደላችሁን ሁሉ ይቅር አላችሁ፣ በእኛ ላይም የተጻፈውን የእዳ ደብዳቤ ደመሰሰው፣ እርሱንም በመስቀል ጠርቆ ከመንገድ አስወግዶታል፡፡ (2ቆላ. 13÷15)፡፡

ከዚህ በኋላ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሁሉ እንደተፈጸመ አውቆ የመጽሐፉ ቃል ይፈጸም ዘንድ ተጠማ በቸርነቱ የሚያጠጣ የደከመውን የሚያበረታ አምላክ ተጠማሁ አለ ለእሥራኤላውያን ከደረቅ አለት ውኃ ያጠጣ አምላክ መናን ከደመና አውርዶ የመገበ አምላክ ስለሰው ልጅ ብሎ ተጠማሁ አለ፡፡ በዚህም ሆምጣጤ የሞላበት መራራ ዕቃ “ተቀምጦ ነበር በሰፍነግ ሞልተው ወደአፉ አቀረቡለት ኢየሱስም ከርቤ የተቀላቀለበት ሆምጣጤውን ከተቀበለ በኋላ ተፈጸመ አለ፡፡ ራሱንም አዘንብሎ ነፍሱን አሳልፎ ሰጠ” (ዮሐ. 19÷28-31)፡፡

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀሉ ላይ ሳለ ሰባቱ (አጽርሐመስቀል) የተናገራቸው ቃላቶች

  1. ኤሎሄ ኤሎሄ ላማ ሰበቅታኒ፡- ይህ አምላኬ አምላኬ ስለምን ተውኸኝ ማለት ነው፡፡ (ማቴ. 27÷46)
  2. አባት ሆይ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው (ሉቃ. 23÷34)፡፡
  3. እውነት እውነት እልሃለሁ ዛሬ በገነት ከእኔ ጋር ትሆናለህ (ሉቃ. 23÷43)፡፡
  4. አባት ሆይ ነፍሴን በእጅህ አደራ እሰጣለሁ (ሉቃ. 23÷46)
  5. ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እናቱን አንቺ ሴት እነሆ ልጅሽ አላት ደቀመዝሙሩን እነሆ እናትህ አለው (ዮሐ. 19÷27)፡፡
  6. ተጠማሁ (ዮሐ. 19÷29)፡፡
  7. ተፈጸመ አለ ራሱን አዘንብሎ ነፍሱን ሰጠ (ዮሐ. 19÷30)፡፡

ኦ አእዳው እለ ለሐኳሁ ለአዳም ተቀነዋ በቅንዋተ መስቀል አዳምን የፈጠሩ እጆች ወዮ በመስቀል ቀኖት ተቸነከሩ በገነት የተመላለሱ እግሮች ወዮ በመስቀል ቀኖት ተቸነከሩ፡፡ በአዳም ፊት የሕይወትን መንፈስ እፍ ያለ አፍ ወዮ ከሐሞት ጋር የተቀላቀለ መጠጥንና ከርቤን ጠጣ፡፡

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ሳለ በሰማይና በምድር የተፈጸሙ ሰባት ተአምራት፡-

በሰማይ የተፈጸሙ ሦስት ተአምራት፡-

  • ከስድስት ሰዓት ጀምሮ እስከ ዘጠኝ ሰዓት ድረስ በምድር ላይ ፀሐይ ጨለመ (ሉቃ. 23÷44)፡፡
  • ጨረቃ ደም ሆነ፣
  • ከዋክብት ረገፉ

በምድር የተፈጸሙ አራት ተዓምራቶች

  • የቤተ መቅደስ መጋረጃ ከሁለት ተቀደደ
  • ዓለቶችም ተሰነጠቁ
  • መቃብሮችም ተከፈቱ
  • ሞተው ከነበሩት ከቅዱሳን ሰዎች ተነሡ (ማቴ. 27÷51)፡፡

ጠላቶች ሳለን ከእግዚአብሔር ጋር በልጁ ሞት ታረቅን (ሮሜ.5÷10)፡፡

እግዚአብሔር አምላክ የሰውን ልጅ አክብሮ በመልኩ ከፈጠረው በኋላ ሕግ ሠራለት፡፡ ሰውም የተሰራለትን ሕግ አፈረሰ፤ በዚህ ምክንያት በሰውና በእግዚአብሔር መካከል ጥላቻዎች ተመሰረቱ፣ በሞተ ሥጋ ሞተ ነፍስ በርደተ መቃብር ርደተ ሲኦል ተፈርዶበት ሲኖር ይቅር ባይና ቸር አምላክ የሰውን ንስሓ ተቀብሎ ተቀዳሚ ተከታይ የሌለው አንድያ ልጁን ወደዚህ ዓለም ላከው (ዮሐ. 3÷16-18) ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከእመቤታችን ከድንግል ማርያም ከሥጋዋ ሥጋ ከነፍስዋ ነፍስ ነስቶ ቅድመ ዓለም ከአብ ያለእናት ድኀረ ዓለም ከእመቤታችን ያለአባት ተወለደ በመወለዱ ጥልን አፈረሰ እርቅን መሠረተ፡- “ሐመ ከመ ሕሙማነ ያድኅን” የታመሙትን ያድን ዘንድ ታመመ፡- የተፍገመገሙትም ያጸናቸው ዘንድ የሞቱትንም ያድናቸው ዘንድ ሞትን ይሽረው ዘንድ የሰይጣንን  ማሰርያ ይቆርጥ ዘንድ በፈቃዱ ሁሉም ሆነ፡፡

  • በሰውና በእግዚአብሔር እርቅ ተመሠረተ (ዮሐ. 1÷14)፡፡
  • የሰውና የመላእክት ማኅበር ተመሠረተ (ሉቃ. 2÷8)፡፡
  • የሕዝብና አሕዛብ መገረዝና አለመገረዝን እርቅ ተመሠረተ (ቆላ. 2÷11-12)፡፡
  • ሕይወትን ሰጠ፣ ጠላታችን ዲያብሎስ ነፍስና ሥጋን ለያይቶ ሥጋን በመቃብር አበስብሶ ነፍስን በሲኦል ተቆራኝቶ ለማኖር አስቦ ሳለ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን እነዚህን አንድ አድርጐ በመንግሥተ ሰማያት ለማኖር ፈቀደ (1ኛ. ተሰ. 4÷14)፡፡

“ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል በቀር በሌላ አልመካም/ገላ. 6÷14”

ትምክሕት፡- “ከኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል በቀር በሌላ አልመካም” ወይም “ከክርስቶስ መስቀል በቀር ሌላ ትምክሕት ከእኔ ይራቅ፤” የሚለው የቅዱስ ጳውሎስ አነጋገር አንድ ሀሳብና አንድ ግብ ብቻ ነው፡፡ ይኸውም በክርስቶስ መስቀል ብቻ መመካትና ደስታ ማድረግ ነው፡፡

በእርግጥ ቅዱስ ጳውሎስ በሌላ ቦታ በማንና በምን መመካት እንደሚቻል ተናግሯል፤ “በእግዚአብሔር ክብር ተስፋ እንመካለን፡፡” (ሮሜ. 5÷2) “መከራ ትዕግሥትን እንደሚያደርግ፤ ትዕግስትም ፈተናን፤ ፈተናም ተስፋን እንደሚያደርግ እያወቅን በመከራችን እንመካለን፡፡” (ሮሜ. 5÷3) “የክርስቶስ ኃይል ያድርብኝ ዘንድ በብዙ ደስታ በድካሜ ልመካ እወዳለሁ፡፡” (2ኛ ቆሮ. 12÷9) “ትምክሕት የሚያስፈልግ ከሆነ እኔም በድካሜ እመካለሁ፡፡” (2ኛ. ቆሮ. 11 ÷30) “ተስፋችን ወይም ደስታችን ወይም የትምክሕታችን አክሊል ማን ነው? በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ እናንተ አይደላችሁምን?” (1ኛ. ተሰ. 2÷19)፡፡

ይሁን እንጂ ከላይ በተጠቀሱት ነገሮች መመካት በክርስቶስ መስቀል ከመመካት መራቅ አይደለም፡፡ ምክንያቱም የእግዜአብሔርን ክብር ተስፋ ማድረግ፣ መከራን መቀበልና በወንጌል አገልግሎት ሁሉን ትቶ መስቀሉን ተሸክሞ በእውነት መከተል ነው፡፡ በመስቀል ላይ የተፈጸመውን ድኀነት በአንድ ሐዋርያ ላይሊደርስ የሚችለው በመስቀል ላይየተሰቀለውን ክርስቶስ በሚሰብክበት ጊዜ ነው፡፡ ቅዱስ ጳውሎስ ሐሰተኞች መምህራንን ለማሳፈር እንደ ዓለማውያን በዓለማዊ ነገር ለመመካት የሞከረበት ጊዜ መኖሩ በሚከተለው አነጋገሩ ይታወቃል፡፡ ብዙዎች በዓለማዊ ነገር ስለሚመኩ እኔ ደግሞ እመካለሁ፡፡ (2ኛ ቆሮ.11÷18) ይህንንም በግልጥ ሲያስረዳ እንዲህ ይላል እነዚህ ዕብራውያንና እስራኤላውያን፣ የአብርሃም ዘሮች፡-

እንደዚሁ የተገረዙ ቢሆኑ እኔም እንደ እነርሱ ዕብራዊ፣ እስራኤላዊና የአብርሃም ዘር ነሀን፤ በስምንተኛ ቀን የተገረዝኩ ነኝ ከሁሉም እኔ እበልጣለሁ፤ ኦሪትን ጠብቄአለሁ፤ ለኦሪት ቀናተኛ ነበርሁ፤ በኦሪት ስለሚገኘው ጽድቅ ያለ ነቀፋ ነበርኩ፡፡ (ፊል. 3÷5-6)፡፡

ነገር ግን ይህ ዓይነቱ ትምክሕት ይላል ቅዱስ ጳውሎስ በተለይ ለመንፈሳዊያን ሰዎች ከእግዚአብሔር አይደለም፤ አይጠቅምም፤ ዕብደት ወይም ስንፍና ነው፤ ከንቱ ወይም ኢምንት ነው፤ እንደ ጉድፍም ነው፡፡ ስለዚህ ከመስቀሉ በቀር በሌላ አልመካም እናከብረው እና እንደፀጋው ባለጠግነት መጠን በደሙ የተደረገልን ቤዛነታችንን አገኘን እርሱም የበደላችን ስርየት ነው፡፡

  • በመስቀሉ ላይ በተሰቀለው በእግዚብሐር ወልድ ድነናል (ኤፌ. 1÷7፤ 1ኛ ጴጥ. 1÷19)
  • በመስቀሉ ክርስቶስ ወደ ራሱ አቅርቦናል፤

በሰማያት ወደ አባቱ አቅርቦናል፤ (ዮሐ. 12÷32፤ ኤፌ. 2÷13፤ ኪዳን፡፡)

  • አሁን ግን እናንተ በፊት ርቃችሁ የነበራችሁ በኃጢአት ምክንያት፣ በበደል ምክንያት በክርስቶስ ደም ቀርባችኋል፡፡
  • በመስቀሉ ደም ከእግዚአብሔር ጋር ታርቀናል፤ ሰላምን አግኝተናል፤ (ቆላስ. 1÷20-21፣ ሮሜ. 5÷10)፡፡
  • በጌታችን በአምላካችን ወደቆምንበት ወደዚህ ጸጋ በእምነት አግኝተናል
  • በመስቀል ላይ በፈሰሰው ደሙ ጽድቅን፣ ቅድስናንም ቤዛነትን አግኝተናል፤ (ሮሜ. 5÷2፣ 1ኛ ቆሮ. 1÷31፣ ዕብ. 10÷10፣ 13÷12)
  • በመስቀሉ ለዘለዓለም ፍጹማን ሆነናል፣ (ዕብ. 10÷14)
  • በመስቀሉ የዕዳ ደብዳቤያችን ተደምስሶአል፣ (ቆላስ. 2÷14)
  • በእኛ ላይ የነበረውን የተጻፈውን የእዳ ደብዳቤ ጽሕፈት ደምስሶ እርሱንም በመስቀል ጠርቆ ከመንገድ አስወግዶታል፡፡
  • በመስቀሉ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ለመግባት ሞገስን አግኝተናል፤ (ዕብ. 10÷19)
  • በመስቀል ላይ በፈሰሰ ደሙ ከበደላችን ሁሉ ታጥበናል፣ (ራዕ. 12÷11)
  • በመስቀል አዲስ ኪዳን ተመስርቶአል፣ (ሉቃ. 22÷20)
  • ወይቤ ተፈጸመ ኩሉ፡፡
  • ጌታችን ሁሉ ተፈጸመ ብሎ እንደተናገረ ስለ ሰው ልጆች መዳን በመጻሕፍት የተነገረው ሁሉ በመስቀል ላይ ተፈጽሟል፣ (ዮሐ. 19÷18)፡፡
  • ጥልንም በመስቀሉ ገድሎ ሁለቱን ወገኖች አይሁድና አሕዛብ አንድ አድርጐ ከራሱ ጋር ያስታርቅ ዘንድ ነው፡፡ (ኤፌ. 2÷16)
  • በመስቀል ላይ ስለተደረገልን ነገር የእኛ መልስ ምንድን ነው?

ከሁሉ በፊት ከእኛ የሚፈለገው በወደደንና ስለ እኛ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ በክርስቶስ በማመን በሃይማኖት መኖር ነው (ገላ. 2÷20) ምክንያቱም አሁን በሥጋ የምንኖርበት ጊዜ ስለእኛ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ በኢየሱስ ክርስቶስ ነውና፡፡

  • ምንተኑ አዐስዮ ለእግዚአብሔር በእንተ ኩሉ ዘገብረ ሊተ
  • ስለ ተደረገልን ሁሉ እግዚአብሔርን ማመስገን፣ (መዝ. 115÷3-4)
  • ይህን ስለአደረገልን ምን ወረታ እንከፍለዋለን ጽናት አግኝተናልና፡፡
  • ከመስቀሉ በቀር በሌላ አለመመካት፣ (ገላ. 6÷14)
  • ከተሰቀለው ክርስቶስ በቀር ሌላ አዳኝ አለመኖሩን በእርግጥ ማመን፣ (1ኛ. ቆሮ. 2÷2)
  • ስለ እኛ በመስቀል ላይ መከራ የተቀበለውን የክርስቶስን ፍለጋ መከተል፣ (1ኛ. ጴጥ. 1÷21)
  • መንፈሳዊውን ነገር በሚያስተምረን የእግዚአብሔርን ቃል የተሰቀለውን ክርስቶስን መስበክ፣ (1ኛ. ቆሮ. 1÷13)
  • ሞቱን እስከ ዳግም ምጽአት ማወጅ፣ (1ኛ. ቆሮ. 11÷26)
  • በመስቀል ላይ ለድኀነት የፈሰሰውን ቅዱስ ምስጢር በእምነት መቀበል ከእኛ ይፈልጋል፡፡ (ማር. 14÷22-25)
  • በሰውና በእግዚአብሔር መካከል እርቅ ተመሰረተ (ዮሐ. 1÷14)
  • የሰውና የመላእክት እርቅ ተመሠረተ (ሉቃ. 2÷8)
  • የሕዝብና አሕዛብ መገረዝና አለመገረዝ እርቅ ተመሠረተ (1ኛ. ቆሮ. 6÷6፣ ሮሜ 8÷6)
  • ሕይወትን ሰጠ፣ ጠላታችን ዲያብሎስ ነፍስና ስጋን ለያይቶ ሥጋን በመቃብር አበስብሶ ነፍስን በሲኦል ተቆራኝቶ ለማኖር አስቦ ሳለ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን እነዚህን አንድ አድርጐ በመንግሥተ ሰማያት ለመኖር ፈቀደ (1ኛ. ተሰ. 4÷14)
  • አቤቱ የእግዚአብሔር ልጅ ሆይ! ካንተ ጋር በምንኖርበት ጊዜ ምን ያህል ደስተኞች ነን!
  • በዚህ ታላቅ ክብር ያሉ የእግዚአብሔር ልጆች ምንኛ ደስተኞች ናቸው!
  • አብሮን የሚኖር ክብርህ፣
  • የመለኮታዊ ክብርህ ተሳታፊነታችን፣ ደስታችንን ዕጥፍ ድርብ ያደርገዋል፡፡ ይህን የተናገርህ አንተ ነህ፡፡ “የሚያምንብኝ ቢሞት እንኳን ሕያው ይሆናል ብለሀልና” ዮሐ. 11÷25፡፡
  • ስለዚህ አንተን በመጥራት እንከተልሀለን፡፡ “በዚህ ሁሉ በወደደን በእርሱ ከአሸነፊዎች እንበልጣለን፡፡” ሮሜ. 10÷32
  • “ከክርስቶስ ጋር ተሰቅያለሁ፡፡ እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም፡፡ ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል፡፡” ገላ. 2÷20

በመስቀል ላይ በተደረገው የማዳን ሥራ ውስጥ መለኮትና ትስብእት በተዋሕዶ ባይገለጥ ኖሮ የተደረገው  የድኀነት ሥራ ከንቱ ይሆን ነበር፡፡ በድኀነት የመለኮትና የትስብእት ድርሻ በተዋሕዶ ምሥጢር ብቸኛ ነው፡፡ ዓለምን ለማዳን ከኀጢአተኞች ጋር ተሰቀለ፡፡ ኢሳ. 93 ሜቴ. 23÷38፡፡

ባለ ዘመናችን በደላችንና ኃጢአታችን ትዝ እያለን ንስሓ በመግባት የጌታችን ቅዱስ ሥጋውን በመቀበል ክቡር ደሙን በመጠጣት ከእርሱ ጋር ለመኖር ተጠርተናል፣ እርሱ “ሥጋዬን የበላ ደሜንም የጠጣ በእኔ ይኖራል እኔም በእርሱ እኖራለሁ፡፡” ብሏል (ዮሐ. 6÷56)

“ከእግዚአብሔር አብ ከመድኃኒታችንና ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና ምሕረት ሰላምም ይሁን፡፡” ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ ለደቀ መዝሙሩ ለቲቶ መልእክት ሲጽፍ በመግቢያው ላይ የሰጠው ቡራኬ (ቲቶ 1÷4-11)

እግዚአብሔር የሚለው የባሕርይ ስም ምንም እንኳ የሦስቱ የአብ የወልድና የመንፈስ ቅዱስ ስም ቢሆንም አብዛኛውን ጊዜ በሐዋርያው በቅዱስ ጳውሎስ መልእክት ለአብ ብቻ ተሰጥቶ ይገኛል፡፡ ስለዚህም መነሻ ጥቅስ በሆነው በዚህ ርእስ ሐዋርያው ለቲቶ ቡራኬ ሲሰጥ “ከእግዚአብሔር አብ” ከአለ በኋላ “ከመድኃኒታችን ከጌታ ከኢየሱስ ክርስቶስ” ብሏል፡፡ ጳውሎስ ይህን ሲጽፍ “ኢየሱስ ክርስቶስ እግዚአብሔር አይደለም” ሊል ፈልጎ አይደለም፡፡ ጌታ ማለት እግዚአብሔር ማለት ስለሆነ፤ እግዚአብሔር ማለትን ጌታ በማለት ስለተካው ነው፡፡

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ተሰቅሎ ሞቶ ዓለምን ያዳነ ስለሆነ፣ መድኃኒት፣ መድኃኔዓለም፣ ኢየሱስ ይባላል፡፡ ስለዚህም መድኃኒታችን ብሎ አዳኝነቱን በቅጽል ስም አንስቷል፡፡ ጌታችን ኢየሱስ በባሕርዩ የሰማይና የምድር ንጉሥ ነው፤ ክርስቶስ ተብሏል ክርስቶስ የሚለውም ስም ንጉሥነቱን የሚገልጽ ስም ነውና እንደ ቅዱስ ጳውሎስ አጻጻፍ መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የሚለው ቅጽል ስም መድኃኒትነቱን የዘለዓለም ንጉሥ መሆኑን የሚገልጥ ስም ነው፤ ጸጋና ምሕረት፣ ሰላምም ይሁን በማለት ቡራኬ ሲሰጥ ሦስት ቃላትን አስቀምጦአል፡፡ እነዚህን ሦስት ቃላት ነጣጥለን በማየት ምንነታቸውን እንረዳ፡፡

ሀ) ጸጋ፡- ጸጋ ማለት ቸርነት፣ ምሕረት፣ በጎነት፣ ያለ ብድርና ያለ ዋጋ የሚሰጥ ነጻ ስጦታ ማለት ነው፡፡ በተለይ ለሰው የሚሆን የእግዚአብሔር አስተያየት ነው፡፡ (ቲቶ 2÷11፣ ሉቃ. 1÷30፣ ኤፌ. 2÷4-5፣ ሮሜ 5÷6-8)፡፡ እግዚአብሔር በጸጋው ደኅንነትን ፈጽሞልናልና፤ (ኤፌ. 2÷6-8፣ 2ጢሞ. 1÷9)፡፡ የእግዚአብሔርን ጸጋ የምንቀበለው በእምነት ነው፡፡ (ዕብ. 4÷16፣ ኤፌ. 2÷8)፡፡ በሕግ ወይም በሥራ እንጸድቃለን ብንል የጸጋው ተቀባዮች ልንሆን አንችልም (ገላ. 5÷4-5፣ ሮሜ 8÷1-2፣ 5÷1፣ 15-17)፡፡ የእግዚአብሔር ጸጋ ምእመናንን ያጸናል (የሐዋ. 20÷32፣ 2ቆሮ. 9÷14፣ 12÷9፣ 2ጢሞ. 2÷1)፡፡ ልዩ ልዩ መንፈሳዊ ስጦታን ይሰጣል፡፡ (ሮሜ 12÷6-8፣ ኤፌ. 3÷8) ይህን ጸጋ ቸል እንዳንለው መጠንቀቅ አለብን (ሮሜ 6፣ ይሁዳ 4)፡፡

ለ) ምሕረት፡– ምሕረት ቅጣት ለሚገባው ይቅርታ ማድረግ ነው (መዝ. 50፣ 129÷7-8)፡፡ ለደካሞች፣ ለበሽተኞች፣ ለድሆች ቸርነትና ርዳታ ማድረግ ነው፡፡ (ምሳ. 14÷21-31፣ ሆሴ. 14÷3፣ ሮሜ 5÷6፣ ማር. 10÷46-52)፡፡ እግዚአብሔር ከምሕረቱ የተነሣ ለእኛ ሲል በመስቀል ላይ እንዲሞት አንድ ልጁን ሰጠ (ኤፌ. 2÷4-5፣ 1ጴጥ. 1÷3)፡፡ ምእመናን ምሕረት እንዲያደርጉ ታዘዋል (ያዕ. 2÷1-13፣ ሉቃ. 6÷36፣ ማቴ. 5÷7፣ ሮሜ 12÷19)፡፡ እግዚአብሔር ከማናቸውም ነገር ሁሉ ይልቅ ምሕረትን ይወድዳል፣ (ሆሴ. 6÷6፣ ሚክ. 6÷8፣ ማቴ. 12÷7)፡፡

ሐ) ሰላም፡– ሰላም ስምምነትና አብሮ መኖር ነው፤ ዕረፍትና ጸጥታ ማግኘት ነው፡፡ ሰዎች ሲገናኙ የሚለዋወጡት የሰላምታ ቃል ወይም የንግግር መክፈቻ ቃል ነው፡፡ (ዮሐ. 20÷19)፡፡ እውነተኛ ሰላም የሚገኘው ሰው በክርስቶስ አምኖ፣ ከኃጢአቱ ነጽቶ ከእግዚአብሔር ጋር ሲታረቅ ነው፡፡ (ሮሜ. 5÷1፣ ኤፌ. 2÷14-17)፡፡ ሰላም የመንፈስ ፍሬ ነው (ገላ. 5÷22)፡፡ እግዚአብሔር ለሚታመኑበት የራሱን ሰላም ይሰጣቸዋል (ኢሳ. 26÷3-4፣ ዮሐ. 14÷27፣ ፊል. 4÷6-7)፡፡

አማኞች ከሰዎች ጋር በሰላም እንዲኖሩ ታዘዋል (ሮሜ. 12÷18፣ 1ጴጥ. 3÷11)፡፡ ክርስቶስ ሲመጣ ሰላም ይሰፍናል (ኢሳ. 9÷6-7፣ 11÷6-9)፡፡ ሰላም የእግዚአብሔር መንግሥት ራሱ ነው (ሮሜ 14÷17)፡፡ ስለዚህ የእግዚአብሔር ጸጋ ተሰጠን ማለት ዋጋ ሳንከፍል የብድር ምላሽ ሳንጠየቅ በእግዚአብሔር ቸርነትና ምሕረት ድኅነት ተሰጠን ማለት ነው፡፡

ከመስቀሉ በቀር ለኔ ሌላ ትምክሕት የለኝም

የሰው ልጅ ከግዙፍና ከረቂቅ ነገር የተገኘ ታላቅ ፍጥረት ነው፤ በግዙፍነቱ ይጨበጣል፣ ይታያል በርቀቱ ደግሞ እግዚአብሔር ሲፈቅድለት ለማመን የሚያስቸግሩ ብዙ አስደናቂ የፈጠራ ሥራዎችን በረቂቅ አእምሮው ሲሠራ ይታያል፡፡ ይሁንና በኃጢአት ምክንያት ከእግዚአብሔር ሲርቅ የረቀቀ አእምሮው በግዙፉ አካል እየተሸነፈና እየተዋጠ ወደ ግዙፉ ነገር ሲያመዝን ይታያል፡፡ በዚህ ምክንያት ብዙ ጊዜ የመንፈስን ሳይሆን የሥጋን ሥራ እየተከተለ ፈጣሪውን አሳዝኖአል፡፡ ራሱንም ጎልቶአል፣ (ዘፍ. 6÷6-23)፡፡ እግዚአብሔርም መሐሪ አምላክ ነውና በምሕረቱ እየጎበኘ ግዙፉን ሰው በግዙፍ ምልክት ሲያድነው እናያለን፡፡ ነገር ግን ሰው ዛሬም ድረስ የመስቀሉ ምልክት ተሰጥቶት እያለ በመከራ ሥጋ ተዘፍቆ ይገኛል፤ ለምን ይህ ሆነ? ያልን እንደሆነ መልሱ መስቀሉ እንደሚያመለክተው ሳይሆን በመቅረቱ ነው፡፡ መስቀሉ መዳን የተፈጸመበት ከመሆኑም በላይ በውስጡ ብዙ መልእክቶች አሉት፤ ክርስቶስ በመስቀሉ፣ ኃጢአትን ለማጥፋትና ለመደምሰስ ሞተ (ሮሜ 6÷3-14)፤

የእስራኤልን ሕዝብ ከግብጽ ባርነት ለማውጣት በግብጻውበያን ላይ ከታዘዘውም መቅሠፍት ለማዳን የደም ምልክት በቤቶቻቸው መቃን እንዲያደርጉ በማዘዝ ከመቅሠፍቱ አድኖአቸዋል፤ (ዘጸ. 12÷12-13)፡፡ እንደዚሁም እስራኤል በምድረ በዳ ኃጢአትን እየሠሩ ባስቸገሩ ጊዜ ተናዳፊና መርዛም እባብ በመልቀቅ ከቀጣቸው በኋላ ንስሓ ገብተው እንዲምራቸው በጠየቁ ጊዜ በሚታይ ቦታ ላይ የእባብ ምልክት በመስቀል እርሱን እያዩ እንዲድኑ አድርጎአል፤ (ዘኁ. 21÷5-9)፡፡ እነዚህ ነገሮች ለጊዜው ከመቅሠፍቱና ከእልቂቱ ለመዳን የተሰጡ ምልክቶች ሲሆኑ በኋላ ዘመን በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ መስቀልና ደም ለሚፈጸመው ድኅነተ ዓለም እንደጠቋሚና አመላካች ቀስት ሆነው  የሚያስተምሩ ነበሩ፡፡ ጊዜው ደርሶ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ተሰቅሎ ደሙን በማፍሰስ ሰውን ለፍጹም ድኅነት አብቅቶአል፣ በመሆኑም በመስቀሉ ላይ በፈሰሰው ደሙ አምነው ለሚፈሩትና ለሚያመልኩት መስቀሉ የመዳን ምክንያት ሆኖ ተሰጥቶአቸዋል፤ (1ቆሮ. 1÷18)፡፡ ቀድሞ እስራኤላውያን በደሙና በእባቡ ምስል ምክንያት ከመቅሠፍትና ከእልቂት እንደዳኑ ዛሬም ምእመናን ሥጋውንና ደሙን ተቀብለውና መስቀሉን ተሸክመው ከመከራ ሥጋና ከመከራ ነፍስ ይድናሉ፡፡

ስለዚህ በከበረ ደሙ የገዛን እኛ ሁላችን “ጌታችን በመከራው ከመሰልነው በክብር እንመስለዋለን በሞቱም ከመሰልነው በትንሣኤው እንመስለዋለን” (ሮሜ 6÷50) በሞቱ መስለነው በትንሣኤው እንድንመስለው የእግዚአብሔር ረድኤት አይለየን አሜን!!!

“ስብሐት ለእግዚአብሔር”

ከብፁዕ አባ ሳሙኤል

በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶቤተ ክርስቲያን

የልማትና ክርስቲያናተራድኦ ኮሚሽን ሊቀጳጳስ

አዲስ አበባ